"မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို မဂၤလာပါလုိ႕ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သရင္း ဒီစာမ်က္ႏွာေလးမွ ေႏြးေထြးစြာၾကိဳဆိုလိုက္ပါတယ္"

Wednesday, March 23, 2011

ဓုတင္ဆရာေတာ္၏ ၾသ၀ါဒကထာ

ဒီေန႕ေရာက္လာတဲ့ forward mail ေလးထဲက အရမ္းကိုအဖိုးတန္တဲ့စာသားေလးမို႕ ဘေလာ့မွာ ျပန္မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္။ စကားအေျပာအဆို ဆင္ျခင္ၾကရတာေပါ့...

==================
တစ္ေန႔သ၌ စာေရးသူသည္ ေနာင္ေတာ္ၾကီး ဓုတင္ဆရာေတာ္ထံ သြားေရာက္ဖူးျမင္ခဲ့ရာ ေမတၱာဂရုဏာတရား ၾကီးမားလွေသာ ေနာင္ေတာ္မေထရ္ျမတ္မွ လြန္စြာမွတ္သားဖြယ္ေကာင္း၍ ေလးနက္လွေသာ ၾသ၀ါဒေတာ္ကို ဤသို႔ မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့ပါသည္ ။
"အလိမၼာၾကီး -သႏၱကာေယာ , သႏၱ၀ါေစာ , သႏၱမေနာ - တဲ့ " ကိုယ္ကိုေအးေအာင္ထား ၊ ႏႈတ္ကိုေအးေအာင္ထား ၊ စိတ္ကိုေအးေအာင္ထား ။ အလုပ္မေလာနဲ႔ ၊ အေျပာမေလာနဲ႔ ၊ စိတ္မျမန္နဲ႔ ၊ကိုယ္ႏႈတ္စိတ္ သိမ္ေမြ႔ပါေစ ။ မ်က္စိနဲ႔စူးစမ္း ၊ နားနဲ႔စနည္းနာ ၊ စိတ္နဲ႔ဆင္ျခင္ျပီး အရာရာကို သတိရွိပါ ။ ဘာလုပ္လုပ္ သံုးသပ္ခ်က္မွန္မွ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မွန္မယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ဆင္ျခင္တံုတရား ရွိပါ ။ စကားေျပာေလာမၾကီးနဲ႔ ၊ ငါ့စကားႏြားရမလုပ္ေလနဲ႔ ၊ ဒဏ္သင့္တတ္တယ္ ။ စကားေျပာမယ္ဆိုရင္ ေျပာထံုး ၊ လုပ္ထံုး ဆယ္လံုးႏွစ္လံုးစီသံုးပါ ။ ျမဲျမဲမွတ္သားထား ။

ဖန္ ၊ ေျမ ၊ ေၾကြ ၊ ေကာ္ ၊ ေၾကာက္ ၊ ဘုန္းမေတာက္ ၊
သံ ၊ သြပ္ ၊ ဒါန္ ၊ ခဲ ၊ ၾကီး ၊ ဘုန္းမၾကီးတဲ့ ။

ဖန္ - ဆိုတာက ဖန္တီးလုပ္ၾကံျပီး ေျပာတဲ့စကားမ်ိဳး ၊
ေျမ - ဆိုတာက ေျမခံရေလာက္ေအာင္ က်ိန္တြယ္ေျပာတဲ့ စကားမ်ိဳး ၊
ေၾကြ - ဆိုတာက အထိမခံ ေၾကြပန္းကန္ဆိုသလို ဆက္ဆက္ထိမခံ ႏႈတ္ခမ္းတလန္ ပန္းတလန္စကားမ်ိဳး ၊
ေကာ္ - ဆိုတာက ေကာ္ကပ္ျပီး ငါ့စကားႏြားရေျပာတဲ့စကားမ်ိဳး ၊
ေၾကာက္ - ဆိုတာက ေၾကာက္ကန္ကန္ျပီး ႏႈတ္လွန္ထိုးေျပာစကားမ်ိဳးေတြကို မေျပာမိေစနဲ႔ ။ ဘယ္ေတာ့မွ ဘုန္းမၾကီး ကံမေကာင္းဘူး ။

ေနာက္ သံ ၊ သြပ္ ၊ ဒါန္ ၊ ခဲ ၊ ၾကီး ဆိုတာက -
သံ - ဆိုတာ တစ္ယူသန္ ၊ တေဇာက္ကန္း ၊ ကပ္တီးကပ္ဖဲ့ေျပာတာမ်ိဳး ၊
သြပ္ - ဆိုတာက ေပါ့သြပ္သြပ္ ရူးႏွမ္းႏွမ္း ေပါက္ပန္းေလးဆယ္ေျပာတဲ့စကားမ်ိဳး ၊
ဒါန္ - ဆိုတာက ေမာက္ေမာက္မာမာ ခက္ခက္ထန္ထန္ ရိုင္းရိုင္းပ်ပ်နဲ႔ ဒဏ္သင့္ေလာက္တဲ့စကားမ်ိဳး ၊
ခဲ - ဆိုတာက ေစာင္မဲနရြဲ အံခဲျပီး မထီမဲ့ျမင္ေျပာတဲ့စကားမ်ိဳး ၊
ၾကီး - ဆိုတာက ဘ၀င္ျမင့္ မာန္မာနေထာင္လႊားျပီး ေလၾကီးမိုးၾကီးေျပာတဲ့စကားမ်ိဳးေတြကို ေရွာင္ၾကရမယ္ ။

မွတ္သား လိုက္နာ ေဆာင္ထားရမွာက ေဘာ္သာခြာ ေငြဆင္ျဖဴစင္ အဖိုးမွန္ သိဂၤီနိက္ေရႊစင္သန္႔စင္ အဖိုးတန္သတဲ့ ။ အျပစ္အနာအဆာ အညစ္အေၾကးကင္းတဲ့ ေဘာ္သာခြာ ေငြစင္ဟာ အဖိုးမွန္ တန္ဖိုးရွိသလို သန္႔စင္တဲ့ သိဂၤီနိက္ေရႊစင္ဟာလည္း အဖိုးထိုက္တန္တယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းျမတ္မွန္ကန္တဲ့စကားမ်ိဳး ၊ သန္႔စင္ ဟုတ္မွန္ အက်ိဳးျဖစ္ေစတဲ့စကားမ်ိဳးေျပာ ။ စကားေျပာတဲ့အခါ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာေျပာ ၊ ေလးေလးနက္နက္ ေျပာ ၊ မွန္မွန္ကန္ကန္ေျပာ ။ ဒါမွ အဖိုးတန္မယ္ အလိမၼာၾကီးေရ ။

ျပီးေတာ့ စကားေၾကာမရွည္နဲ႔ ၊ စကားႏိုင္မလုနဲ႔ ၊ အျငင္းမသန္နဲ႔ ။ အျငင္းပြားလြန္းရင္ အမွန္တရားကြယ္ တတ္တယ္ ။ လူခ်င္းအလဲမခံရေစနဲ႔ ၊ ဘ၀ခ်င္းအလဲမခံရေစနဲ႔ ၊ ဒုကၡခ်င္းအလဲမခံရေစနဲ႔ ။ မာနက လူခ်င္း လဲတယ္ ၊ တဏွာက ဘ၀ခ်င္းလဲတယ္ ၊ ဒိ႒ိက ဒုကၡခ်င္းလဲတယ္ ၊ ၾကပ္ၾကပ္သတိထား ။

ဒီေတာ့ သိ , ရဲ , ေျပ တည္ေထာင္ၾကရမယ္ ။
သိ - ဆိုတာ အေၾကာင္းအက်ိဳး ၊ အေကာင္း အဆိုးကို ႏွိဳင္းခ်ိန္သိရွိရမယ္ ။
ရဲ - ဆိုတာက မွန္ကန္အက်ိဳးရွိတဲ့စကားမ်ိဳးကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံံ့ ေျပာဆိုရမယ္ ။
ေျပ - ဆိုတာက ေျပေျပျပစ္ျပစ္ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ သူတစ္ပါး နား၀င္ေအာင္ ေျပာဆိုရမယ္ ။

ျပီးေတာ့ ဘုရားရွင္အလိုေတာ္က် ယထ၀ါဒီတထကာရီ ေျပာတဲ့အတိုင္းလုပ္ ၊ လုပ္တဲ့အတိုင္းေျပာ ၊ မၾကြားနဲ႔ ။ ဌာနာဌာနေကာသလႅၠဉာဏ္ရွိရမယ္ ။ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ အံ၀င္ခြင္က်ေျပာတတ္ေနတတ္္ရမယ္ ။ ေထ့ , ေငါက္ , ေထာက္ , ကပ္ ျပီးမေျပာရဘူး ။ အျငင္းအခုန္မ်ားရင္ အမွန္တရားနဲ႔ကြာျပီး ေခ်ာ္သြားတက္တယ္ ။ အမွားၾကာရင္လည္း အမွန္ထင္သြားတတ္တယ္ ။

ေလာက၀စနံ သစၥံ နသစၥံ -တဲ့ ။ ေလာကစကားဟာ မွန္တာလည္းရွိတယ္ ၊ မွားတာလည္းရွိတယ္ ။ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ျပီးမွေျပာ ။ အက်ိဳးမရွိတဲ့ စကားကို ေျပာတာထက္ ဆိတ္ဆိတ္ေနတာေကာင္းတယ္ ။ လုေျပာတာ ၊ ေလာၾကီးေျပာတာ ၊အစြန္းမလြတ္မ်ိဳး မေျပာရဘူး ။

ဒိျပင္ -
ေလာကညဴ - ေလာကအေၾကာင္းသိရမယ္ ။
ေခတၱညဴ - ေခတ္ကာလအေၾကာင္းသိရမယ္ ။
ေဒသညဴ - ေနရာေဒသအေၾကာင္းသိရမယ္ ။
ကာလညဴ - အခ်ိန္အခါကိုသိရမယ္ ။
ဌာနညဴ - ေနရာဌာနအေၾကာင္းသိရမယ္ ။
ဓမၼညဴ - တရားနည္းလမ္းက်သိရမယ္ ။
ပုဂၢလညဴ - ပုဂၢိဳလ္အေၾကာင္းသိရမယ္ ။

ဒါကို ထပ္မွတ္လိုက္ဦး ။ ဇမၺဴဒိပ္ကၽြန္းမွာ ေျပာဆိုၾကတဲ့စကား ( ၆ ) ခြန္းမွာ အမာ၀သိ လကြယ္သလို အေမွာင္ဖုံးတဲ့ စကားမ်ိဳးကို မေျပာမိေစဘဲ ပုဏၰမစႏၵရ လျပည့္သဖြယ္ ျပည့္ျဖိဳးတင့္တယ္တဲ့ စကားမ်ိဳး ေျပာဆိုရမယ္ ။ မဟုတ္မမွန္ အက်ိဳးမရွိ ၊ သူမႏွစ္သက္တဲ့ စကားမ်ိဳး ။ ဟုတ္မွန္ အက်ိဳးမရွိ ၊ သူမႏွစ္သက္တဲ့ စကားမ်ိဳး ။ မဟုတ္ မမွန္ အက်ိဳးမရွိ ၊ သူႏွစ္သက္တဲ့ စကားမ်ိဳး ။ ဟုတ္မွန္ အက်ိဳးမရွိ ၊ သူႏွစ္သက္တဲ့ စကားမ်ိဳး အဲဒီေလးမ်ိဳးကို ေရွာင္ၾကဥ္ျပီး - ဟုတ္မွန္အက်ိဳးရွိ ၊ သူမႏွစ္သက္တဲ့ စကားမ်ိဳး ။ ဟုတ္မွန္အက်ိဳးရွိ ၊ သူႏွစ္သက္တဲ့ စကားမ်ိဳး ။ ဒီ ( ၂ ) မ်ိဳးကိုေျပာရမယ္ ။

ျပီးေတာ့ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး မသင့္ျမတ္တဲ့အေၾကာင္းကို မေျပာနဲ႔ ။ ကိုယ္ပါအကုသိုလ္ ကူးစက္တတ္တယ္ ။ သူတစ္ပါး ဒုကၡေရာက္ေနတာကို ကိုယ္နဲ႔မသင့္တင့္သူလို႔ ၀မ္းမသာနဲ႔ ။ မၾကာမွီ မိမိကိုယ္တိုင္ ဒုကၡေတြ႔ရတတ္ တယ္ ။ သီလ , သမာဓိ , ပညာ ရွိသူတို႔ရဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို ဟုတ္မွန္အတိုင္း ေျပာဆိုပါက မိမိဂုဏ္အလိုလိုျပည့္ လာတတ္တယ္ ။ ကတိတည္ပါ ၊ ျပတ္သားပါ ၊ မူမွန္ပါ ။ မူပ်က္လွ်င္ လူပ်က္တတ္တယ္ ။ မူေကာင္းလွ်င္ လူေကာင္းတယ္ ။ ေဒါသဟာ ဂုဏ္ပ်က္တယ္ ၊ ခႏၱီဟာ ဂုဏ္တက္တယ္ ။ သည္းခံျခင္းတရားနဲ႔ ကိုယ္ခ်င္းစာ စိတ္ထား ။

ျပီးေတာ့ ေဒါသ , မာန္မာန ေထာင္လႊားျပီး လွဴျခင္း ၊ ဂုဏ္တုဂုဏ္ျပိဳင္ မလုပ္ေလနဲ႔ ။ မျပိဳင္ထိုက္တဲ့ ကိုယ့္ထက္သာတဲ့ပုဂၢိဳလ္နဲ႔ ျပိဳင္မိရင္ ဘ၀ေန၀င္တတ္တယ္ ။ ကိုယ္နဲ႔ တန္းတူခ်င္း ျပိဳင္မိရင္လည္း ဥသွ်စ္သီးႏွစ္လံုးဆိုင္ထုသလို ေၾကမြသြားတတ္တယ္ ။ ကိုယ့္ထက္နိမ့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္နဲ႔ျပိဳင္မိရင္လည္း လူကို ေခြးသတ္သလို ခံစားရတတ္တယ္ ။ သူမ်ားအျပစ္ကိုမရႈနဲ႔ ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေကာင္းေအာင္လုပ္ ။ သ႔ူအျပစ္ကိုရႈျခင္းမွာ မ်က္စိမရွိသလို က်င့္ရမယ္ ။ သူ႔အျပစ္ကိုဆိုျခင္းမွာ လွ်ာမရွိသလို က်င့္ရမယ္ ။ သူ႔ကိုျပစ္မွားျခင္းမွာ စိတ္မရွိသလို က်င့္ရမယ္ ။ အလိမၼာၾကီးေရ ကိုယ္ , ႏႈတ္ , စိတ္ ကိုသတိအျမဲထားပါ ။ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ကိုယ္အမူအရာဟာ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ေနရာကို ရမယ္ ။ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ႏႈတ္အမူအရာဟာ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ အသံကို ၾကားရမယ္ ။ ၾကမ္းတမ္းတဲ့စိတ္မိုက္ဟာ ၾကမ္းတမ္းတဲ့တရားကို ေတြ႔ရမယ္ ။ ၾကမ္းတမ္းတဲ့တရား ဆိုတာက ဘ၀ပ်က္မယ္ ၊ မီးေလာင္ျပာက်သလို ေလာင္ကၽြမ္းခံရမယ္ ။ အစိတ္စိတ္အျမြာျမြာဆံုးရႈံးမယ္ ။ ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်မယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ , ႏႈတ္မၾကမ္းနဲ႔ ။ သိမ္ေမြ႔တဲ့ ကိုယ္အမူအရာဟာ သိမ္ေမြ႔တဲ့ ေနရာကိုရမယ္ ။ သိမ္ေမြ႔တဲ့ႏႈတ္အမူအရာဟာ သိမ္ေမြ႔တဲ့အသံကို ၾကားရမယ္ ။ သိမ္ေမြ႔တဲ့ စိတ္ေကာင္း စိတ္ျမတ္က သိမ္ေမြ႔တဲ့တရားကို ေတြ႔ရတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ သိမ္ေမြ႔ပါေစ ။

ဒါေၾကာင့္ အခ်ဳပ္ၾသ၀ါဒဆိုရရင္ အေခ်ာင္လိုက္တာ ၊ အခြင့္အေရးယူတာ ၊ မသင့္မတင့္ႏွလံုးသြင္းတာေတြ ဟာ အကုသိုလ္ျဖစ္ဖို႔နီးလို႔ သတိထား ေရွာင္ၾကဥ္ရမယ္ ။ အလိမၼာၾကီးေရ - ဒီၾသ၀ါဒေတြကို ရိုရိုေသေသ ေလးေလးနက္နက္ လိုက္နာမွတ္သား က်င့္ၾကံေနထိုင္ေပေတာ့ ။

ဤကား စာေရသူ၏ေနာင္ေတာ္ၾကီးျဖစ္ေသာ ဓုတင္ဆရာေတာ္မွ စာေရးသူအား ဆံုးမ သြန္သင္ေတာ ္မူခဲ့ေသာ ၾသ၀ါဒမ်ားျဖစ္ပါသည္ ။ ထိုၾသ၀ါဒတို႔ကို စာေရးသူ အလံုးစံုျပည့္စံုေအာင္ မလိုက္နာႏိုင္ျငားေသာ္လည္း တတ္ႏိုင္သမွ် သတိထားလိုက္နာမိျခင္းျဖင့္ပင္ ၾကီးၾကီးမားမား ျပႆနာကင္း အမွားရွင္း၍ လူခ်င္းတူတူ သူခ်င္းမွ်မွ် ဘ၀အေျခလွ၍ လူမူဆက္ဆံေရးနယ္ပယ္၌ ခြသမားဘ၀မွလြတ္ေျမာက္ကာ ေျပျပစ္သူအျဖစ္ ေျပာင္းလဲခဲရပါေၾကာင္း ေမတၱာ ဂရုဏာ ၾကီးမားစြာ ဆံုးမသြန္သင္ ၾသ၀ါဒေပးေတာ္မူခဲ့ေသာ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ေနာင္ေတာ္ၾကီး ဓုတင္ဆရာေတာ္၏ ၾသ၀ါဒေတာ္တို႔ကို ဦးထိပ္ပန္ဆင္ ပူေဇာ္ တင္ျပအပ္ပါသည္ ။
( သစၥာ၀ါဒီ - ဦးျမင့္ေအာင္ )
- မွ်ေ၀ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ .. ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ ၊

Friday, March 18, 2011

Supermoon Day အမွတ္တရ

အခုတေလာ သတင္းေတြမွာ Supermoon အမည္ရ လႏွင့္ ကမၻာ နီးကပ္မႈသည္ ၂၀၁၁ မတ္လ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ ျဖစ္ေပၚသည့္အခါ ျမန္မာအပါအဝင္ ကမၻာ့ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ေရႀကီးျခင္း၊ ငလ်င္လႈပ္ျခင္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္ဆိုျပီး မိုးေလဝသႏွင့္ ဇလေဗဒပညာရွင္အခ်ိဳ႕ကခန္႕မွန္းေျပာဆိုသံေတြၾကားေနရပါတယ္။ လဆိုတာ သူ႕ပတ္လမ္းမွာ ဘဲဥပံုနဲ႕ ပတ္ေနတာမို႕ ကမာၻနဲ႕ အနီးဆံုးတစ္ခါ အေ၀းဆံုးတစ္ခါေတာ့ ၂ႏွစ္ ၃ႏွစ္မွာ တစ္ၾကိမ္ေလာက္ ျဖစ္တတ္တယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ ၂၀၀၅ ဇန္န၀ါရီလလယ္ေလာက္တုန္းကလည္း Supermoon Phenomenon ဆိုျပီးျဖစ္ခဲ့ဘူးတာနဲ႕ တိုက္ဆိုင္စြာပဲ အဲဒီျဖစ္စဥ္မတိုင္မီွက Asia Tsunami လို႕ေခၚရေလာက္ေအာင္ၾကီး က်ယ္တဲ့ ဆူနာမီေရလိႈင္းလံုးၾကီးေတြရဲ႕ဖ်က္ဆီးမႈကို ၂၀၀၄ ဒီဇင္ဘာ ၂၆ရက္ေန႕မွာ ထိုင္း အင္ဒိုနီးရွားစတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာခံစားခဲ့ၾကရတဲ့နည္းတူ ယေန႕ ၂၀၁၁ မတ္လ ၁၉ရက္ေန႕ Supermoon Day မတိုင္မွီ လြန္ခဲ့တဲ့ ၈ရက္ ၂၀၁၁ မတ္လ ၁၁ ရက္ေန႕ ဂ်ပန္ျပည္မွာ အင္အား 9.0 Ritchter scale ရွိတဲ့ ကမာၻမွာ ပဥၥမေျမာက္ အင္အားအၾကီးဆံုးျဖစ္တဲ့ ငလ်င္ၾကီးလႈပ္အျပီး ခ်က္ျခင္းဆိုသလို ၁၀ မီတာ ၁၁ မီတာ (ျမင္သာ ေအာင္ေျပာရရင္ ေပ ၃၀-၃၃ ေပ) ေက်ာ္ျမင့္တဲ့လိႈင္းလံုးၾကီး ေတြ တရိပ္ရိပ္တက္လာျပီး လူေနျမိဳ႕ရြာေတြ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကို ဖ်က္ဆီးျပစ္လိုက္တာ အားလံုး အျမင္ပါပဲ။

ဒီသတင္းေတြနဲ႕ဆက္စပ္စြာပဲ ယံုခ်င္ယံု မယံုခ်င္ေနဆိုျပီးေျပာေနၾကတာကေတာ့ ကမာၻမွာ အလြန္ေရွးက်တဲ့ မိုင္ယာလူမ်ိဳးစုေတြရဲ႕ ျပကၡဒိန္ကိစၥပါပဲ။ အဲဒီျပကၡဒိန္ဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀၀၀ ေက်ာ္ၾကာခဲ့ျပီး ၂၀၁၂ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ရက္ေန႕အထိပဲေရးဆြဲခဲ့တဲ့အေၾကာင္းပါပဲ အဲဒါကိုၾကည့္ျပီး ပညာရွင္အခ်ိဳ႕က အဲဒီရက္စြဲက ကမာၻေျမအတြက္ ေနာက္ဆံုးေန႕ျဖစ္ေလမလား တခ်ိဳ႕ကလည္း ေမယာလူမ်ိဳးပညာရွင္ေတြက ျပကၡဒိန္ကို update မလုပ္ခဲ့တာနဲ႕ အဲဒီေန႕က ကမာၻေျမအတြက္ ေနာက္ဆံုးေန႕ ျဖစ္ရေတာ့မွာလားဆိုျပီး ရယ္သြမ္းေသြးေနၾကပါတယ္။ စာေရးသူတို႕ကေတာ့ အဲဒီဘက္မွာ ပညာရွင္ေတြမဟုတ္တာမို႕ မွားတယ္ မွန္တယ္ ေ၀ဘန္ႏိုင္ဖို႕ မတတ္ႏိုင္ ေတာ့လည္း ေရးသားေျပာဆိုေနၾက တာေတြကို ဘက္ေပါင္းစံုက လိုက္ဖတ္ လိုက္နားေထာင္ၾကရတာအျပင္ ဘာမွသိပ္မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။

သို႔ပါေသာ္လည္း - အဲ - ဆိုသလိုေပါ့ ကမာၻမွာ ရာသီဥတုေတြေဖာက္ျပန္ျပီး သဘာ၀ေဘးအႏာၱရယ္ေတြ လူေတြ ကာကြယ္ႏိုင္တာထက္ပိုၾကီးတဲ့ အႏာၱရယ္ၾကီးေတြလစဥ္ဆက္တိုက္ဆိုသလို ကမာၻအႏွံ႕မွာ ျဖစ္ေနတာေတြက အားလံုး မ်က္ျမင္ပါပဲ။ ပါကစၥတန္ေရၾကီးမႈေတြ၊ ေဟတီငလ်င္ၾကီး၊ အေမရိကန္မွာ ႏွင္းမုန္တိုင္းေတြ၊ ၾသစေၾတးလ်မွာ ေရေတြၾကီးမႈေတြ မုန္တိုင္းၾကီးေတြ (Yasi Cyclone)၊ နယူးဇီလန္မွာ ငလ်င္ၾကီး (ျပင္းအား ၇.၂)ေတြ လႈပ္သြားတာမွ ေျပာလို႕ မဆံုးေသးခင္ ယခုဂ်ပန္မွာ ျပင္းအား ၈.၉ သို႕ ၉.၀ လို႕ေျပာေနၾကတဲ့ ငလ်င္ၾကီးနဲ႕အတူ ဆူနာမီလိႈင္းလံုးၾကီးေတြ က ဖ်က္ဆီးသြားလိုက္တာ ေၾကာက္ခမန္းလိလိပါပဲ။

ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အျဖစ္အပ်က္ေတြကိုၾကည့္ျပီး ရတနာသံုးပါးကို မေမ့မေလ်ာ့ၾကဖို႕ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ေတြ တိုးလုပ္ ၾကဖို႕ကိုပဲ ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း သတိေပးတဲ့နည္းတူ စပ္မိစပ္ရာမိတ္ေဆြမွန္သမွ်ကို သတိေပးေနမိပါတယ္။ ဒီေန႕လည္း ေက်ာင္းလည္းပိတ္လို႕ ဆူပါမြန္းလို႕ေခၚရမယ့္ တေပါင္းလျပည့္ေန႕လည္းျဖစ္ေနလို႕ ဥပုသ္ေစာင့္ဖို႕ ၾကံစည္လိုက္မိေပမယ့္ ၁၂နာရီမထိုးခင္ မနက္စာစားဖို႕ မစီစဥ္လိုက္ႏိုင္လို႕ ဥပုသ္မေစာင့္ႏိုင္တဲ့အတူတူ အမွတ္တရဆိုျပီး ဒီေဆာင္းပါးေလးကို ထိုင္ေရးေနမိပါတယ္။

ေဆာင္းပါးေလးကို Natural Disaster ေတြ ကမာၻပ်က္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့နိမိတ္ေတြနဲ႕ စလိုက္ရေပမယ့္ နဲနဲျဖစ္ ျဖစ္ေတာ့ေမာသြားမယ့္ စိတ္ေလးကို ျပန္အေမာေျပသြားေစဖို႕ ျမန္မာ စာဆိုပညာရွိၾကီးေတြဖြဲ႕ဆိုခဲ့တဲ့ ရြတ္ဆိုခံစားၾကည့္ရတာ အလြန္အရသာရွိလွတဲ့ ကဗ်ာေလး ႏွစ္ပုဒ္ကိုျပန္လည္ ကူးယူေဖာ္ျပလိုက္ရပါတယ္ ။

အင္းဝေခတ္ ရဟန္းစာဆို ရွင္ဥတၱမေက်ာ္က သူ၏ ေတာလား ကဗ်ာႀကီးမွာ တေပါင္းလရဲ႕ တင့္တယ္သာယာ ပုံကို - 'ေလခ ေၿမ သက္၊ စ်ာန္ဝိတက္သို႔၊ သစ္ရြက္ေယာ္ယီ၊ ဣႏၵနီဝယ္၊ သိဂႌတ ဝက္၊ ဖက္၍ေဆးစုံ၊ ျခယ္ေသာပုံသို႔၊ ရဂုံၿမိဳင္တြင္း၊ ေတာလုံး လင္းသား'ဟု ခ်ီးက်ဴးဖြဲ႕ဆိုခဲ့တဲ့နည္းတူ

ကုန္ေဘာင္ေခတ္ ျပဇာတ္ဆရာႀကီးဦးၾကင္ဥ ကလည္း - 'ရွစ္ခြင္တိုင္း၊ မွုန္မွိုင္းတဲ့ပတ္လည္။ ။သဇင္ႂကြင္းငယ္ ႏွင့္၊ အင္ၾကင္းသႏၲာညြန႔္ငယ္တို႔၊ ဖူးကြန႔္ကိုက္စည္။ ။ဘမရာ ေရႊပိတုန္းငယ္တို႔၊ ေခၽြသုံးၾကဝတ္ရည္၊ ဆြတ္ၾကည္ဘြဲ႕ ေဖာ္ကြဲ။ ။ယင္းသည့္ေန႔ဆိုင္၊ ရေသ့သူေတာ္တိုင္မွ၊ ဉာဏ္မခိုင္ စ်ာန္ယိုင္ေလၽွာရတယ္၊ ရာသီတြင္ခါညီေျပာေပပ၊ ေၾကာ၍သာ ျမဲ။' လို႕ တေပါင္းလရဲ႕သာယာပံု စာပန္းခ်ီကို ေလးေတြကို ရြတ္ဆိုခံစားၾကည့္ရင္း ေခတၱခနစိတ္အပန္းေျဖႏိုင္ၾကပါေစလို႕ဆုမြန္ေျခြရင္း ဒီေဆာင္းပါးေလးကို အဆံုးသတ္ လိုက္ရပါတယ္။

အပမာေဒန သမၸာေဒထ
ဘုရားစကားလိုက္နာပြားတရားလက္မလြတ္ၾကပါေစႏွင့္

အီဟြာသူ
၁၉-၀၃-၂၀၁၁
တေပါင္းလျပည့္ေန႕ (ဆူပါမြန္းေန႔)
ေန႕လည္ ၃း၂၀

(တေပါင္းလဘြဲ႕ကဗ်ာမ်ားကို wikimyanmar ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္း၊ အတြဲ(၄) မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)

Thursday, February 24, 2011

မဂၤလာတရားေတာ္နဲ႕အညီ ေနထိုင္ၾကပါစို႕

ခုတစ္ေလာ မဂၤလာ တရားေတာ္ေတြအေၾကာင္းကို ထဲထဲ၀င္၀င္ သိခ်င္စိတ္ေတြျဖစ္ေနမိပါ တယ္။ အာေသ၀နာစဗာလနံ လူမိုက္ကို မေပါင္းနဲ႕ ပ႑ိတာနစၥေသ၀နာ ပညာရွိကို ဆည္းကပ္ပါ စသည္ျဖင့္ ငယ္စဥ္ကတည္းက သိထားတဲ့ အေပၚယံေတြထက္ပိုမိုနက္နဲတဲ့ အရာေတြကို သိခ်င္ေနမိပါတယ္။ ဘယ္လိုလူကို လူမိုက္လို႕ ေခၚရမွာလဲ ဗုဒၶေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ေတြထဲမွာ လူမိုက္ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ (What is the definition of Barla?) ေတြ မ်ားရွိေနမလား စသည္ျဖင့္ လက္လွမ္းမွီရာဆရာေတာ္ေတြေမးၾကည့္ စာအုပ္ေတြရွာဖတ္ လုပ္ေနမိပါတယ္။ စိတ္က မဂၤလာတရားေတာ္ ေတြမွာ ညႊတ္ေနမိတုန္းမွာပဲ ဖတ္မိတဲ့စာေတြက စာေရးသူကို သိခ်င္စိတ္ပိုသထက္ ပိုလာေစခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ ဆရာၾကီး ဦးဂိုအင္ကာရဲ႕ အတၳဳပတၱိဖတ္မိတဲ့အခါ ဆရာၾကီးနဲ႕ သူ႕မိသားစုက ေန႕စဥ္ ဘုရား၀တ္တက္ၾကရင္ မဂၤလသုတ္ကို ပါဠိအသံထြက္ ပီပီသသနဲ႕ အျမဲရြတ္ဆို ပူေဇာ္ၾကတယ္လို႕ေရးထားျပီး ဆရာေတာ္ ရွင္ေဆကိႏၵ ၂၀၁၀ ဒီဇင္ဘာလတုန္းက ကိုရီးယားကိုၾကြလာေတာ့ ေပးခဲ့တဲ့ The Meditation Practice based on the Blessing Discourse (Mangala Sutta) ဆိုတဲ့ စာအုပ္ငယ္ေလးကလည္း စာေရးသူကို သိခ်င္စိတ္ပိုႏိႈးဆြေပးခဲ့ျပန္ပါတယ္။ အစက ထင္ထားတာက မဂၤလသုတ္နဲ႕ မဂၤလာတရားေတာ္ ေတြဟာ ေလာကမွာ မဂၤလာရွိေအာင္ ေနနည္း ထိုင္နည္းေတြလို႕ပဲ ထင္ထား ခဲ့ရာကေန ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ ဓမၼခႏၶာေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ေသာတရားေတြ အကုန္လံုးဟာ နိဗၺာန္ကို ေဆာင္ၾကဥ္းႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့အတိုင္း မဂၤလသုတ္ထဲက လမ္းညႊန္ခ်က္ေတြ အတိုင္း က်င့္ၾကံအားထုတ္ရင္ ေလာကီအက်ိဳးစီးပြားေတြသာမက နိဗၺာန္ခ်မ္းသာတိုင္ေအာင္ ပို႕ေဆာင္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ သိရလို႕ အလြန္အားတက္ခဲ့ရျပန္ပါတယ္။ စာအုပ္ေလး ေခါင္းစဥ္ကကို စာေရးသူကို ဆြဲေဆာင္ခဲ့ရံုသာမက အထဲကရွင္းလင္းခ်က္ေတြ ဖတ္ၾကည့္ လိုက္ျပန္ေတာ့ ႏိႈက္ႏိႈက္ႏွဲႏွဲ ထပ္သိသင့္တာေတြပါ ေပၚလာျပန္ပါေရာ။ ငယ္ငယ္က အဂၤလိပ္စာ စေလ့လာေတာ့ စာေရးသူရဲ႕ အေဖက English-English Dictionary ကိုၾကည့္မွ ပိုတိုးတက္မယ္ဆိုလို႕ အေဖ့ရဲ႕ ဦးထြန္းျငိမ္း English-Myanmar Dictionary ၾကီးကို မကိုင္မိေအာင္ၾကိဳးစားရင္း Oxford E-E အဘိဓာန္ၾကည့္မွ ကိုယ္သိခ်င္တဲ့စာလံုးကိုရွင္းျပထားတဲ့ ထဲမွာ မသိတာကပါေန အဲဒီစာလံုးဘာလဲ ထပ္ရွာေတာ့ မသိတာကထပ္ပါေနေတာ့ ထပ္ရွာရင္းနဲ႕ ေရွ႕မတက္လာေတာ့ပဲ ေနာက္ကိုျပန္သြားေနလိုက္တာ တခါတေလ မူလရွာေနတဲ့စာလံုးေတာင္ ငါဘာရွာေနတာပါလိမ့္ ေမ့လုကာနီးျဖစ္ခဲ့ ဖူးသလိုေပါ့ အခုလည္း ၀မ္းသာအားရ ဖတ္မယ္ဆိုမွ ဆရာေတာ္က အတိုခ်ဳပ္ ရွင္းျပထားတာျဖစ္ေနေတာ့ ေနာက္ျပီး ကိုယ့္ အဂၤလိပ္စာကလည္း ဗုဒၶတရားေတာ္ေတြကို အဂၤလိပ္လို ဘာသာျပန္ေရးသားတာေတြ အကုန္နာလည္ေလာက္ေအာင္ မျပည့္၀ေလေတာ့ ထပ္အခက္အခဲေတြ႕ရျပန္ပါတယ္။ တစ္ခါ နားလည္တဲ့ စာသားေတြ (ဥပမာ "To practise developing the four bases of success, the five spiritual faculties and the five spiritual powers, is the highest blessing, the cause of happiness". p28-29) က်ျပန္ေတာ့လည္း ေရးထားတာေတြနားလည္ျပီး the four bases of success ဆိုတာ ဘာလဲ၊ the five spiritual faculties ဆိုတာကေရာဘာပါလိမ့္ the five spiritual powers ဆိုတာလည္း မသိျပန္ဘူး စသည္ျဖင့္ တကယ့္ကို E-E Dictionary ၾကည့္ေနမိသလို ျဖစ္ရပါေတာ့တယ္။ ဘူေဖ်ာင္းက ဓမၼဒူတ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းေရာက္ေတာ့မွ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာနႏၵက ကိုေမးေလွ်ာက္မိေတာ့ Four bases of success ဆိုတာ ေစးနဲသူကို ေပးကမ္းျခင္းျဖင့္ေအာင္ႏိုင္ျခင္း၊ အမ်က္ထြက္သူကို သီးခံျခင္းျဖင့္ ေအာင္ႏိုင္ျခင္း၊ လိမ္ညာလွည့္ျဖားတတ္သူကို မွန္ကန္စြာေျပာ ဆိုျခင္းျဖင့္ေအာင္ႏိုင္ ျခင္း နဲ႕အဓမၼကို ဓမၼျဖင့္ (သူေတာ္ေကာင္းတ ရားျဖင့္) ေအာင္ႏိုင္ျခင္း ေတြျဖစ္တယ္ ဆိုတာ သိလာရပါတယ္။ The Five Spiritual Faculties ဆိုတာကေတာ့ အိေျႏၵငါးပါးျဖစ္ျပီး သဒိၶေျႏၵ၊ ၀ိရိယိေျႏၵ၊ သတိေျႏၵ၊ သမာဓိေျႏၵ ႏွင့္ ပညိေျႏၵ တို႕ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ The Five Spiritual Powers ဆိုတာကေတာ့ ဗိုလ္ငါးပါးကို ဆိုလိုပံုရတယ္လို႕ေျပာပါတယ္။ ဗိုလ္ငါးပါးဆိုတာေတြကေတာ့ သဒၶါဗိုလ္၊ ၀ီရိယဗိုလ္၊ သတိဗိုလ္၊ သမာဓိဗိုလ္ နဲ႕ ပညာဗိုလ္တို႕ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ ဒီလိုနဲ႕ ေမးစရာ သိစရာေတြ အလြန္မ်ားေနစဥ္မွာပဲ ဆရာေတာ္ အရွင္ေဆကိႏၵ ေဖေဖာ္၀ါရီလမွာ ၾကြလာတုန္းက စာေရးသူက ဒယ္ဂူးမွာ ေရာက္ေနလို႕ မရလိုက္ေသးတဲ့ မဂၤလသုတၱန္တရားေတာ္အရ တရားအားထုတ္နည္း ဆိုတဲ့စာအုပ္ေလး ဖတ္လိုက္ရေတာ့မွ သိခ်င္ေနတာေတြ အကုန္ရွင္းလင္းသြားျပီး ေရငတ္ေနတုန္းေရတြင္းထဲက် ဆိုသလို စိတ္ထဲဆာေနတာေတြ ျပည့္သြားပါေတာ့တယ္။ စာအုပ္ေလးက ဓမၼဒူတ ေဇတ၀န္ ေတာရ စာစဥ္ေလး ျဖစ္ျပီး ဆုျပည့္စံုထြန္းစာေပက ၂၀၁၁ ဇန္နာ၀ါရီလကမွ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀လိုက္တာေလးမို႕ အားလံုး အလြယ္တကူ၀ယ္ထားျပီး အထပ္ထပ္ဖတ္ၾကရံုသာမက လက္ေတြ႕က်င့္ၾကံၾကျခင္း ျဖင့္ ေလာကီ ေလာကုတ္ ႏွစ္ျဖာလံုး အက်ိဳးရွိမယ့္ စာအုပ္ေလးျဖစ္ေၾကာင္း စာအုပ္ေလးကို ရည္ညႊန္းရင္းနဲ႕ပဲ ကေလးေတြအတြက္ ရည္ရြယ္ဖြဲ႕ဆို ခဲ့ပံုရတဲ့ ၃၈ ျဖာ မဂၤလာဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးက ကေလးေတြအတြက္သာမက အရြယ္သံုးပါးလံုးကို နိဗၺာန္တိုင္ေအာင္ ေဆာင္ၾကဥ္းပို႕ေဆာင္ေပးမယ့္ ကဗ်ာေလးျဖစ္တာမို႕ ကဗ်ာေလးကို တစ္ပိုဒ္ပဲ ရေတာ့လို႕ လိုခ်င္ေနတာ ဆရာေတာ္က Google မွာရွာၾကည့္လိုက္ပါဆိုတဲ့အတိုင္း လို-တ-ရ Google search ကေနတစ္ပါတည္း ရွာေဖြေဖာ္ျပလိုက္ရပါတယ္။

စာဖတ္သူအားလံုး မဂၤလာအေပါင္းနဲ႕ျပည့္စံုေအာင္ က်င့္ၾကံပြားမ်ား အားထုတ္ႏိုင္ၾကပါေစ။ အီဟြာသူ (၂၅-၂-၂၀၁၁)

၃၈ ျဖာ မဂၤလာတရားကဗ်ာမ်ား

(က) မဂၤလာနိဒါန္း
သံုးဆယ့္ရွစ္ျဖာ မဂၤလာတရားကို
နတ္လူအမ်ား ၾကံစည္ေပ။
ဘယ္သင္း ဘယ္ဟာ မဂၤလာစစ္ဟု
ေသခ်ာဇစ္ျမစ္ မသိေပ။
ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္တိုင္ ႏႈတ္ျပိဳင္ျငင္းလို႔၊
မဂၤလာအခင္း မျပီးေပ။
မဂၤလာတရား၊ ၀ါဒမ်ား၊ ကြဲျပား နတ္လူေတြ။
အဲဒါေၾကာင့္ ၾကံၾက စည္ၾက ကမၻာမဂၤေတြ။

(ခ) သာ၀တၳိျပည္မြန္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၀ယ္
ကိန္းေအာင္းေပ်ာ္ေမြ႔ ျမတ္စိေႏၱ။
သန္းေခါင္ယံခါ မထင္ရွားသည့္၊
နတ္သားတစ္ေယာက္ ခ်ဥ္းကပ္ေလ။
ခ်ဥ္းကပ္ျပီးေသာ္ မဂၤလာသေဘာက၊ို
ထင္ရွားေဟာဖို႔ ေလွ်ာက္ပန္ေခၽြ။
အေသ၀နာ တရား၊ အစထား၊ ေဟာၾကား မိန္႔ခဲ့ေပ။
အဲဒါေၾကာင့္ နာရ ၾကားရ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၁။ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး မဂၤလာ ၃ ပါး
အေသ၀နာ စ ဂါထာ
လူမိုက္ဆိုလွ်င္ ေရွာင္ေသြလႊဲလို႔
မမွီ၀ဲနဲ႔ ကင္းေအာင္ေန။
ပညာရွိကို အရွည္တြဲလို႔
မွီ၀ဲဆည္းကပ္ နည္းယူေစ။
သံုးပါးရတနာ မိဘမ်ားႏွင့္၊
ဆရာသမားကို ပူေဇာ္ေလ။
ခ်မ္းသာကိုေပး၊ ဆက္ဆံေရး၊ ေမွ်ာ္ေတြး၊ သံုးခ်က္ေပ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ႔မဂၤလာေတြ။

၂။ ေနထို္င္ေရး မဂၤလာ ၃ ပါး
ပတိရူပ ဂါထာ
ကုသိုလ္ပညာ ဥစၥာရဖို႔၊
သင့္ရာေဒသ အျမဲေန။
ေရွးက တင္ၾကိဳ ျပဳခဲ့ဖူးသည့္၊
ေကာင္းမႈအထူး ရွိပါေစ။
မိမိကိုယ္ကို ေကာင္းေအာင္ထိန္းလို႔၊
မတိမ္းေစနဲ႕ ေဆာက္တည္ေလ။
ဥစၥာကိုေပး၊ ေနထိုင္ေရး၊ ေမွ်ာ္ေတြး သံုးခ်က္ေပ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၃။ သင္ၾကားေရး မဂၤလာ ၄ ပါး
ဗာဟုသစၥၪၥ ဂါထာ
တတ္ေကာင္း တတ္ရာ ဟူသမွ်ကို၊
ၾကားျမင္သုတ ရွိပါေစ။
အိုးအိမ္တည္ေထာင္ ၀မ္းစာေရးနဲ႔၊
အသက္ေမြးဖို႔ အတတ္သင္ေလ။
လူနွင့္ဆိုင္ရာ က်င့္၀တ္မ်ားကို၊
ေကာင္းစြာသင္ၾကား နားလည္ေစ။
မွန္ကန္ယဥ္ေက်း၊ ခ်ိဳသာေအး၊ ဆိုေရး တတ္ပါေစ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၄။ ျပဳစုေရး မဂၤလာ ၃ ပါး
မာတာပိတု ဂါထာ
ျမင္းမိုရ္ေရႊေတာင္ မိဘေၾကြးကို၊
ေကာင္းစြာဆပ္ေပး ၀တ္ေက်ေက်။
ေၾကြးသစ္ခ်ကာ သားႏွင့္မယား၊
ေျမႇာက္စားခ်ီးျမႇင့္ ၀တ္ကုန္ေစ။
အလုပ္တာ၀န္ မလစ္ဟင္းနဲ႔၊
အျပစ္ကင္းေအာင္ လုပ္ပါေလ။
စည္းစိမ္ကိုေပး၊ ျပဳစုေရး၊ ေမွ်ာ္ေတြး သံုးခ်က္ေပ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၅။ လိုက္နာက်င့္သံုးေရး မဂၤလာ ၄ ပါး
ဒါနၪၥ ဂါထာ
သံုးတန္ေစတနာ ျဖဳစင္လန္းလို႔၊
ေပးကမ္းေ၀မွ် လွႈနိုင္ေစ။
ကိုယ္ႏႈတ္စိတ္ၾကံ မမိုက္မွားနဲ႔၊
သုစရိုက္တရားကို က်င့္ပါေလ။
ေဆြမ်ိဳးေတြကို ျပင္ပမထားနဲ႕၊
သဂၤဟတရားႏွင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ေလ။
သန္႔စင္ျပစ္မ်ိဳး၊ လူထုက်ိဳး၊ သယ္ပိုး ေဆာင္ရြက္ေစ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၆။ ေရွာင္ၾကဥ္ေရး မဂၤလာ ၄ ပါး
အာရတီ ၀ိရတီ ဂါထာ
မေကာင္းမႈေတြ ဟူသမွ်ကို၊
မေတြ႔ခင္က ေရွာင္ၾကဥ္ေလ။
ေတြ႔ၾကံဳလာလွ်င္ မလြန္က်ဴးနဲ႔
အထူးသျဖင့္ ေစာင့္စည္းေန။
အရက္ေသစာ မေသာက္စားနဲ႔
ေမွာက္မွားတတ္တဲ့ အရာေပ။
လုပ္ကိုင္ေျပာၾကား၊ သတိထား၊ တရား မေမ့ေစ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၇။ စိတ္ထားေရး မဂၤလာ ၅ ပါး
ဂါရေ၀ါ စ ဂါထာ
အသက္ဂုဏ္၀ါ ကိုယ့္ထက္ၾကီးက၊
ဆည္းကပ္ ခစား ရိုေသေလ။
မာနတံခြန္ ဂုဏ္မၾကြနဲ႔၊
ကိုယ့္ကိုယ္နွိမ့္ခ် အျမဲေန။
ေလာဘအပို လိုမလိုက္နဲ႔၊
ကိုယ္ထိုက္တာနဲ႔ ေက်နပ္ေလ။
ကိုယ့္ေပၚျပဳဖူး၊ သူ႔ေက်းဇူး၊ အထူးသိတတ္ေစ။
ေကာင္းက်ိဳးဆင့္ပြား၊ ျမတ္တရား၊ နာၾကား မျပတ္ေပ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၈။ သည္းခံေရး မဂၤလာ ၄ ပါး
ခႏၱီစ ဂါထာ
၀တ္စား ေနထိုင္ ရန္ခပ္သိမ္း၊
စိတ္ကို ခ်ဳပ္ထိန္း သည္းခံေလ။
က်ိဳးေၾကာင္းျပညႊန္ ဆံုးမစကား၊
ေျပာၾကားလာက နာလြယ္ေစ။
သူျမတ္ပုဂၢိဳလ္ ဟူသမွ်ကို၊
မၾကာခဏ ေတြ႔ဆံုေလ။
သဘာ၀ေတြး၊ မွန္ကန္ေရး၊ ေဆြးေႏြး မျပတ္ေပ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၉။ ၿခိဳးၿခံေရး မဂၤလာ ၄ ပါး
တေပါ စ ဂါထာ
ေလာကီအာရံု ဇိမ္ယစ္မူးလို႔၊
ေပ်ာ္မၾကဴးနဲ႔ ျခိဳးျခံေလ။
ေမတၱာျဗဟၶစိုရ္ လက္ကိုင္သံုးလို႔၊
သူျမတ္က်င့္ထံုး ယြင္းမေသြ။
ေလးပါးသစၥာ ဉာဏ္ျမင္ၾကည့္လို႔၊
အမွန္သိေအာင္ ၾကိဳးစားေလ။
ဒုကၡလြတ္ကင္း၊ နိဗၺာန္ခ်ဥ္း၊ အလင္း ေပါက္ႏိုင္ေစ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၁၀။ စိတ္ဓာတ္ခိုင္ခံ့ေရး မဂၤလာ ၄ ပါး
ဖု႒ႆ ဂါထာ
ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ သဘာ၀၊
ေတြ႔ၾကံဳေနၾက လူတိုင္းေပ။
ေကာင္းဆိုးနွစ္တန္ အစံုတြဲလို႔၊
တလဲစီလွည့္ အျမဲေန။
ေလာကဓံၾကံဳ မျဖံဳတမ္းေပါ့၊
မတုန္စမ္းနဲ႔ စိတ္ခိုင္ေစ။
ေသာကကိုထိန္း၊ ရမၼက္သိမ္း၊ ေအးျငိမ္း ခ်မ္းသာေန။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၁၁။ မဂၤလာ၏အက်ိဳး
သံုးဆယ့္ရွစ္ျဖာ မဂၤလာကံုးကို၊
လိုက္နာက်င့္သံုး ပန္သူေတြ။
စီးပြားခ်မ္းသာ က်က္သေရတိုးလို႔၊
ေကာင္းက်ိဳးစည္ပြင့္ တေ၀ေ၀။
ေဘးကင္းရန္ကြာ ခ်စ္သူေပါလို႔၊
စိတ္ေရာ ကိုယ္ေရာ ခ်မ္းသာမေလ။
ေျပာဆိုၾကံဆ၊ ေဆာင္သမွ်၊ ေအာင္ရမည္ ကိန္းေသ။
အဲဒါေၾကာင့္ ပန္ၾက ဆင္ၾက မဂၤလာ့ပန္းခိုင္ေတြ။


(ကဗ်ာေလးကို http://kyawkyawoo81.blogspot.com/2008/07/blog-post_22.html
မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္)


Tuesday, January 18, 2011

ႏွစ္သစ္အဖြင့္

၂၀၁၁ မဂၤလာႏွစ္သစ္မွာ စာဖတ္သူမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး မဂၤလာပါလို႕ ဦးဆံုး ႏႈတ္ခြန္းဆက္သလိုက္ရပါတယ္။ ေက်ာင္းဖြင့္ျပီဆိုတာနဲ႕ အလုပ္ေတြက မ်ားေတာ့ ကိုယ့္ ဘေလာ့ဂ္ေလးေတာင္ ျပစ္ထားတာ ၄လေလာက္ရွိသြားျပီ။ ဒီတစ္ခါေက်ာင္းပိတ္ရင္ ေရးခ်င္ေနတာေတြအမ်ားၾကီးထဲကမွ ႏွစ္သစ္အဖြင့္ကို ဘာေလးနဲ႕စရရင္ ေကာင္းမလဲစဥ္းစားလိုက္ေတာ့ မဂၤလာႏွစ္သစ္မွာ မဂၤလာအရွိဆံုးအေၾကာင္းအရာ ေလးနဲ႕စဖို႕စဥ္းစားမိပါတယ္။ စာေရးသူက ႏွစ္ေဟာင္းတစ္ခု ကုန္ဆံုးေတာ့မယ္ဆို ဒီအတိုင္းသာမန္ေန႕တေန႕လို မကုန္ဆံုးလိုက္ခ်င္ဘူး တျခားႏွစ္ေတြနဲ႕လည္း မတူပဲ ထူးထူးျခားျခားေလးလုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္ေလးတစ္ခုရွိပါတယ္။ ဘာေလးျဖစ္ျဖစ္ထူးထူးျခားျခားေလးေပါ့။ ဒီႏွစ္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးစဥ္းစားမိတာက ႏွစ္ေဟာင္းကို အေကာင္းဆံုးနည္းနဲ႕ ကုန္ဆံုးေစျပီး ႏွစ္သစ္ကို အေကာင္းဆံုးနည္းနဲ႕ၾကိဳဆိုဖို႕ တရားသြားထိုင္ဖို႕ ဆိုတာေလးကိုစဥ္းစားမိပါတယ္။ တရားသြားထိုင္ခ်င္ေနတာေတာ့ၾကာျပီ အေၾကာင္းေတြကမတိုက္ ဆိုင္ အေျခအေနေတြက မေပးခဲ့လို႕ပါ။ အခုေတာ့ အသက္ ၇၀ အေမက ဒီဇင္ဘာလဆန္း ပ်ဥ္းမနား မွာဖြင့္ခဲ့တဲ့ ဦးဂိုအင္ကာတရားစခန္း မွာ တစ္ေန႕ ၁၁နာရီနီးပါးထိုင္ႏိုင္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းေလး ကလည္း ကိုယ့္ကိုတြန္းအားျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။ ကိုရီးယားမွာလည္း ဦးဂိုအင္ကာတရားစခန္းရွိတယ္ ဆိုတာၾကားဘူးလို႕ အင္တာနက္မွာရွာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၂၀၁၁ အတြက္အစီအစဥ္က ဧျပီလမွစမွာမို႕ ကုိယ္ကေလာေလာဆယ္ထိုင္ခ်င္ေနတာဆိုေတာ့ ျမန္မာသီလရွင္ဆရာေလးတစ္ပါး ရွိတဲ့ ေဗာဓိစုဆိုတဲ့ တရားရိပ္သာေလးကိုသတိရတာနဲ႕ ခ်က္ျခင္းေကာက္ျပီးဖုန္းဆက္လိုက္ေတာ့ ဆရာေလးက ျမန္မာျပည္ျပန္သြားပါျပီတဲ့ ဆရာေလးနဲ႕ဆက္သြယ္ခ်င္ရင္ နံပါတ္ေပးပါမယ္ဆို ေတာ့ အခုဖုန္းကိုင္တာ ဘယ္သူပါလဲလို႕ေမးလိုက္ေတာ့ ဦးဇင္းတစ္ပါးျဖစ္ေန ေတာ့ ရိုရိုေသေသပဲ မတတ္တတတ္ ကိုရီးယားစကားေလးရွိသေလာက္နဲ႕ မရေတာ့ရင္ဘိုလိုညွပ္ျပီး တပည့္ေတာ္က ဆရာေလးကိုေတြ႕ခ်င္တာထက္ တရားလာထိုင္ခ်င္လို႕ အဆင္ေျပမေျပ ေမးျခင္ စံုစမ္းခ်င္လို႕ပါဘုရားဆိုေတာ့ ကံေကာင္းေထာက္မစြာ ဦးဇင္းက ဘိုလို နားလည္းနားလည္ျပီး ေျပာလည္း ေျပာႏိုင္တဲ့သူျဖစ္ေနေတာ့ အားလံုးအဆင္ေျပသြားခဲ့ပါတယ္။ ဦးဇင္းက အခ်ိန္မေရြးလာခဲ့ပါ ေလာေလာဆယ္ ထိုင္ေနတဲ့သူ သံုးေယာက္ရွိတယ္လို႕ေျပာပါတယ္ ဆြမ္းစားရိတ္တစ္ေန႕ဘယ္ေလာက္သြင္းရလဲဆိုတာပါ တစ္ခါတည္းေမးလိုက္ေတာ့ ဘာမွ မေပးရ ပါဘူးတဲ့ တရားလာထိုင္ျဖစ္ဖို႕သာအဓိကပါဆိုေတာ့ ျမန္မာျပည္က ကိုယ္အျမဲထိုင္ေနၾက သေျပေတာင္ေတာရ မဟာစည္သာသနာ့ရိပ္သာက ဘုန္းဘုန္းၾကီးနဲ႕ ဘုန္းဘုန္းေလး ညီေနာင္ ႏွစ္ပါးကိုေျပးသတိရမိပါေသးတယ္။ တရားသာလာထိုင္ ဘုန္းၾကီးတို႕ ကေကၽြးထားမွာလို႕ ေျပာဖူးတာေလးအမွတ္ရမိလို႕ပါ။ အခုေတာ့ အရင္က ေတာရရိပ္သာေလး လည္းေနျပည္ေတာ္စီမံကိန္းမွာ တိုးခ်ဲ႕ တည္ေဆာက္ေရး ေတြေၾကာင့္ မဟာသႏၱိသုခ ေရႊတိဂံုပံုတူ ေစတီေတာ္ေျခရင္းက ျမိဳ႕လယ္ေက်ာင္းျဖစ္သြားခဲ့ပါျပီ။ စကားျပန္ဆက္ရရင္ ဦးဇင္းေလးကို တပည့္ေတာ္လုပ္စရာအလုပ္ေလးေတြအျမန္ျဖတ္ျပီးတာနဲ႕ တျပိဳင္နက္ လာခဲ့ပါမယ္ဘုရားလို႕ ေျပာခဲ့လိုက္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ ကိုယ့္ဘက္က လုပ္စရာေတြ အျမန္ျဖတ္ရပါတယ္ အဓိကကေတာ့ ကိုရီးယားေရာက္ ျမန္မာ ေက်ာင္းသားအသင္း ႏွစ္ပတ္လည္အစည္းအေ၀းျပီးကာစဆိုေတာ့ ကိုယ္တာ၀န္ယူထားတဲ့အပိုင္းေလးေတြကို အရင္ဆံုး လက္စသတ္ေအာင္လုပ္ရပါတယ္ ေနာက္ေတာ့တျခားကိုယ့္ Personal ကိစၥေလးေတြလည္း စဥ္းစား မေမ့ေအာင္ခ်ေရးျပီး တစ္ရက္ႏွစ္ရက္အတြင္း အကုန္ျပီးေအာင္လုပ္ရပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္း ေတြကိုေတာ့ question mark ေလးေပးခဲ့ခ်င္လို႕ ဘယ္သူ႕ကိုမွမေျပာပဲသြားမယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ အရင္ဆံုး အိမ္ကိုဖုန္းဆက္ ႏွစ္ပတ္တရားသြားထိုင္ျဖစ္မယ္ဆိုတာေျပာျပီး အကယ္၍ အေရးၾကီးကိစၥေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ္ ဆက္သြယ္ဖို႕ဆိုျပီး ကိုယ့္ Supervisor ပါေမာကၡရယ္ ရံုးကအုပ္ခ်ဳပ္သူ အမ်ိဳးသမီးဆီရယ္ကိုေတာ့ ကိုယ္သြားမယ့္ေနရာရယ္ ဆက္သြယ္ဖို႕ ဖုန္းနံပါတ္ရယ္ ေပးခဲ့ပါတယ္။ ရိပ္သာသြားဖို႕ အက်ဥ္းဆံုးပစၥည္းေလးေတြထည့္ေနတဲ့အခ်ိန္ထိ ယေန႕ေခတ္လူေနမႈဘ၀မွာ မရွိမျဖစ္အေရးပါလွတဲ့ အင္တာနက္နဲ႕ အီးေမးလ္ကိုေတာ့သံုးေနခဲ့ပါ တယ္ ကြန္ပ်ဴတာကို ပိတ္ကာနီးေလးမွ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဆက္သြယ္ေရး ဧရိယာျပင္ပခနသြားမလို႕ ေနာက္ႏွစ္မွေတြ႔မယ္လို႕စာပို႕ျပီးတာနဲ႕ခ်က္ျခင္း ကြန္ပ်ဴတာကိုပိတ္ ဖုန္းထဲက ဓါတ္ခဲကိုလည္း အျပင္ထုတ္လိုက္ျပီး အေဆာင္က ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ အေဆာင္ကထြက္လိုက္တာနဲ႕တျပိဳင္နက္ ထူးျခားတဲ့ခံစားမႈက ပင့္ကူအိမ္ကေန ရုန္းထြက္လြတ္ေျမာက္လာတဲ့ ပိုးေကာင္ေလးလို တကယ္ပဲခံစား ခဲ့ရပါတယ္။ စာေရးသူက ငယ္စဥ္ကတည္းက ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္က သဘာ၀တရားေလးေတြကို စပ္စုတတ္ အတုယူတတ္ အားက်တတ္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတတ္ခဲ့ပါတယ္။ စာေရးသူတို႕ငယ္စဥ္က ရွမ္းျပည္မွာေနခဲ့ေတာ့ အိမ္ပတ္၀န္းက်င္မွာ ပင့္ကူအိမ္စနစ္တက်ဖြဲ႕စည္းတတ္တဲ့ ပင့္ကူေတြရွိပါတယ္။ အခုေတာ့ ေနတဲ့ေဒသပဲေျပာင္းသြားလို႕လားမသိပါ အဲလိုပင့္ကူမ်ိဳးထက္ ပြရႈပ္ေနတဲ့ အိမ္ဖြဲ႕တတ္တဲ့ပင့္ကူေတြပဲေတြ႕ရေတာ့လို႕ပါ။ ပင့္ကူေလးက သူ႕အိမ္ေဟာင္းပ်က္သြားလို႕ျဖစ္ေစ အဖ်က္ခံရလို႕ျဖစ္ေစ အသစ္ေဆာက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ေနရာေရြး ဟိုခုန္ ဒီခုန္နဲ႕ သူ႕ပါးစပ္ထဲက အမွ်င္ေတြကို ေျခေထာက္နဲ႕ ကန္ကန္ျပီး ဆက္သင့္တဲ့ေနရာေတြကို ဆက္ဆက္ျပီး ပင့္ကူအိမ္ကိုေသခ်ာ ေဆာက္ပါတယ္ ပင့္ကူအိမ္ျပီးသြားရင္ သူက ဗဟိုမွာသြားေနျပီး ပင့္ကူအိမ္ကို ၀င္တိုးမိတဲ့ အင္းဆက္ပိုးမႊားေတြကို လာဖမ္းစားပါတယ္ ပင့္ကူအိမ္မွာမိသြားတဲ့ အေကာင္ေလးေတြက ပင့္ကူအိမ္မွာ ညိသြားတာနဲ႕ အႏၱရာယ္မွန္း သိျပီး ရုန္းထြက္ဖို႕ၾကိဳးစားၾကပါတယ္ ပင့္ကူကလည္း သူ႕အိမ္မွာ လာမိတဲ့ ပိုးမႊားေတြ ရုန္းထြက္ျပီးလြတ္မသြားခင္ မေသမရွင္အဆင့္မွာကို လာျပီးဖမ္းျပီး စားဖို႕ၾကိဳးစားပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ပင့္ကူအိမ္မွာ မိသြားတဲ့ အင္းဆက္ပိုးေကာင္ေလးေတြဟာ ပင့္ကူမလာခင္ ရုန္းထြက္လြတ္ေျမာက္သြားၾကပါတယ္။ အဲလိုအခ်ိန္မွာ အဲဒီပိုးေကာင္ေလးလိုပဲ ကိုယ္ကလိုက္ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ အခုလည္းတကယ့္ကိုပဲ ေန႕စဥ္လူမႈဘ၀အရႈပ္အေထြးေတြၾကားကေန ခနလြတ္ရမွာ ပင့္ကူအိမ္က ပိုးေကာင္ေလးလြတ္လာသလိုခံစားခဲ့ရပါတယ္။ ဒီေတာ့မွ ျမတ္စြာဘုရား ေတာထြက္စဥ္က လူငယ္ဘ၀ရဲ႕ တကယ့္တက္ၾကြ လန္းဆန္းေပ်ာ္စရာအေကာင္းဆံုးအရြယ္ အသက္ ၂၉ ႏွစ္မွာ သားစြန္႕ မယားစြန္႕ ထီးေမြနန္းေမြနဲ႕ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြစြန္႕ျပီး ေတာထြက္ဖို႕ မထြက္ခင္ စိတ္ထဲမွာလြန္ဆြဲပြဲေတြကို ေအာင္ႏိုင္ဖို႕ ဘယ္ေလာက္မ်ားခက္ခက္ခဲခဲ ၾကိဳးပမ္းခဲ့ရမလဲ ေတြးၾကည့္ျပီး ၾကည္ညိဳမဆံုးျဖစ္မိပါ ေတာ့တယ္။ ကိုယ့္မွာက ဒီရက္သတၱႏွစ္ပတ္ ဆိုတဲ့ကာလေလးကို အင္တာနက္စြန္႕၊ cell phone စြန္႕၊ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြ ခနစြန္႕ ရမွာ ေတာင္ ကိုယ့္အတိုင္းအတာနဲ႕ကိုယ္ေတာ့ တကယ့္ကိုၾကိဳးပမ္းခဲ့လိုက္ရတာပါ။

ရိပ္သာကလည္း ရထားႏွစ္ဆင့္စီးျပီး တစ္နာရီေလာက္အၾကာမွာေရာက္သြားလို႕ ဘာမွေ၀းတယ္ မဆိုႏိုင္ပါဘူး။ ရိပ္သာလည္းေရာက္ေရာ ဦးဇင္းေလးနဲ႕ေတြ႕ေတာ့မွ ဘူေဖ်ာင္းက ျမန္မာဘုန္းေတာ္ ႀကီးေက်ာင္းကထိန္မွာ ခနေတြ႕ဖူးခဲ့တဲ့ ကိုရီးယားဦးဇင္းေလးျဖစ္ေနတာကိုး။ ဦးဇင္းေလး ကိုလည္း ျမင္ျမင္ျခင္းမွတ္မိျပီး ဦးဇင္းကလည္းမွတ္မိပါတယ္။ မိတ္ဆက္စကားအက်ဥ္းေလာက္ နဲနဲေျပာၾကျပီး ရိပ္သာစည္းကမ္းေတြေမးၾကည့္ျပီး လိုက္မွတ္မယ္ၾကံေတာ့ ဘာမွအထူးအေထြ ေရးမွတ္ေနစရာမရွိပါဘူးတဲ့ မနက္ ၃နာရီခြဲအိပ္ယာကထ မနက္ ၄နာရီဘုရား ရွိခိုး မနက္ ၅ခြဲ အာရံုဆြမ္းစား ေန႕လည္ ၁၁ နာရီ ေန႕လည္စာစား ညေန ၆နာရီဘုရားရွိခိုး တေန႕တာ တရားရႈမွတ္ျခင္းကေတာ့ ည ၉နာရီမွာ ျပီးပါတယ္တဲ့။ ဒီေတာ့ အစကတည္းက ျမန္မာ ျပည္က ရိပ္သာေတြစည္းကမ္းနဲ႕ဆင္ေနတာကို သတိထားခဲ့မိပါတယ္။ တရားထိုင္ခ်ိန္ စၾကၤန္ေလွ်ာက္ခ်ိန္ေတြကိုေတာ့ ကိုယ္သန္ရာသန္ရာပိုအားထုတ္ႏိုင္ပါတယ္တဲ့ ေနာက္ ျမန္မာလိုေတာ့ တရားစစ္တာေပါ့ေနာ္ ဒီမွာေတာ့ အင္တာဗ်ဴးလို႕သံုးပါတယ္ အင္တာဗ်ဴးကိုေတာ့ ကိုယ္က ရက္ရွည္အားထုတ္မယ့္သူ ငယ္စဥ္ကတည္းက အားထုတ္လာခဲ့ဖူးသူဆိုေတာ့ အထူးေျပာစရာေတြ မရွိတာမို႕ တစ္ရက္ျခားတစ္ခါလို႕ သတ္မွတ္လိုက္ျပီး ေရာက္တာနဲ႕ ပစၥည္းေလးေတြခ်ထားျပီး အလုပ္စခန္း စ၀င္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ တရားစထိုင္ထိုင္ျခင္း ပထမ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေတြထူေျပာတဲ့ ကိေလသာေတာက လာခဲ့ၾကေတာ့ ရုတ္တရက္ အရိယာတို႕ က်က္စားရာနယ္ပယ္နဲ႕ အသားမက်ျဖစ္တတ္တာ သဘာ၀ပါ။ အိပ္ခ်ိန္ စားခ်ိန္ေတြကအစ အကုန္ေျပာင္းျပန္။ စာေရးသူတို႕က စာဖတ္ရင္ ညပိုင္းဖတ္တာ ပိုအားသန္တဲ့သူပီပီ မနက္ေစာ ၃နာရီဆိုတာ အေစာဆံုးအိပ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ မိုးလင္း မနက္ ၅နာရီခြဲ စသည္ျဖင့္ေရာက္သြား ခနအိပ္ မနက္ ၉နာရီ ၁၀နာရီမွျပန္ထ ၁၁နာရီ ေလာက္မွ မနက္စာစား ေန႕လည္စာကို ၂နာရီသံုးနာရီေလာက္မွစား ညစာကို ည ၈နာရီ ၉နာရီမွ စား စသည္ျဖင့္ အလ်ဥ္းသင့္သလို လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေနခဲ့ရာကေန အခုရိပ္သာမွာ က်င့္ရတာေတြနဲ႕က အကုန္ေျပာင္းျပန္မို႕ ပထမ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္က living style ေျပာင္းျပန္ျဖစ္သြားတာကို အေတာ္ကို ၾကိဳးစားျပီး ညွိခဲ့ရတာပါ။ အိပ္ငိုက္ရတာနဲ႕ ေညာင္းရတာနဲ႕ စိတ္ျပန္႕လြင့္ရတာနဲ႕ မနဲပဲ စိတ္စုစည္းမႈ သမာဓိထူေထာင္ဖို႕နဲ႕ ၀ိပသနာတရားကို ထိထိမိမိအားထုတ္ဖို႕ မနဲကို ဇြဲတင္းရ ပါတယ္။ ေနာက္ရက္ေတြမွ အသားက်သြား ျပီးထိထိမိမိ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အားထုတ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ေဗာဓိစုမွာ စိတ္ၾကည္ႏူးရတာ ေနာက္တစ္ခုက တစ္ေန႕တစ္ေန႕ျမန္မာဆိုတဲ့စကား ဆယ္ခြန္းေလာက္ေတာ့ အနည္းဆံုးၾကားရပါတယ္။ ဆရာေတာ္ေလးက ရန္ကုန္က ခ်မ္းေျမ့ဆရာ ေတာ္ဆီမွာနည္းခံျပီး ျမန္မာျပည္မွာ တစ္ႏွစ္ခြဲေနထိုင္ က်င့္ၾကံသင္ယူလာခဲ့တာပါ။ ဆရာေတာ္ၾကီးေနာက္တစ္ပါးရွိပါေသးတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးကေတာ့ ေသာၾကာေန႕မွေဗာဓိစုကို ၾကြလာျပီး တနဂၤေႏြေန႕ဆိုျပန္ၾကြပါတယ္။ ႏွစ္ေနရာေက်ာင္းထိုင္တာပါ ေနာက္တစ္ေနရာကေတာ့ ေမးျပီးမသိမွာစိုးလို႕ မေမးမိခဲ့ပါဘူး။ မႏွစ္က ေဆာင္းတုန္းက ျမန္မာဆရာေလး ေဒၚ၀ံသပါလိရွိစဥ္က သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္နဲ႕ သြားခဲ့ စဥ္က ဆရာေတာ္ၾကီးနဲ႕တစ္ခါဆံုခဲ့ဖူးတာကို ဆရာေတာ္ၾကီးကမွတ္မိပါတယ္။ အခုလည္း တစ္ေယာက္တည္းလာထိုင္လို႕ ၀မ္းသာစြာပဲ ၾကိဳဆိုျပီး ၾကိဳးစားအားထုတ္ပါ လိုတာမွန္သမွ်ေျပာပါလို႕ေျပာ ပါတယ္။ တိုက္ဆိုင္ခ်င္ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးနဲ႕ ေယာဂီ အပါး၂၀ က ဇန္န၀ါရီ ၃ရက္ေန႕က်ရင္ ျမန္မာျပည္မွာ ခ်မ္းေျမ့ရိပ္သာမွာ ၂ပတ္ တရားစခန္းသြား၀င္ၾကမွာပါတဲ့။ ဒီေတာ့ ျမန္မာျပည္လိုက္ၾကမယ့္ ဒကာ ဒကာမေတြနဲ႕ ဆရာေတာ္ၾကီး ေတြ႕ၾက ဆံုးမၾသ၀ါဒေပး မသြားခင္သိသင့္သိထိုက္တဲ့ တရားေတြေဟာျပနဲ႕ ဆရာေတာ္ၾကီး အလုပ္မ်ားေနတဲ့ကာလျဖစ္ပါ တယ္။ ဘုရားရွိခိုးတာနဲ႕ တရားေဟာတာကေတာ့ ကိုရီးယားလိုပါ။ ဘုရားရွိခိုး ၀တ္ရြတ္စဥ္စာအုပ္ က သားေရဖံုးစာအုပ္ ကို အေကာင္းစား အခန္႕ခ်ဳပ္ထားပါတယ္။ ေကာ္လံ၂ခုခြဲထားျပီး တစ္ဖက္မွာ ပါဠိ တစ္ဖက္မွာ ကိုရီးယား ဘာသာျပန္နဲ႕ ေန႕စဥ္ဆရာေတာ္နဲ႕အတူရွိခိုးခဲ့ရပါတယ္။ စာေရးသူက ပါဠိလို ဘုရားရွိခိုး နဲ႕ ကိုရီးယားစကားအေျခခံကိုသိေတာ့ ဘုရားရွိခိုးတဲ့ အနက္အဓိပၸါယ္နဲ႕ ဆရာေတာ္ေတြ တရား ေဟာတဲ့အခါ တစ္၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္နားလည္ပါတယ္။ တရားေဟာတဲ့အခါမွာလည္း ျမန္မာျပည္မွာဆို ဘယ္လို ျမန္မာစကားပံုမွာေတာ့ ဘယ္လိုေလးသံုး တာေပါ့ စသည္ျဖင့္ တရားေဟာတဲ့အခါလည္း ျမန္မာ ျမန္မာဆိုတာ မပါမျဖစ္ၾကားေနခဲ့ရတာပါ။ ကိုရီးယားမွာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာက အေတာ္ကိုႏုနယ္ေသးတာမို႕ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာအျဖစ္ ခံယူလာၾကသူအားလံုးရဲ႕ စိတ္မွာ ျမန္မာျပည္က တကယ့္ကို အထင္ၾကီး အားက်စရာပါ။ ဆရာေတာ္ေလးရဲ႕ဘြဲ႕က Dhiravamsa (ေထရ၀ံသ-လို႕ျမန္မာလိုအသံထြက္မလားမသိပါ) ျဖစ္ျပီး သပိတ္နဲ႕ဆြမ္းဘုန္းေပးပါတယ္ တစ္ေန႕ကို ေန႕လည္ ၁၁နာရီမွာ ဆြမ္းတစ္ထပ္သာ ဘုန္းေပးပါ တယ္။ ဘုန္းေပးတဲ့အခါမွာလည္း ဆြမ္း၊ ဆြမ္းဟင္း၊ အခ်ိဳပြဲ၊ သစ္သီး စတာေတြကို သင့္ရံု အလွဴခံျပီး သပိတ္ထဲမွာ တစ္ခါတည္းထည့္ျပီး လက္နဲ႕ဘုန္းေပးပါတယ္။ ပတၳပိုဏ္ဓုတင္ ေဆာင္တယ္လို႕ ေခၚရမယ္နဲ႕တူပါတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးလည္း တစ္ထပ္ဆြမ္းပဲ ဘုန္းေပးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆရာေတာ္ႀကီးကိုေတာ့ ဆြမ္း၊ ဆြမ္းဟင္းေတြကို ပန္းကန္ေလးေတြနဲ႕ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာကပ္ရပါတယ္။ ဆရာေတာ္ႏွစ္ပါးလံုး စကားေျပာတဲ့အခါမွာလည္း သာသာတိုးတိုးပဲ ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ ေယာဂီေတြလည္း စကားမမ်ားၾကရပါဘူး စကားနဲေစ တရားျမဲေစဆိုသလိုပဲ အျမဲၾကည့္ၾကပ္သတိေပးေနတာမို႕ ဘုရားရွိခိုးခ်ိန္ တရားနာခ်ိန္ကလြဲရင္ ျမန္မာျပည္ခနျပန္ေရာက္သြားသလိုခံစားခဲ့ရပါတယ္။ မနက္ေစာစာစားျပီး ရင္ သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ရတာကအစ ရန္ကုန္မဟာစည္ရိပ္သာၾကီးေတြက စည္းကမ္းအတိုင္းပါပဲ။ အေပၚမွာေျပာခဲ့သလို လာေရာက္တရားအားထုတ္ၾကတဲ့သူေတြကလည္း အႏုအရင့္အစံုမို႕ ဆရာေတာ္ေတြခမ်ာ တကယ့္ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ မေမာႏိုင္ မပမ္းႏိုင္ေဟာေျပာသင္ျပ သာသနာျပဳေနၾကတာပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကိုဆို ဘုရားကို ဘယ္လိုရွိခိုးရတယ္ကစျပီး ဘုရားစင္ဘက္ကို ေျခဆင္းမထိုင္ရဘူးဆိုတဲ့ အေျခခံကအစသင္ျပရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း ၀ိပသနာတရားကို လာျပီး စမ္းၾကည့္ၾကတဲ့ ခရစ္ယန္ေတြလည္းပါပါတယ္။ ဆြမ္းစားတုန္း သတိပဌာန္ကိန္းျပီး အစအဆံုးမွတ္ျပီးစားဖို႕ သင္ထားတဲ့အတိုင္းလည္း လိုက္လုပ္ၾကပါတယ္ ဆြမ္းမစားခင္လည္း ခရစ္ဘာသာထံုးစံအတိုင္း နဖူးနဲ႕ရင္ဘတ္ကို လက္နဲ႕တို႕ထိျပီးမွ ထမင္းစစားတဲ့ေယာဂီေတြလည္းပါပါတယ္။ စာေရးသူကေတာ့ ႏွစ္ပတ္ေနခဲ့တာဆိုေတာ့ ခနတျဖဳတ္လာအားထုတ္သူ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ေတြ႕ခဲ့ရတာေပါ့။ ေသာၾကာအလုပ္အျပီးကို လာျပီး တနဂၤေႏြမွာျပန္တဲ့ အဖြဲ႕ ၆ေယာက္ကေတာ့ အမ်ားဆံုးပါ။ က်န္တာကေတာ့ တစ္ဦးစ ႏွစ္ဦးစေလးေတြပါပဲ။ စကားမေျပာရတဲ့ၾကားကပဲ စာေရးသူကို ျမန္မာျပည္ကမွန္းလဲသိ ငယ္စဥ္ကတည္းက စျပီးတရားထိုင္ဖူးခဲ့တာဆိုတာလည္းသိေတာ့ အျခင္းျခင္းသိလိုရာေလးေတြ စပ္စုၾကပါတယ္ ေယာဂီအမ်ားစုက ကိုရီးယားလိုပဲရတာမို႕ စာေရးသူရဲ႕ limited Korean ေလးနဲ႕ သူတို႕ေမးတာကို ကုိယ္တတ္တဲ့ ေဘာင္အတြင္းက မရရေအာင္ၾကိဳးစားေျဖေပးခဲ့ပါတယ္။ ဂန္၀န္းဒို ျပည္နယ္ကလာတဲ့ေယာဂီတစ္ေယာက္က ၀ိပသနာအားထုတ္ပါမ်ားရင္ ဘာျဖစ္လာ သလဲတဲ့။ အေတာ္ေကာင္းတဲ့ေမးခြန္းမို႕ စာေရးသူက စကားကိုအေျပာင္အပ်က္ေနာက္တတ္တဲ့ စိတ္ကေလးကအခံရွိေတာ့ ၀ိပသနာအားထုတ္ပါမ်ားရင္ ငုတ္တုတ္အိပ္တာ ကၽြမ္းက်င္လာတယ္ လို႕ စိတ္ထဲမွာ ဟာသနဲ႕အရင္ေျပာမိပါတယ္။ အျပင္မွာေတာ့ထုတ္မေျပာပါဘူး ကိုယ္ေနာက္လို႕ ေနာက္မွန္းမသိမွဟုတ္ေပ့ျဖစ္ေနမယ္။ ကိုယ့္အေတြးကို ကိုယ္ျပံဳးမိတာကို ထိန္းခ်ဳပ္ျပီး ျမတ္စြာဘုရားကေဟာခဲ့တဲ့ နိဗၺာန္ဆိုတာရွိတယ္ သိတယ္မို႕လားဆိုေတာ့ သိတယ္ Nibbana တဲ့။ ဟုတ္တယ္ အဲဒီ Nibbana ကိုေရာက္ဖို႕ ၀ိပသနာကလြဲရင္ တျခားနည္းလမ္း မရွိဘူးလို႕ အားထုတ္ပါမ်ားရင္ ကိုယ္ကမသိပဲနဲ႕ သူ႕အလိုလို နိဗၺာန္နဲ႕ တျဖည္းျဖည္းနီးလာတယ္ လို႕ အဆင့္တစ္ခုေရာက္ရင္ ၇ဘ၀ပဲက်န္တယ္လို႕ အဲဒီအဆင့္ ၄ဆင့္ကို ေသာတာပန္၊ သကဒါဂမ္၊ အနာဂမ္၊ ရဟႏာၱလို႕ေခၚတယ္လို႕ေျပာျပျပီး မင္းအခု အရက္ေသာက္လားလို႕ေမးေတာ့ နဲနဲေသာက္တယ္တဲ့။ ေအး-တကယ္လို႕ ၀ိပသနာအားထုတ္ပါမ်ားလို႕ ေသာတာပန္ျဖစ္သြားရင္ ငါးပါးသီလအလိုလိုလံုသြားျပီး အရက္လည္းအလိုလိုမေသာက္ခ်င္ပဲျဖစ္သြားလိမ့္မယ္လို႕။ က်န္တဲ့ ႏွစ္ဆင့္ကိုေတာ့ ဘယ္လိုခြဲလည္း ငါလည္းမသိလို႕ ရွင္းမျပတတ္ ေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးဘ၀ ျဖစ္တဲ့ ရဟႏာၱျဖစ္သြားရင္ သာမန္လူေတြ ေသလို႕မီးရိႈ႕ရင္ျပာျဖစ္သြားေပမယ့္ ရဟႏာၱေသလို႕ (ခႏၶာ၀န္ခ်လို႕) မီးရိႈ႕ရင္ျပာ မျဖစ္ေတာ့ဘူး ဓါတ္ေတာ္ေတြက်လာတယ္လို႕ေျပာျပခဲ့တာ အကုန္မဟုတ္ေတာင္ နဲနဲေတာ့ နားလည္သြားပံုရပါတယ္။ (ရဟႏာၱတိုင္း ဓါတ္ေတာ္မက်ပဲ အဓိဌာန္ျပဳခဲ့တဲ့ ရဟႏာၱမွသာ ဓါတ္ေတာ္ က်တာ ၾကားဖူးေပမယ့္လည္း တကယ့္ကို ဗုဒၶဘာသာအေျခခံ လံုး၀မရွိသေလာက္ နီးပါး လူတစ္ ေယာက္ကို အေသးစိတ္ေတြေျပာျပေနရင္ စိတ္ရႈပ္သြားမွာစိုးလို႕ အလြယ္ပဲေျပာခဲ့လိုက္တာပါ။) သူက စာေရးသူထက္အရင္ေရာက္ေနတာျဖစ္လို႕ ၃ရက္ေလာက္ေန ေတာ့ျပန္သြားပါတယ္ သူ႕ဇာတိက အေ၀းေျပးဘတ္စကားစီးရင္ ၃နာရီခြဲေလာက္ ၾကာတာမို႕မနီးလွပါဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ၀မ္းသာစရာေကာင္းတာက စာေရးသူ မျပန္ခင္ ၃ရက္ေလာက္ အလိုမွာ ေနာက္တစ္ပတ္ထပ္အားထုတ္မယ္ဆို ျပန္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။
ကိုယ္ေျပာျပ ရွင္းျပခဲ့တာ သေဘာေပါက္သြားလို႕ျပန္လာခဲ့တာျဖစ္ျဖစ္ ဘာေၾကာင့္ျပန္လာခဲ့တာ ျဖစ္ျဖစ္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာ၀င္တစ္ဦးတိုးလာေတာ့မွာမို႕ ၾကည္ႏူး ၀မ္းသာခဲ့ရပါတယ္။ သူတို႕မွာ အဓိကျပသနာက စာဖတ္ျပီးေလ့လာခ်င္ေပမယ့္ သူတို႕ကို ဘ၀င္ က်ေအာင္ ရွင္းျပႏိုင္တဲ့ သူတို႕ဘာသာစကားနဲ႕ေရးသားထုတ္ေ၀ထားတဲ့ စာေကာင္းေပမြန္ေတြ နည္းေနေသးတာပါပဲ။ အခုလည္းေဗာဓိစုမွာ မဟာစည္ဆရာေတာ္ေတြရဲ႕ စာအုပ္ေတြကို ကိုရီးယားလိုဘာသာျပန္ထားတဲ့ စာအုပ္ေတြ ေရာင္းခ်ေပးေနေပမယ့္ လူအမ်ားဆီျပန္႕ႏွံ႕ဖို႕ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မလြယ္ေသးတာပါ။ စာေရးသူကို ဗုဒၶဘာသာ ယဥ္ေက်းမႈေတြ ေက်ာင္းမွာသင္ခဲ့ရတာလားေမးေတာ့မွ ကိုယ့္ပညာေရးစနစ္နဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေလး ကိုပါျမင္လာခဲ့ရပါတယ္။ စာေရးသူတို႕ကေတာ့ ကံေကာင္းေထာက္မစြာ ဗုဒၶသာသနာထြန္းကားတဲ့ ျမန္မာျပည္မွာ ဘာသာေရးကိုင္းရိႈင္းတဲ့မိဘေတြဆီမွာ လူျဖစ္ခြင့္ရခဲ့ျပီး လက္တစ္ကမ္းမွာလည္း ငယ္ငယ္ကစျပီး ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ ေရႊေသြးတို႕ ေတဇတို႕ စတဲ့ ကာတြန္းစာေစာင္ေလးေတြမွာပါတဲ့ ေတ၊ ဇ၊ သု၊ ေန၊ မ၊ ဘူ၊ စံ၊ နာ၊ ၀ိ၊ ေ၀ ဆိုတဲ့ ဇာတ္ေတာ္ၾကီး ဆယ္ဘြဲ႕ကို ကာတြန္းေလးေတြနဲ႕ ကေလးေတြနားလည္ေအာင္ ေျပာျပေပးတဲ့စာေပေလးေတြက စျပီး ဗုဒၶစာေပနဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈေတြကို ကိုယ့္နီးစပ္ရာ စာေပေလးေတြကေနလိုက္စားခြင့္ရခဲ့တာပါ။ အခုျမန္မာျပည္မွာလည္း တိုးတက္ေခတ္မွီလာေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြေက်းဇူးေၾကာင့္ သာသနာ့၀န္ထမ္း ရဟန္းေတာ္ေတြအတြက္ ကမာၻ႕အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ဗုဒၶတကၠသိုလ္ေတြေပၚေပါက္ခဲ့ျပီျဖစ္ေပမယ့္ အမ်ားစု သာမန္လူတန္းစားေတြ လိမၼာယဥ္ေက်းလာဖို႕ ျဗဟၼစိုရ္တရားေတြ ျပန္လည္ထြန္းကားလာဖို႕ကေတာ့ ေက်ာင္းသင္ရိုးမွာ ထည့္သြင္းေရးဆြဲၾကဖို႕နဲ႕ ကမာၻ႕တကၠသိုလ္အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ Theology ဘာသာရပ္ကို က်ား၊မ မေရြး တကၠသိုလ္မွာ Ph.D အဆင့္အထိသင္ၾကားႏုိင္ၾကသလို ဗုဒၶယဥ္ေက်းမႈ အေတြးအေခၚ စာေပေတြကိုလည္း တကၠသိုလ္အဆင့္အထူးျပဳဘာသာရပ္ေတြမွာကို B.A, M.A, Ph.D ဘြဲ႕အထိ အဆင့္ဆင့္သင္ၾကားႏိုင္ဖို႕ အထူးအေလးထားစဥ္စားဖို႕ အခ်ိန္က်ေရာက္ေနျပီဆိုတာ သတိထားမိရင္းနဲ႕ပဲ ဒီေဆာင္းပါးေလးကို အဆံုးသတ္လိုက္ပါတယ္။
ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာရႊင္လန္းၾကပါေစ။
ေရႊမာသန္း
၁၉-၀၁-၂၀၁၁။
အီဟြာအမ်ိဳးသမီးတကၠသိုလ္
ဆိုးလ္၊ ကိုရီးယား။

Thursday, September 16, 2010

East Sea Tour (Day Two) Visiting Ullungdo (1)

အေရွ႕ပင္လယ္ခရီးစဥ္ (ဒုတိယေန႕) မုဂ္ဟိုမွ အူလြန္းဒိုသို႕

ဒီခရီးစဥ္ကို မစခင္ကတည္းက အရင္က ပင္လယ္ထဲ ေနလံုးၾကီး၀င္သြားတဲ့ Sunset in the Sea ကိုပဲျမင္ဘူးခဲ့တာ ကိုရီးယားမွာေတာ့ ပင္လယ္က အေရွ႕မွာလည္းရွိတာမို႕ Sunrise from the Sea ရႈခင္းကိုၾကည့္ခ်င္ေနခဲ့တာကို ၾကည့္ရေတာ့မွာရယ္ ပင္လယ္မွာ သေဘၤာစီးၿပီး ခရီးသြားခ်င္ေနတာရယ္ ဆႏၵႏွစ္ခုျပည့္ေတာ့မွာမို႕ ေပ်ာ္ရႊင္တက္ၾကြေနခဲ့တာပါ။ အဲဒီေန႕က ၂၀၁၀ ဇူလိုင္လ ၂၈ ရက္ေန႕ (ဗုဒၶဟူးေန႕)ပါ။ မနက္မိုးမလင္းခင္ထၿပီး အေရွ႕ပင္လယ္ကေနၿပီး ေနထြက္တာသြားၾကည့္ဖို႕ ညကတည္းက တက္ၾကြစြာနဲ႕ reception မွာ အခ်ိန္ေတြ ေနရာေတြသြားေမးထား သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ႏိုးတဲ့သူႏိႈးေၾကးညွိထားၿပီး လက္ကိုင္ဖုန္းမွာ ႏိႈးစက္လည္းေပးၿပီး အိပ္ခဲ့တာ ႏိႈးစက္ကလည္း 5 am လို႕ေပးရမွာကို 5 pm လို႕မွားေပးထားတာမို႕ ႏိုးလာေတာ့ ဟာႏိႈးစက္လည္းမျမည္ဘူး မိုးေတာင္လင္းသြားၿပီ ေနေတာင္ အေတာ္ေလးအေပၚေရာက္ေနေတာ့ စီစဥ္ထားတဲ့အတိုင္း Sunrise မၾကည့္လိုက္ရေတာ့ စိတ္အေတာ္စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့သြားၿပီး ႏိႈးပါဆိုေျပာထားတဲ့သူငယ္ခ်င္းကို စိတ္ဆိုးၿပီးရစ္မလို႕ ဖုန္းဆက္မယ္ဆိုမွ သူက ေရႊ - ႏိုးၿပီလားဆို message ေလးပို႕ၿပီးႏိႈးထားတာကိုး။ ဒီ message ေရာက္တဲ့အသံ ေလာက္နဲ႕ေတာ့ ဒီကဘယ္ႏိုးလိမ့္မလဲ။ ကဲသူ႕ကိုလည္းစိတ္ဆိုး လို႕မရေတာ့ဘူးဆိုၿပီး ေရမိုးခ်ိဳး ပစၥည္းေတြသိမ္း မနက္စာစားၿပီး ဟိုတယ္ကေနထြက္ဖို႕ ခ်ိန္းထားတဲ့အခ်ိန္ထက္ေစာၿပီး ၿပီးေနခဲ့ပါတယ္။ တစ္ညတာ တည္းခိုခဲ့ရာTourist Hotel ဟိုတယ္ကေန မနက္ ၉း၁၅ မွာထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ သေဘၤာဆိပ္ ကို ကားနဲ႕ဆိုေတာ့ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ပဲ လာခဲ့ရပါတယ္။ 묵호(မုဂ္ဟို) ဆိပ္ ကမ္းကေန အူလြန္းဒိုကၽြန္းဆီကို အျမန္ သေဘၤာစီးလာခဲ့ၾကပါတယ္။ သေဘၤာကို ရုပ္ရွင္ထဲမွာလို အျပင္မွာ ၀ရံတာ ပတ္လည္နဲ႕လို႕စိတ္ကူးယဥ္ထားတာ အခုစီး ရတဲ့ ႏႈန္းျမန္သေဘၤာ ရွပ္ေျပးယဥ္ေခၚမလားမသိပါဘူး အေတာ္ကိုျမန္ပါတယ္ အထဲမွာလည္း ေလယဥ္လိုပဲ လူေတြ အမ်ားႀကီးဆန္႕ပါတယ္။ ထိုင္ခံုေနရာက အလယ္မွာမို႕ အစကေတာ့ ျပတင္းေပါက္ေလးနားမွာ ျမင္ရသေလာက္ေလး အျပင္ကိုေခ်ာင္းၾကည့္ရင္း သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ သံုးေယာက္နဲ႕ စကားေျပာရင္းစီးလာခဲ့ေပမယ့္ သံုးနာရီေလာက္စီးရ မွာဆိုေတာ့ ၾကာလာေတာ့ မတ္တပ္မရပ္ႏိုင္ေတာ့တာနဲ႕ ေနရာမွာျပန္သြားထိုင္ၿပီး လူကအိပ္လဲမအိပ္ခ်င္တာနဲ႕ ယူလာတဲ့စာေလး ဖတ္ရင္း လိုက္လာခဲ့ပါတယ္။ သံုးနာရီေလာက္ၾကာမယ္ဆိုေပမယ့္ လိႈင္းေလအဆင္ေျပေတာ့ မနက္ ၁၀နာရီကထြက္ခဲ့ ၾကတာ အူလြန္းဒိုေရာက္ေတာ့ ေန႕လည္ ၁၂နာရီခြဲပဲရွိပါေသးတယ္။ အားလံုးကို ေမာလ္မီယာ့ဂ္လို႕ေခၚတဲ့ travel sickness ေပ်ာက္တဲ့ေဆးေတြႀကိဳေသာက္ခိုင္းထားလို႕လားမသိပါဘူး အားလံုးနီးပါး လိႈင္းမမူးပဲ ေခ်ာေမာစြာ ေရာက္ရွိ လာခဲ့ၾကပါတယ္။







အူလြန္းဒိုေရာက္ေတာ့ သေဘၤာေပၚကဆင္းလိုက္တာနဲ႕ တိုက္လိုက္တဲ့ေလဆိုတာ မေျပာပါနဲ႕။ မနည္းကို မတ္တပ္ ရပ္ယူရပါ တယ္။ ရာသီဥတုဆိုတာ ေျပာမရဘူးဆိုဘူး မလိုလဲလိုလဲထည့္လာတဲ့အေႏြးထည္ အပါးေလးကို ထုတ္၀တ္ရပါတယ္။ ဒီသေဘၤာပဲျပန္ထြက္မွာမို႕ သေဘၤာေပၚတက္ဖို႕ေစာင့္ေနတဲ့ခရီးသည္ေတြေကာ ဆင္းလာတဲ့ ခရီးသည္ေတြေကာ ႀကိဳဆို သူေတြေကာဆိုေတာ့ သေဘၤာဆိပ္ကေလးက အေတာ္ကို ရႈပ္ယွက္ခတ္ သြားခဲ့ပါတယ္။ လူလည္းစုၿပီးတာနဲ႕ ၾကိဳတဲ့သူနဲ႕ လည္းဆံုၿပီးေတာ့ ေန႕လည္စာစားခ်ိန္ကလည္း ေရာက္ေနၿပီဆိုေတာ့ သေဘၤာဆိပ္က ဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္မွာပဲ ေန႕လည္ စာစားခဲ့ၾကပါတယ္။ Sea food ကို ထမင္းနဲ႕ေရာေၾကာ္ထားတာပါ။ ကိုရီးယားဆန္ ေစးေစးကို ထမင္းေၾကာ္ဆိုေတာ့ အစကတည္းက ထမင္းေၾကာ္ဆို ဘယ္လိုေၾကာ္ေၾကာ္ လာထား ဆိုတဲ့သူဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးစားေကာင္းခဲ့ပါတယ္။








ထမင္းစားၿပီးတာနဲ႕ ဟိုတယ္ကိုတန္းမသြားေသးပဲ 봉래폭포 ဆိုတဲ့ ဘံုလယ္ေရတံခြန္ဆီသို႕ ခ်ီတက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေရတံခြန္ေရာက္ဖို႕ ေတာင္ကုန္းေျပေျပေလးကို မိနစ္ ၂၅ေလာက္တက္ခဲ့ရပါတယ္။ အူလြန္းဒိုကၽြန္းမွာ တက္ခဲ့ရတဲ့ ပထမဆံုးေတာင္ေပါ့။ အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း ကၽြန္းတစ္ကၽြန္းက ေရပတ္လည္၀ိုင္းေနတယ္ဆိုေပမယ့္ လူေနလို႕ရတဲ့ ကၽြန္းျဖစ္လာဖို႕ အဓိကလိုအပ္ခ်က္က ေရခ်ိဳရရွိႏိုင္မႈပါ။ အခုသြားခဲ့တဲ့ ဘံုလည္ေရတံခြန္ကေလးကေတာ့ အူလြန္းဒိုကၽြန္း သားေတြ အသက္ရွင္ေနထိုင္ၾကဖို႕ တစ္ခုတည္းေသာ Water resource ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ ေရတံခြန္ကေရကို ေရစစ္ကန္ အဆင့္ဆင့္နဲ႕ စစ္ၿပီး ကၽြန္းကိုေရေပးေ၀တယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ ရာသီဥတုကလည္း ေရတံခြန္ဆီေရာက္စက ၾကည္လင္ ေနတာကို ဓါတ္ပံုေတြရိုက္ရင္းနဲ႕ကို တိမ္ျမဴခိုးေတြဆင္းလာၿပီး ခ်က္ျခင္းေမွာင္သြားခဲ့ပါတယ္။









အျပန္မွာမွ ျမန္မာျပည္စတိုင္ သစ္သားကြပ္ပစ္ေလးမွာလည္း ခနနားခဲ့ပါေသးတယ္။

ဒီေအာက္ကဓါတ္ပံုေလးကေတာ့ သဘာ၀ေလေအးေပးစက္လို႕ ကိုရီးယားလိုေရးထားတဲ့ Natural Air-conditioner ပါ။ အတက္တုန္းကတည္းက အတူပါလာတဲ့ Korean Tourism က၀န္ထမ္းကေျပာျပထားလို႕ ျပန္အဆင္းမွာမွ ေမာေမာနဲ႕ အထဲကို ခန၀င္နားခဲ့ပါေသးတယ္။ အထဲကို၀င္ၾကည့္လိုက္မွ ေတာင္ရဲ႕သဘာ၀ အေအးဓါတ္ကို လိႈဏ္ဂူထဲမွာစုထားသလိုျဖစ္ေနတာ ကိုးလို႕ သေဘာေပါက္ခဲ့ရပါတယ္။

ဒါေလးကေတာ့ ေရတံခြန္အသြားလမ္းေပၚမွာရွိတဲ့ တည္းခိုအိမ္ေလးပါ။
ေရတံခြန္ကျပန္လာေတာ့ တည္းခိုမည့္ Dae-A Resort Hotel ကိုေရာက္ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ ဟိုတယ္က ပင္လယ္ဖက္ကို မ်က္ႏွာမူၿပီး ေတာင္ေစာင္းေလးေတြေပၚမွာ ဘန္ဂလိုေလးေတြကိုေဆာက္ထားတာမို႕ သဘာ၀က်က်နဲ႕ ေတာ္ေတာ္ သာယာပါတယ္။ သဘာ၀ကို ေခတ္မွီ Facilities ေတြနဲ႕ေပါင္းထားေတာ့ ဘန္ဂလိုအသြားမွာ ေတာင္တက္ရတာ မတ္တဲ့ ေနရာမွာဆို စက္ေလွကား Escalator ထားေပးထားပါတယ္။ နဲနဲေျပရင္ေတာ့ ဒီတိုင္းလမ္းေလွ်ာက္ရင္းနဲ႕သြားေပါ့။ အညႊန္းေတြအတိုင္းသြားလိုက္တာ ကိုယ့္ဘန္ဂလိုေရာက္ဖို႕အေတာ္ကိုသြားယူရပါတယ္။ ပစၥည္းမ်ားမ်ားသယ္လာတဲ့ သူဆိုရင္မစားသာပါဘူး။ ကိုယ္ပိုင္ကားနဲ႕လာရင္ေတာ့ ကားနဲ႕ေမာင္းတက္လို႕ရပါတယ္။ အခန္းေရာက္ေတာ့ ပစၥည္းေတြ ခ်ထားခဲ့ လိုတာေလးပဲျပန္ယူလာၿပီး တေန႕တာအတြက္ က်န္ေသးတဲ့ခရီးကိုဆက္ဖို႕ ပင္မအေဆာင္ကို ျပန္ဆင္းလာခဲ့ၾကပါတယ္။







ညေနပိုင္းေရာက္လို႕ ေနအေတာ္ေစာင္းေနၿပီဆိုေတာ့ Observatory လို႕ေခၚတဲ့ View Point တစ္ခုကိုသြားဖို႕ အဖြဲ႕သားအားလံုး ေတာင္ကို ခပ္သုတ္သုတ္တက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေတာင္တက္လမ္းေလးေတာင္ အေတာ္ေတာ့ေမွာင္ ေနပါၿပီ။ view point လည္းေရာက္ေတာ့ ထင္တဲ့အတိုင္းပဲ ဘာ view မွၾကည့္လို႕မရေတာ့ေအာင္ ျမဴေတြပိန္းပိတ္ ေနပါတယ္။ ေတာင္ကျမင့္ေတာ့ တိုက္လိုက္တဲ့ေလဆိုတာလည္းမေျပာပါနဲ႕။ ကိုရီးယားလူမ်ိဳးေတြနဲ႕ ခရီးသြားရင္းနဲ႕ သင္ခန္းစာယူစရာတစ္ခုေတြ႕တာက စီစဥ္ထားတာေတြကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ၾကတာပါ။ ရာသီဥတုကို ဘယ္ေတာ့မွ အရံႈးေပးတာမေတြ႕ရပါဘူး။ လံု၀လည္း အျပစ္တင္ ညဥ္းညဴ စိတ္ပ်က္တဲ့အမူအယာေတြ ဘယ္သူ႕မွာမွ ေတြ႕ရေလ့မရွိပါဘူး။ မိုးရြာေနလည္း တစ္မ်ိဳးစီစဥ္လိုက္တာပဲ။ ႏွင္းက်ေနလည္း အျပင္မွာလူေတြခ်ည္းပါပဲ။ ဒီလို ဇြဲေတြေၾကာင့္လည္း ကမာၻ႕ေအာက္ဆံုးႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံက ကမာၻ႕ထိပ္ဆံုးႏိုင္ငံစာရင္းထဲပါလာႏိုင္တာျဖစ္ပါတယ္။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အူလြန္းဒိုကၽြန္းမွာ တစ္ရက္အတြင္း ဒုတိယေတာင္တစ္လံုးကိုေအာင္ျမင္စြာတက္ခဲ့ႏိုင္လို႕ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ Congratulation လုပ္ရင္းျပံဳးျပံဳးၾကီး ေတာင္ေပၚကဆင္းလာခဲ့ပါတယ္။












အဲဒီေနာက္ေတာ့ ဒီေန႕အတြက္ တတိယအစီအစဥ္ျဖစ္တဲ့ ပင္လယ္ကမ္းေျခမွာ ငါးဖမ္းတဲ့အေတြ႕အၾကံဳယူၾကမယ့္ အစီအစဥ္ပါ။ နဂိုကတည္းက ငါးဖမ္းတာနဲ႕ cleaning ကိုေတာ့မလုပ္ဘူးလို႕ဆံုးျဖတ္ထားတာအေတာ္ပါပဲ။ ကမ္းစပ္ေရာက္ေတာ့ ေလေတြကလည္းအရမ္းတိုက္ေနတာရယ္ နဲနဲလည္းေမွာင္ေနတာမို႕ ငါးစာဘယ္လုိတပ္ၿပီး ဘယ္လိုဖမ္းတယ္ဆိုတာ သရုပ္ျပတာပဲၾကည့္ၿပီး ၾကည့္လိုက္တိုင္း ေနရာတိုင္းမွာလွေနတဲ့ ေက်ာက္တံုး ေက်ာက္ေဆာင္ ေတြ ဇင္ေယာ္ေလးေတြနဲ႕ပဲ စိတ္တိုင္းက် ဓါတ္ပံုေတြရိုက္ၿပီး ျပန္တက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။












အဲဒီေနာက္ေတာ့ ကင္းမြန္ေခၚ ျပည္ၾကီးငါးေတြကို Cleaning လုပ္တဲ့အေတြ႕အၾကံဳယူတဲ့အစီအစဥ္ပါ။ ငါးကိုင္တယ္လို႕ ေခၚရမွာေပါ့။ သူတို႕ငါးကိုင္တာက တကယ့္အရွင္လတ္လတ္ေတြကိုလုပ္တာပါ။ အခုလည္း ေရထဲမွာေျပးေနတဲ့ ကင္းမြန္ တစ္ေကာင္ကိုဖမ္း လႈပ္ေနတဲ့ ႏွာေမာင္းအဖ်ားေတြကိုျဖတ္ လည္ပင္းနားကို အရင္ ကန္႕လန္႕လွီးျပီး ေအာက္ကိုအတည့္ ဓါးနဲ႕ခြဲခ်ၿပီး ဗိုက္ထဲက ကလီစာေတြကိုဓါးနဲ႕ျခစ္ထုတ္လိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မ်က္လံုးႏွစ္လံုးကိုဖယ္လိုက္ၿပီး ၀ါးတံစို႕မွာသီၿပီးထိုးလိုက္ပါတယ္။ ကိုရီးယားေတြက ျပည္ၾကီးငါးအေျခာက္ေတြကို ဒီတိုင္းအစိမ္းလိုက္ေကာ ကင္ၿပီးေတာ့ေကာ ႏွစ္သက္စြာစားသံုးၾကပါတယ္။ ဗမာငပိဖုတ္ကို ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြအတြက္ေမႊးေပမယ့္ က်န္တဲ့သူေတြ အနံ႕မခံႏိုင္သလိုမ်ိဳးပဲ သူတို႕ျပည္ႀကီးငါးေျခာက္ ကင္တာကို ဘယ္လိုမွအနံ႕ခံလို႕မရပါဘူး။ နယ္အေတာ္မ်ာမ်ားက ျပည္ၾကီးငါး ငါးေျခာက္ေတြလုပ္ေရာင္းၾကေပမယ့္ တံစို႕ေပါက္ရာ အ၀ိုင္းေလးပါတဲ့ငါးေျခာက္ဆိုရင္ အူလြန္းဒိုကလာတာ ပဲလို႕ လူတိုင္းသိပါတယ္တဲ့။ အဲဒါက ကင္းမြန္ငါးေျခာက္။ အခုကေတာ့ ေစာေစာကစကၠန္႕ပုိင္းေလးအတြင္းကေသသြား တဲ့ ကင္းမြန္ကို ပါးပါးလွီးၿပီး Sauce နဲ႕တို႕ၿပီးခုခ်က္ျခင္းစားၾကတာပါ။ စားႏိုင္တဲ့သူေတြကိုၾကည့္ၿပီး ဘယ္လိုမ်ားစားႏိုင္ ၾကတာလဲဆိုတာကိုစဥ္းစားလို႕ကိုမရပါဘူး။ ထုတ္ထုတ္ ထုတ္ထုတ္နဲ႕ေကာင္းတယ္လို႕ေတာ့ေျပာတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ေတာ့ . . ဒါေပမယ့္ . . . ပါပဲ။ အေဒၚႀကီးက ႏွစ္ေကာင္သံုးေကာင္ေလာက္လက္ေတြ႕လုပ္ျပၿပီး ေက်ာင္းသားထဲက လုပ္ၾကည့္ ခ်င္တဲ့သူ ၃ေယာက္ ၄ေယာက္ေလာက္ လက္ေတြ႕လုပ္ၾကည့္ၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အနီးက ငါးေစ်းေလးကိုေလွ်ာက္ ၾကည့္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။











ကဲ-တစ္ေန႕တာအတြက္အစီအစဥ္ေတြလည္း ၿပီးၿပီမို႕ ေစာေစာကပဲလုပ္ထားတဲ့ငါးစိမ္းလႊာေတြကို ၀ယ္လာၿပီး သေဘၤာဆိပ္ နားက စားေသာက္ဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္ကိုခ်ီတက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီဆိုင္းမွာ ခုနက ဟြယ္လို႕ေခၚတဲ့ငါးစိမ္း လႊာေတြရယ္ အူလြန္းဒိုရဲ႕ နံမည္ၾကီး Blow fish လို႕ေခၚတဲ့ မ်က္လံုးျပဴးျပဴး ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္း၀၀ ေရႊေရာင္ငါးတစ္မ်ိဳး ကို အသီးအရြက္ေတြနဲ႕ျပဳတ္ေရာင္းတဲ့အစားအစာကို ညစာအျဖစ္စားခဲ့ၾကပါတယ္။ တေန႕တာအစီအစဥ္ေတြၿပီးလို႕ ဟိုတယ္ကိုေရာက္ေတာ့ ည ၈နာရီခြဲေနပါၿပီ။ ေရမိုးခ်ိဳး အိမ္ကုိဖုန္းဆက္ၿပီး ပင္လယ္ခရီးအေၾကာင္း အတိုခ်ံဳးၾကြား (အဲ-အတိုခ်ံဳးေျပာ) ၿပီး ဘုရားရွိခိုးၿပီးအိပ္ယာ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ ပင္လယ္ဘက္ကိုမ်က္ႏွာမူထားတဲ့ ၀ရံတာေလးကေန မနက္ က်ရင္ ပင္လယ္ထဲက ေနထြက္လာတာကို ၾကည့္ဦးမွာဆိုၿပီး က်ံဳး၀ါးရင္း ႏိႈးစက္ကို ဒီတစ္ခါေတာ့ မနက္/ညမမွားေအာင္ 5:00 a.m လို႕ မွန္ေအာင္ေပးရင္း အေရွ႕ပင္လယ္ခရီးစဥ္ ဒုတိယေန႕ကို အဆံုးသတ္ခဲ့ပါတယ္။