"မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို မဂၤလာပါလုိ႕ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သရင္း ဒီစာမ်က္ႏွာေလးမွ ေႏြးေထြးစြာၾကိဳဆိုလိုက္ပါတယ္"

Wednesday, August 3, 2011

ေနမ်ိဳးရဲ႕ ကဗ်ားမ်ား စုစည္းမႈ

ႏြားျပာႀကီးအေၾကာင္းဖြဲ႕ ေခတ္ေပၚကဗ်ာ

ႏြားျပာႀကီးအေၾကာင္း
ကဗ်ာေကာင္းေကာင္းတစ္ပုဒ္ေလာက္
ငါေရးခ်င္တယ္
ေရွးအခါက ေရွးဆရာေတြ ေရွးကဗ်ာနဲ႕ဖြဲ႕သလုိ
ေခတ္ေပၚအခါမွာ ေခတ္ေပၚကဗ်ာနဲ႕
ႏြားျပာႀကီးကုိဖြဲ႕ဆုိမယ္။
ႏြားျပာႀကီးကုိဖြဲ႕ဆုိဖုိ႕
ႏြားျပာႀကီးဆီ ငါသြား
ႏြားျပာႀကီးနားမွာ ငါေနခဲ့
ႏြားျပာႀကီးကဲ့သုိ႕ လမ္းေလွ်ာက္
ေရေသာက္ရင္လည္း ႏြားျပာႀကီးလုိ
ေၾသာ္ . . .အဲဒီလုိအၾကည့္နဲ႕ ကမၻာႀကီးကုိ ၾကည့္မိေလေတာ့မွ
ငါဟာ ႏြားျပာႀကီးကုိေကာင္းစြာနားလည္ခဲ့ရရဲ႕
ႏြားျပာႀကီးမွာ ေအာက္သြားေတြမရွိေတာ့ပါဘူးကြယ္
ငါဟာ ႏြားျပာႀကီးေရွ႕မွာရပ္ ငါမင္းကုိကဗ်ာစပ္မလုိ႕ကြဲ႕လုိ႕
ေျပာမိတယ္။
ႏြားျပာႀကီးဟာ စာရြက္ထဲကုိလမ္းေလွ်ာက္
စာရြက္ကုိထြန္ယက္ဖုိ႕ ၀င္ေရာက္လာတယ္
ၾကမ္းေထာ္အေဖးတက္ေနတဲ့ သူပုခုံးကုိဆတ္ခနဲတြန္႕လုိက္
ဆတ္ခနဲ၊ ထပ္ၿပီးေတာ့ ဆတ္ခနဲ
ငါက အက်အန သူ႕ကုိၾကည့္႐ႈၿပီး
ေဟာဒီလုိ ကဗ်ာဖြဲ႕တယ္
ႏြားျပာႀကီးေရ မင္းေျခရာခြက္ထဲမွာ
သေဘၤာေတြ ခုတ္ေမာင္းေနေလရဲ႕
သေဘၤာထဲမွာ ကုိလံဘတ္အသစ္တစ္ေယာက္လည္းပါသကြဲ႕
ႏြားျပာႀကီးေရ
ေကာက္႐ုိးထဲမွာ ႏွမ္းဖတ္နည္းနည္းပဲပါေပမယ့္
အရသာရွိရဲ႕မဟုတ္လား
ေကာက္႐ုိးထဲမွာ ႏွမ္းဖတ္မပါတဲ့ေန႕ေတြ
ေရာက္လာလိမ့္မယ္
မင္း ၿမိန္ယွက္ပါေစကြယ္
ႏြားျပာႀကီးရဲ႕ၾကမ္းေထာ္ေထာ္ပုခုံးဟာ
လွည္းဘီးေတြကုိလည္ေစခဲ့တယ္
လွည္ေနတဲ့ဘီးေတြဟာ ေက်းလက္နဲ႕ၿမိဳ႕ႀကီးကုိ
ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးမႈပုိေစခဲ့
ႏြားျပာႀကီးေရ
ငါ့အေဖဟာ. . .မင္းအေရျပားကုိ ဗုံက်က္လုိ႕တီးခဲ့တယ္
အဲဒီဗုံသံၾကားရင္ လူေတြ ကခုန္ၾကတယ္
ဗုံထဲမွာ မင္းအေရျပားဟာတုန္ခါလုိ႕
တုန္ခါမႈဟာ ဂီတျဖစ္လုိ႕
ဂီတထဲမွာ ငါတုိ႕ျမဴးတူးမိၾကတယ္ အခါခါ
ႏြားျပာႀကီးေရ
မင္းဦးခ်ဳိကုိ ေလးခြလုပ္လုိ႕
ေတြ႕ကရာကုိ ငါတုိ႕လက္တည့္စမ္းခဲ့ဖူးေပသေပါ့
ႏြားျပာႀကီးေရ
မင္းဦးခ်ဳိကုိ တံပုိးခရာလုပ္
ေလတဟူးဟူးလြင္ျပင္ေပၚမွာရပ္ၿပီး
ငါတုိ႕မႈတ္ခဲ့ဖူးေပသေပါ့
ႏြားျပာႀကီးေရ
မင္းနံ႐ုိးေငါေငါေတြဟာ ငါတုိ႕အတြက္
ခြန္အားေတြဘယ္ေလာက္ထုတ္လုပ္ေပးခဲ့တယ္ဆုိတာ
ထင္ရွားတဲ့အမွတ္အသားတစ္ခုပါပဲ။
ႏြားျပာႀကီးတစ္ေကာင္အဖုိ႕
ေအာက္သြားမရွိတဲ့ေန႕ရက္ေတြဟာ ေရာက္လာစၿမဲပါကြာ
ဟုတ္ရဲ႕လား ႏြားျပာႀကီးရဲ႕
ႏြားျပာႀကီးေရ
ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းႀကီးတစ္ခုကုိ
မင္းအိပ္မက္မက္ခဲ့ဖူးသလား
လာပါ ႏြားျပာႀကီးရဲ႕
မင္းနဲ႕ငါ အစိမ္းေရာင္ကမၻာႀကီးဆီသြားၾကမကြဲ႕။ ။

ေနမ်ဳိး

အေကာင္းျမင္၀ါဒီတစ္ေယာက္ရဲ႕ ၿမိဳ႕

ေန႔တစ္ေန႔
ၿမိဳ႕ ႀကီးသို႔ သားလီးဓားအျပည့္ တင္ေဆာင္ထားေသာ
ေလာ္ရီကားႀကီးမ်ား ၀င္ေရာက္လာခဲ႔သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔
ၿမိဳ႕ ႀကီးသို႔ ခြဲစိတ္ကုဆရာ၀န္မ်ား
ေရာက္လာခဲ႔သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔
ၿမိဳ႕ ႀကီးသို႔ မိန္းမပ်က္ႏွင့္ ကဗ်ာဆရာမ်ား
ေရာက္လာခဲ႔သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔
ၿမိဳ႕ ႀကီးသို႔ စည္သြတ္ဘူးႏွင့္ ပူပူေႏြးေႏြးခ်က္လက္မွတ္မ်ား
ေရာက္လာခဲ႔သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔
ၿမိဳ႕ ႀကီးသို႔ "အငမ္းမရျဖစ္ျခင္းႏွင့္ ေကာင္းစြာေသဆံုး
ျခင္း" စာအုပ္အသစ္မ်ား
ေရာက္လာခဲ႔သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔
ၿမိဳ႕ ႀကီးသို႔ ေကာင္းကင္ဘံုက ႐ိုက္လိုက္တဲ႔ သံႀကိဳးစာ
ေရာက္လာခဲ႔သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔
ၿမိဳ႕ ႀကီးသို႔ တရားေဟာဆရာ(ေတြးေခၚ႐ွင္) ႏွင့္
အမဲလိုက္ေခြးမ်ား
ေရာက္လာခဲ႔သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔
ၿမိဳ႕ ႀကီးသို႔ အိပ္ေပ်ာ္ရေသာ သစ္ေစ႔ (သူ႔အိပ္မက္က
သစ္ပင္တဲ႔) ႏွင့္ ပိုးဟပ္မ်ား
ေရာက္လာခဲ႔သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔
ၿမိဳ႕ ႀကီးသို႔ မီးသတ္သမားႏွင့္ နတ္ကေတာ္မ်ား
ေရာက္လာခဲ႔သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔
ၿမိဳ႕ ႀကီးသို႔ ႏိႈးစက္ႏွင့္ ဘူဖဲမ်ား
ေရာက္လာခဲ႔သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔
ၿမိဳ႕ ႀကီးသို႔ ေနေရာင္ျခည္ႏွင့္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္
ဆီးႏွင္းမ်ား ေရာက္လာခဲ႔သည္။

ေနာက္တစ္ေန႔
"ေကာင္းေသာနံနက္ခင္းပါ"
ၿမိဳ႕ ႀကီးရဲ႕ ႏႈတ္ခြန္းဆက္ သ၀ဏ္လႊာကို
ကၽြန္ေတာ္က လူႀကီးမင္းထံ ေရးသားေပးပို႔လိုက္ပါသည္။

ေနမ်ိဳး

ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ မ၀င္းေမ

သူသိတာတစ္ခု ကၽြန္ေတာ္သိတာတစ္ခု
ေပါင္းလုိက္ေတာ့ မသိျခင္းတစ္ခု ျဖစ္သြားတယ္
သူ႕ငုိသံတစ္၀က္ ကၽြန္ေတာ္ငုိသံတစ္၀က္
ေပါင္းလုိက္ေတာ့ ရယ္သံအသစ္စက္စက္ ျဖစ္သြားတယ္
သူ႕ပုိက္ဆံတခ်ဳိ႕ ကၽြန္ေတာ့္ပုိက္ဆံတခ်ဳိ႕
ေပါင္းလုိက္ေတာ့ အေ၀းက ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕
သူ႕အိပ္ခန္းတစ္ခန္း ကၽြန္ေတာ့္အိပ္ခန္းတစ္ခန္း
ေပါင္းလုိက္ေတာ့ ဘ၀၏ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ေပါ့။ ။

ေနမ်ဳိး
(လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္)



မက္လင္ပင္ႀကီးေတြေအာက္မွာ

ကြယ္လြန္သြားတဲ့ ဇနီးသည္ရဲ႕ေသတၱာကုိ
ဒီမနက္မွာတဖန္
ဖြင့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့
မက္လင္ပင္ႀကီးမ်ား ေပါက္ေရာက္ေနတာေတြ႕ရ။

ငါေလ
မက္လင္ပင္ႀကီးေတြေအာက္မွာ
တစ္ေယာက္တည္းေလွ်ာက္သြား
စာအုပ္တစ္အုပ္ေလာက္ေရးဖုိ႕ စဥ္းစားမိ
အဲဒီစာအုပ္စာဟာ ‘အကယ္၍’ ဆုိတဲ့ စကားလုံးမပါတဲ့
စာအုပ္ေပါ့ကြာ

ငါ မက္လင္ပင္ႀကီးေတြေအာက္မွာ
နာရီေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာျမင့္ခဲ့
၀ါက်တစ္ေက်ာင္းမွလည္း မရခဲ့ပါဘူး

ခ်စ္ဇနီးေရ
မက္လင္ပင္ႀကီးေတြေအာက္မွာ
အၿမဲပဲေအးစိမ့္ေနတာဟာ
တစ္စုံတစ္ေယာက္ ငုိေႂကြးခဲ့တဲ့မ်က္ရည္ေတြ
စြတ္စုိယုိစိမ့္ေနခဲ့လုိပဲ ျဖစ္မွာေပါ့။ ။

ေနမ်ဳိး
(လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္)

လူရြင္ေတာ္

မရယ္ရတဲ့ၿပက္လုံးေတြနဲ႕ႀကီးၿပင္းခဲ့ရသူကေလး
ကုိယ္မင္းကို
ရယ္ရြင္ဖြယ္ေတြေၿပာၿပမယ္

ကိုယ့္ကဗ်ာေတြဖတ္ၿပီးအနည္းဆုံး
ရယ္ေမာနဳိင္ေအာင္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္
ကြ်န္မမရယ္ဘဲေနမယ္လုိ႕ကတိမေပးနဲ႕
ကုိယ္ဟာမင္းအတြက္ရယ္စရာတစ္ခုထက္
ပုိပါတယ္ ။

မင္းကုိရယ္စရာေတြေၿပာၿပတဲ့အခါ
နားနွစ္ဖက္ပိတ္ထားခ်င္ထား
မင္းမၾကားနိဳင္ေပမယ့္
ရယ္ခ်င္မွာပါကြာ

ေရွးလူရြင္ေတာ္ႀကီးေတြဟာ
ဘာစကားမွမေၿပာဘဲ
စင္ေပၚမွာရပ္လုိ႕ၿငိမ္ေနရင္ေတာင္
ရယ္စရာေကာင္းသတဲ့
ကုိယ္မၿမင္ဖူးေပမယ့္
အဲသလုိ
မင္းကုိရပ္ၿပမယ္
အေဆြးသမားႀကီးတစ္ေယာက္္
အုိက္တင္မ်ဳိးနဲ႕ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေပါ့

ကုိယ္ဟာရယ္စရာေကာင္းတဲ့ညစာတစ္နပ္ကုိကမၻာမွာ
ပထမဆုံးစားဖူးသူပါ
ဒီအေၾကာင္းမင္းကုိေၿပာၿပမယ္
ရယ္ရြင္ဖြယ္

မင္းကနားနွစ္ဖက္ကုိပိတ္ခ်င္ပိတ္ထား
မရယ္ရတဲ့ၿပက္လုံးေတြနဲ႕ႀကီးၿပင္းခဲ့ရသူကေလး
မင္းရယ္တာသိပ္လွတယ္လုိ႕
ကုိယ္ၾကားဖူးတယ္ ။

တစ္ခုပဲကြယ့္
ရယ္ရြင္ဖြယ္ေတြကိုယ္က
ေၿပာၿပတဲ့အခါမွာ
ကုိယ့္ကုိၾကည့္ၿပီး
မင္းမ်က္ရည္မလည္ေစခ်င္တာ ။ ။

ေနမ်ဳိး

(လူၿဖစ္ရတာေကာင္းတယ္ကဗ်ာစာအုပ္မွ)


လူျဖစ္ရတာ ေကာင္းတယ္ (ေနမ်ိဳး)


လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
လူျဖစ္ရတာဟာ ဒုကၡဘံုထဲ ေရာက္လာတာပဲတဲ့
အဲဒီဒုကၡဘံုၾကီးအေၾကာင္း ငါတို႔
ေရေရလည္လည္ သိႏိုင္တယ္
ဒါေၾကာင့္ လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
ငါဒုကၡေရာက္တုန္းက မင္းတို႔မွတ္မိၾကေသးလား
ေအး ့ ့ ့ ဒါေပမယ့္ လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
ငါ အစတုန္းက ဒီေလာက္မသိဘူး
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
ငါတို႔အတြက္ ေခါင္းကိုက္ေပ်ာက္ေဆးျပားေတြ
လိုသေလာက္ ထုတ္လုပ္ထားတယ္
ဒါေၾကာင့္ငါေျပာတာေပါ့
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
တစ္ခါတစ္ေလ ဘ၀င္နည္းနည္းျမင့္၊ တစ္ခါတစ္ေလ အရွက္ရ
တစ္ခါတစ္ေလ ေဆြး၊ တစ္ခါတစ္ေလ သတိရ၊ တစ္ခါတစ္ေလ ေပ်ာ္ရႊင္
တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္တို
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
သူမဟာ လူသားမိန္းမတစ္ေယာက္
ဒါေၾကာင့္ ငါ ရဲရဲၾကီးေျပာပါတယ္
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
ေဆးရုံတက္မလား၊ ရုပ္ရွင္ရိုက္မလား
ဘီယာဆိုင္သြားမလား၊ အေျပးေလ့က်င့္မလား
အိမ္ေထာင္ျပဳမလား၊ ေနမ်ိဳးၾကီးကဗ်ာေတြဖတ္မလား
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
ယဥ္ေက်းပါ၊ သင္ယူပါ၊ ရိုးေျဖာင့္ပါ
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
ေလာကၾကီးကို အရွံဴးေပးခဲ့ပါၿပီဆိုပဲ
လူတစ္ေယာက္ရဲ့ ေနာက္ဆံုး၀ါက်ကို ငါဖတ္ခဲ့ရတယ္
ဒါေပမယ့္ လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္လို႔
ငါပိုသိလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါဟာ ၀ံပုေလြတစ္ေကာင္ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီကြဲ႔။


ပင္လယ္

သူမဟာ ပင္လယ္
လႈပ္ရွားတယ္၊ ရွင္သန္တယ္၊ စီးဆင္းတယ္
သူမဟာ ပင္လယ္
ငါ့ကို ငါးေတြေပးတယ္
ငါ့ကို ပုလဲေတြေပးတယ္
ငါ့ကို ဒ႑ာရီထဲက ေက်ာက္တုံးေတြေပးတယ္
ငါ့ကို သေဘာၤပ်က္ေတြေပးတယ္
ငါ့ကို ပင္လယ္ဓားျပအ႐ုိးစုေတြေပးတယ္
ေရႊဒဂၤါးလည္း နည္းနည္းေပးတယ္။
သူမဟာ ပင္လယ္
ငါ့ကို လူးလာစုန္ဆန္ကူးခတ္ေစတယ္။
ရဲဝံေစတယ္။
နယ္ေျမသစ္ေတြဆီ ေရာက္ရွိေစတယ္။
သူမဟာ ပင္လယ္
တစ္ေန႔မွာငါ့ကို နစ္ျမဳပ္ေစတယ္
သူ႔႐ဲ႕နက္႐ႈိင္းတဲ့ ေရေအာက္ၾကမ္းျပင္မွာ။
သူမဟာ ပင္လယ္
ငါ့ကို အၿမဲ သိမ္ဆည္းထားေလတယ္။

ေနမ်ိဳး
အမွတ္ ၆၊ ပန္းအလကၤာမဂၢဇင္း




ဒီအေၾကာင္းေတြကို ငါတို႔ေျပာတဲ့အခါ (ေနမ်ိဳး)

တခ်ိဳ့ငိုလိမ့္မယ္ တခ်ိဳ့ရယ္လိမ့္မယ္

ဒီအေၾကာင္းေတြကို ငါတို႔ေျပာတဲ့အခါ
ၿပီးရင္ ဘယ္သူမွယံုၾကမွာမဟုတ္ဘူး
ဒီအေၾကာင္းေတြကို ငါတို႔ေျပာတဲ့အခါ
၀ံပုေလြအိုၾကီးေတြအူလိမ့္မယ္
ဒီအေၾကာင္းေတြကို ငါတို႔ေျပာတဲ့အခါ
နီယြန္မီးေရာင္ေတြ စူးစူးရဲရဲလင္းေနလိမ့္မယ္
ဒီအေၾကာင္းေတြကို ငါတို႔ေျပာတဲ့အခါ
ၿမိဳ့ၾကီးေပၚ မိုးတစိမ့္စိမ့္ရြာလိမ့္မယ္
ဒီအေၾကာင္းေတြကို ငါတို႔ေျပာတဲ့အခါ
ေခြးသြားစိတ္ေတြ တ၀ီ၀ီလည္လိမ့္မယ္
ဒီအေၾကာင္းေတြကို ငါတို႔ေျပာတဲ့အခါ
ေသာ့ေတြအားလံုး ပြင့္လိမ့္မယ္
ဒီအေၾကာင္းေတြကို ငါတို႔ေျပာတဲ့အခါ
ညေနခင္းၾကယ္ကို လူေတြျမင္ေတြ႔ရလိမ့္မယ္
ဒီအေၾကာင္းေတြကို ငါတို႔ေျပာတဲ့အခါ
ဗံုတစ္လံုး (၀က္၀ံအေရျပားနဲ႔ က်က္ထားတာ)
သူ႔အလိုလိုျမည္လိမ့္မယ္
ဒီအေၾကာင္းေတြကို ငါတို႔ေျပာတဲ့အခါ
သူကေတာ့ နားႏွစ္ဖက္ကိုပိတ္ထားမွာပဲ
ဒီအေၾကာင္းေတြကို ငါတို႔ေျပာတဲ့အခါ
ငါတို႔ဟာ ငါတို႔မဟုတ္ေတာ့ဘူး
ဒီအေၾကာင္းေတြကို ငါတို႔ေျပာတဲ့အခါ
အသံလႈိင္းသက္သက္သာ က်န္ရစ္ခဲ့မယ္
ဒီအေၾကာင္းေတြကို ငါတို႔ေျပာတဲ့အခါ

(ကဗ်ာဆရာ၀ံပုေလြ – ေနမ်ိဳး၊ လင္းသစ္ေရာင္စဥ္၊ ၂၀၀၈)

ၿမိဳ့တစ္ၿမိဳ့အေၾကာင္း မိတ္ဆက္ (ေနမ်ိဳး)


လမ္းေပၚမွာ ယူစရာသံေ၀ဂေတြ
ေဖြးေဖြးလႈပ္ ျပန္႔က်ဲေနတဲ့ၿမိဳ႔
အ၀ါးရခက္တဲ့ေပါင္မုန္႔နဲ႔ ကဗ်ာဆရာထြက္တဲ့ၿမိဳ႔ေပါ့
ဘ၀င္ျမင့္ေနတဲ့ တိမ္တိုက္ေတြ
ေနာင္တရ မ်က္ရည္က်ရာၿမိဳ႔
တယ္လီဖုန္း၀ိုင္ယာၾကိဳးထဲမွာ သူ႔ဒဏ္ရာေတြ
တုန္ခါစီးဆင္းေနတဲ့ၿမိဳ႔
ပုရစ္ေၾကာ္၊ ယန္းေပါဆတ္နဲ႔ ေဘာလံုးပြဲ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့ၿမိဳ႔
ကေဖးဆိုင္၊ အရက္ဆိုင္နဲ႔ rotten eggs ေတြ စည္ကားရာၿမိဳ႔
ႏြားႏို႔နဲ့ ဖဲခ်ပ္ေတြ စာတိုက္က ေသာၾကာေန႔တိုင္းေရာက္လာတတ္တဲ့ၿမိဳ႔
မိုက္မဲမႈေတြ အေတာင္ေပါက္ကာ ပ်ံ၀ဲတဲ့ရာသီဥတု သူ႔မွာရွိတဲ့ၿမိဳ႔
အရိုးမ်ားတဲ့ အေတြးအေခၚနဲ႔ သေဘၤာပ်က္ေတြ အေရာင္းအ၀ယ္ျဖစ္ရာၿမိဳ႔
လကြယ္ညတိုင္း ထရိုဂ်င္ျမင္းေတြ ေမွာင္ထဲမွာခုန္ေပါက္ျမဴးတူးရာၿမိဳ႔
လူေပ်ာက္ေၾကာ္ျငာထဲမွာ ဘယ္ေတာ့ သူ႔နာမည္ပါလာမလဲလို႔
ေစာင့္ဖတ္ေနတဲ့ၿမိဳ႔
ၿမိဳ႔တစ္ၿမိဳ႔ဆီ ခရီးထြက္ဖို႔ စဥ္းစားေနတဲ့ၿမိဳ႔
သူ႔ကိုယ္သူ ၿမိဳ႔မွန္းမသိေတာ့တဲ့ ၿမိဳ႔ေပါ့
ညအခါ သူအိုေတြ က်မ္းစာရြတ္ဖတ္ခ်ိန္
တေစၦၾကယ္ေတြ ေမွာင္ထဲမွာ ေရြ႔လ်ားရာၿမိဳ႔
သူ႔ဦးေခါင္းထဲကို ကြန္တစ္ခ်က္ပစ္လိုက္ယုံမွ်
ဆာေလာင္ေနတဲ့ငါးေတြ တဖ်တ္ဖ်တ္ရႏိုင္ရာၿမိဳ႔
ဘယ္သူဟာ အေပ်ာ္သေဘာနဲံ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို နာက်င္ေအာင္လုပ္မလဲလို႔
ေတြးေခၚခဲ့ဖူးသူၿမိဳ႔ေပါ့
ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြဆီ ခုန္ခ်လိုက္တိုင္း ဘယ္ေတာ့မွ
ေလထီးမပြင့္သူၿမိဳ႔ (ခ်ိဳင္းေထာက္နဲ႔ပတ္တီးကို မုန္းသတဲ့)
ျပတင္း၀မွာ ညေနတိုင္း
ေအာ္ျမည္ေနတဲ့ မ်က္လံုးတစ္စံုနဲ႔ ထိုင္ေငးတတ္သူၿမိဳ႔ေပါ့
သူ႔အထၳဳပတၱိကို သူကိုယ္တိုင္ေရးၿပီး
မီးရႈိ႔ပစ္ခဲ့သူၿမိဳ႔
အဲဒီၿမိဳ႔ဟာ သင့္ဆီကို မတ္လ (၄) ရက္ေန႔မွာ
အေရာက္ထြက္ခြာလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္မိတ္ေဆြ။

(ကဗ်ာဆရာ၀ံပုေလြ – ေနမ်ိဳး၊ လင္းသစ္ေရာင္စဥ္၊ ၂၀၀၈)



ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ (ေနမ်ိဳး)


ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ဟာ ဟိုင္းေ၀းလမ္းမၾကီးေဘးမွာ
(မိဘမဲ့ကေလးမ်ား)လူငယ္သင္တန္းေက်ာင္းကိုဖြင့္ထားတယ္
အဲဒီက ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ လူအိုရုံတစ္ရုံကို ဖြင့္လွစ္ထားရွိၿပီး
အဲဒီရဲ့ ဟိုဘက္မွာေတာ့ ေဆးရုံတစ္ရုံကို ဖြင့္လွစ္ထားရဲ့
အင္း ့ ့ ့ ့ အဲဒီကေန ဆက္သြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့
မီးသၿဂၤိဳဟ္စက္ၾကီးဆီ ေရာက္ရွိသြားႏိုင္တာေပါ့
ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ဟာ သူ႔လက္ဖ်ံေပၚမွာ
သူ႔အမည္ကို ေဆးမင္ေၾကာင္နဲ႔ ေရးထိုးထားတယ္
ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ဟာ ၀ံပုေလြေတြရဲ့ဘာသာစကားတတ္တယ္
ေကာင္းကင္ဘံုဘာသာစကားလည္း တတ္ေျမာက္ထားသတဲ့
ဒါေပမယ့္ သူက စကားနည္းပါတယ္
ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ဟာ ဘယ္တကၠသိုလ္ေကာလိပ္ကမွ
ဘြဲ႔ဒီဂရီ မရခဲ့ပါဘူး ဒါေပမယ့္ သူဟာ ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ပါ
ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ဟာ ဦးေႏွာက္တစ္ျခမ္းက အိပ္ေနၿပီး
ဦးေႏွာက္တစ္ျခမ္းက ႏိုးေနတတ္တယ္
ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ဟာ အူေဟာင္းေလာင္းျဖစ္ေနတဲ့
ဘဏ္တိုက္ၾကီးေတြကို ၀လင္ေအာင္ အစာမွန္မွန္ေကၽြးတယ္
တနဂၤေႏြေတြမွာဆိုရင္ သူဟာ
ရက္စေတာရင့္ေတြရွိရာဆီ တစ္ေနကုန္ေလွ်ာက္သြားတတ္တယ္
အဲဒီေန႔ေတြဟာ ငါးေခါင္းဟင္းရည္ေတြ ေရာင္းေကာင္းၾကတဲ့ေန့ေပါ့
တခ်ိဳ႔ တနဂၤေႏြေတြမွာေတာ့ သူဟာ
ငါးမွ်ားမလား ဘုရားသြားမလား စဥ္းစားတယ္
ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ခုစလံုး မလုပ္ျဖစ္ဘဲ
ရက္စေတာရင့္ေတြဆီပဲ ေရာက္ေရာက္သြားတတ္သူပါ
သူဟာ အစာမစားဘဲ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနႏိုင္သလို
အစားအစာအေျမာက္အျမားကိုလည္း တစ္ၾကိမ္တည္းနဲ႔ကုန္ေအာင္
စားပစ္ႏိုင္သတဲ့
ၾကယ္ေတြကိုေရရင္ အူျပတ္တတ္တယ္ဆိုတာကို
ၾကားဖူးေပမယ့္ ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ဟာ
ၾကယ္ေတြ ေရတြက္တယ္
အဲသလိုေရတြက္ရင္း သူအိပ္ေပ်ာ္သြားတာပဲ
(သူ႔ဂဏန္းေပါင္းစက္ထဲမွာ ၾကယ္ေတြအမ်ားၾကီး)
သူအိပ္ေပ်ာ္သြားရင္ အိပ္မက္မက္တယ္
အိပ္မက္ထဲမွာ သူဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ရထားမမီဘူးတဲ့
ရထားမမီတဲ့ အိပ္မက္ေတြကို သူ ခဏခဏ မက္တယ္
အိပ္မက္ထဲမွာ သူဟာ ဘူတာရုံေရာက္ေတာ့
ရထားဟာ ထြက္ခြာသြားၿပီေလ
ဘာေၾကာင့္မ်ား သူ ဒီအိပ္မက္ကို ခဏခဏ မက္ပါလိမ့္
သူၾကာၾကာမစဥ္းစားပါဘူး
ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ မနက္မိုးလင္းၿပီဆိုရင္
ရထားေတြ တစ္စင္းၿပီးတစ္စင္း သူ႔ဆီ ဆိုက္ေရာက္လာလို႔ပါပဲ။
ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ဟာ သူ႔ဦးေခါင္းကို
နည္းနည္းခ်င္းဖဲ့ၿပီး ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေနသူေတြကို ေကၽြးတယ္
ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ဟာ
မုန္တိုင္းကို ဖန္ပုလင္းထဲထည့္တတ္တယ္
သူ႔မွာ ဖန္ပုလင္းေတြ အမ်ားၾကီးေပါ့
ၿပီးေတာ့ ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ဟာ
ကၽြမ္းက်င္တဲ့စိုက္ပ်ိဳးေရးသမားတစ္ေယာက္ပါ
ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ဟာ LUX ဆပ္ျပာကိုၾကိဳက္တယ္
ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ဟာ တစ္ေယာက္တည္းဖဲကစားတတ္တယ္
ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ဟာ တစ္ခါတစ္ေလ (ဗံုတီးသံေတြၾကားရင္)
အခန္းတံခါးပိတ္ၿပီး ရႈိက္ငိုတယ္
ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ဟာ ကြန္ကရစ္ေတာအုပ္ထဲမွာ
သူ႔ကိုယ္ကို ေဖ်ာက္ထားႏိုင္တယ္
ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ဟာ ပင္လယ္ၾကမ္းျပင္ေအာက္မွာ စြဲေလာင္ေနတဲ့
မီးကို ၿငွိမ္းသတ္ဖို႔ တစ္ခုတည္းေသာနည္းလမ္းကို
သိသူေတြထဲက တစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္
ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္တဲ့ၿမိဳ႔ဟာ ဒီတနဂၤေႏြမွာ
အျပာေရာင္ဂ်င္းဂ်က္ကက္ကို ၀တ္ၿပီး ထရပ္ကားေပၚကိုတက္တယ္
ဒရိုင္ဘာကေမးေတာ့
မင္းေမာင္းခ်င္ရာကိုေမာင္းပါ ေ၀းခ်င္သေလာက္ေ၀းပါေစကြာ တဲ့
ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေရးတဲ့ ဒီကဗ်ာကို
ဇိမ္နဲ႔ဖတ္ရင္း လိုက္ပါလာခဲ့ပါေတာ့တယ္။

(ကဗ်ာဆရာ၀ံပုေလြ – ေနမ်ိဳး၊ လင္းသစ္ေရာင္စဥ္၊ ၂၀၀၈



ဂ်က္ကေျပာတယ္ ...

ဂ်က္ကေျပာတယ္
မိန္းမေခ်ာေတြကုိ ေနာက္ဘယ္ေတာ႔မွ
သူ မခ်စ္ေတာ႔ဘူးတဲ႔

ဂ်က္ကေျပာတယ္
ကမၻာမွာ မိန္းမေတြမရွိရင္
မျဖစ္ဘူးဆိုပဲ
ဒါေပမယ္႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ သင္ခ်စ္မယ္ဆုိရင္
သင္တုန္းဓားကုိ တစ္ၾကိမ္နမ္းသင့္သတဲ႔

ဂ်က္ကေျပာတယ္
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ၊ သူရသတၱိနဲ႔ အရိုင္းစိတ္ကုိ
ခင္းက်င္းျပသဖို႔ အေကာင္းဆံုးစားပြဲဟာ မိန္းမေတြပဲတဲ႔

ဂ်က္ကေျပာတယ္
အဲဒီ စားပြဲေပၚမွာ အႏွစ္ ၄၀ လံုးလံုး ၾကာေအာင္
ငါေျပးေနခဲ႔ဖူးတာေပါ ႔ကြာ

ဂ်က္ကေျပာတယ္
ၾကယ္စံုျမဴးတဲ႔ ညမွာ
ခ်စ္သ၀ဏ္လႊာေတြ တစ္ညလံုးေရးေနခဲ႔တာ
ေနနတ္သားရဲ ႔ တံပိုးခရာသံၾကားတဲ႔ အထိပါပဲတဲ႔
သို႔ပါေသာ္ျငား
ေရးသားခဲ႔သမွ် ခ်စ္သ၀ဏ္လႊာေတြဟာ
ေပါင္မုန္႔ၾကားထဲ ၀င္ေရာက္သြားျပီး
ျပန္မထြက္တတ္ၾကေတာ႔
ဘူးတဲ႔

ဂ်က္ကေျပာတယ္
မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္
ဒိုင္ဗင္အၾကိမ္ၾကိမ္ ထိုးခဲ႔တယ္
ဦးေခါင္းမွာ ခ်ဳပ္ရိုးေတြခ်ည္းပဲ

ဂ်က္ကေျပာတယ္
သိပ္စိတ္ညစ္တာပဲ
အခ်စ္ကုိ သက္ေသျပဖို႔ ေငြေၾကးမလံုေလာက္
ဘူးတဲ႔
ဒါေၾကာင့္
ေက်ာက္တံုးၾကီးေတြကုိ ခဏခဏ မျပေနရသတဲ႔

ဂ်က္ကေျပာတယ္
မိန္းမေတြဟာ ဘယ္ေတာ႔မွ မမွားဘူးတဲ႔
ငါ တို႔ က သူ
တို႔ ကုိ ခ်စ္မိမွာသာ
အမွားအယြင္းေတြ စတင္ေတာ႔တာတဲ႔
ဒါေၾကာင့္ ဂ်က္ကေျပာတယ္
မိန္းမေတြနဲ႔ မ်က္လံုးခ်င္းဆံုးေအာင္ မၾကည္႔နဲ႔တဲ႔

ဂ်က္ကေျပာတယ္
မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ ခ်စ္ရတာဟာ
ျဂိဳဟ္ကမၻာတစ္ခုက ပိုးမႊားအသစ္အဆန္းေတြ
ထည္႔ထားတဲ႔ ဖန္းဘူးနဲ႔
တစ္ခန္းတည္း အတူေနရသလုိပဲတဲ႔

ဂ်က္ကေျပာတယ္
သူဟာ တစ္ေန႔တည္း ႏွစ္ခါ
အသက္ရွင္ေနႏို္င္ သတဲ႔
တစ္ၾကိမ္က မိန္းမတစ္ေယာက္ကုိ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးဖို႔
တစ္ၾကိမ္က ကမၻာေျမၾကီးကုိ ခ်စ္ခင္ဖို႔တဲ႔

ဂ်က္ကေျပာတယ္
မိန္းမေခ်ာေတြကုိ ေနာက္ဘယ္ေတာ႔မွ
မခ်စ္ေတာ႔ဘူးတဲ႔
အဲဒီေန႔က သူ အိမ္ကုိျပန္မအိပ္ဘူး

ဂ်က္ကေျပာတယ္
ဂ်က္က ခဏခဏေျပာတယ္
ဂ်က္က ေတြ႔တဲ႔သူတိုင္းကုိ္ေျပာတယ္
ဂ်က္က မရပ္မနားေျပာတယ္
မိန္းမေခ်ာေတြကုိ ေနာက္ဘယ္ေတာ႔မွ
မခ်စ္ေတာ႔ဘူးတဲ႔
အဲဒီေန႔က သူခ်ာခ်ာလည္ေအာင္မူးတယ္

ဂ်က္ဆိုတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ ရွိခဲ႔ဖူးတယ္
သူဘယ္သူလဲ သိပါရဲ ႔လား အေဆြငဲ႔
လမ္းထိပ္မွာ အမူးလြန္ျပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ႔
အရက္သမားအဘုိးၾကီးကြဲ႔ ။ ။

ေနမ်ိဳး


သေဘာၤ (ေနမ်ိဳး)

လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ထဲမွာ
ပင္လယ္ကူးသေဘာၤၾကီးမ်ား
ေက်ာက္ခ်ရပ္နားၿပီ..။
ေပါေလာ
မလိုင္အတုေတြဖန္ခြက္ထဲေမ်ာလို႔
တအိအိ
မုန္တိုင္းမိလာသလိုမ်ိဳး..။
ေဝးလံေသာအရပ္မွ
ညမ်ားစြာခုတ္ေမာင္း
နကၡတ္မွန္ေၿပာင္းေတြသာမရွိခဲ့ရင္ၿဖင့္
အိပ္မက္ေဟာင္းၾကီးထဲမွာ
ရာစုႏွစ္တစ္ခုလံုးပိတ္မိေနခဲ့ၾကမွာပဲ..
ရိကၡာကနည္းနည္းရယ္..။
ဟန္ေဆာင္မႈေကာင္းေကာင္းနဲ႔
သူ႔ကိုယ္သူေဖာင္းကား
စားပြဲတင္ေပါင္မုန္႔က
မရႈမလွလွဲေလ်ာင္းလို႔
တဝီဝီ
ယင္ေကာင္ေတြကလည္း
အပ္ေၾကာင္းထပ္အသံေတြၿမည္လို႔
စားပြဲေပၚမွာေတာ့
ေဖာက္လက္စ စကားလံုးစည္သြပ္ဗူးေတြသာ
ၿပန္႔က်ဲလို႔..။
နပိုလီယံတဲ့ ကိုလံဘတ္စ္တဲ့
မဒမ္ဗိုဗာရီ တဲ့ စပီးလ္ဘတ္တဲ့
ဆာ့တ္တဲ့…ေမာ္ဒန္တဲ့
(၂၀ရာစုေနာက္ပိုင္းမွာ)
အားလံုးမႈိေစာ္နံ႔ေနေပါ့..။
ေဝါ့ကနဲပ်ိဳ႕တက္လာခဲ့
ၿပီးေတာ့ခပ္ၿမန္ၿမန္မ်ိဳခ်လိုက္ရ
ဒီနည္းနဲ႔ပဲ အသက္ရွင္ေနထိုင္ခဲ့ရ
(ႏွစ္ဘဝစာ)ေနာက္တစ္ခါဆို
ေဝလငါးၾကီးတစ္ေကာင္ရဖို႔
ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ
မက္ေဒါနားကိုအစာတပ္ထားမယ္..။
ေရဘဝဲတစ္ေကာင္
ဟိုေထာင့္ေမွာင္ရိပ္ထဲက
(ၿပံဳးၿပီး..)လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းေထာင္ၿပရဲ႕
ဒီလိုၿဖစ္ခဲ့ဖူး
ေဟာဒီ ကုလားထိုင္ေပၚမွာ
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မုန္တိုင္းမိစဥ္
မိုးေကာင္းကင္ေပၚ
ကိုယ့္အမည္ကို
အၾကိမ္ၾကိမ္ဟစ္ၿပီးေအာ္ေခၚရဲ႕…..။
ဒီလိုနဲ႔
လႈိင္းေလၿငိမ္သက္တဲ့ေန႔တစ္ေန႔
ကမ္းေၿခၿမိဳ႕ကေလးရဲ႕
လက္ဘက္ရည္ဆိုင္မွာ
သံေခ်းေတြခြာရင္း
(ေရခ်ိဳေတြၿဖည့္တင္းရင္း)
ကမၻာပတ္မယ့္သေဘာၤ
ခု….
ဒီေကာင္ေမာေနေပါ့…။ ။

(ရုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာ – စက္တင္ဘာ၊ ၁၉၉၀)

http://sites.google.com/site/poetmyatwai/tlkb/--15
မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္ ။

ထူးအိမ္သင္ ကဗ်ာမ်ား စုစည္းမႈ

ထူးအိမ္သင္ ကဗ်ာမ်ား

... အေမ ...
မိန္းမတကာထက္၌ က်ေနာ္ေလးစားျမတ္ႏိုးမဆံုးေသာ
အနာဒိအနႏၲေမတၱာရွင္ “ ခ်စ္ေသာ ေမေမ ” သို႔ ...

အေမ .....
သားေတာ့ မီးေလာင္ေနၿပီ
လူေတြကေတာ့ ရယ္မွာပဲ
သားရင္ထဲမွာ
ကဗ်ာ ...
ကဗ်ာ ...
ကဗ်ာ ...
သက္သာရာ ရမလားလို႔ပါ
(ဒီတစ္ခါေတာ့ျဖင့္)
၀မ္းေရစပ္ရင္လည္း
နည္းနည္းခြင့္လႊတ္ပါအေမ
သားေတာ့ မီးေလာင္ေနၿပီ။
သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္



... ျမ ...
အခါတစ္ပါး၌ သူမ၏လက္၀ယ္
ထက္ “ျမ” ေသာ ျမားတစ္စင္းတည္၏။
သို႔ေသာ္ “ေတး” မရွိ။
ထိုအခါ
ငါ၏လက္၀ယ္
ခ်ဳိ ”ျမ” ေသာ ေစာင္းတစ္အိုးတည္၏။
သို႔ေသာ္ “ႀကိဳး”မရွိ။
သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္၊ ေမာင္မိုးေက်ာ္၊ အရိုင္းျဖဴ
(အဲဒါ သူ႔ကေလာင္ေတြပါ)


... စင္သီယာ ၁ ...
ငါမငိုဖူး
ျပာပံုမွာလူးတဲ့ဘ၀
လြတ္ေျမာက္ေရး လမ္းစရွာတုန္း
မင္းအမုန္းကိုေမ့လို႔
အေငြ႕ပ်ံေနတဲ့မ်က္ရည္
ေလေပြနဲ႔ သစ္ရြက္
ေခြၽးစက္ေတြ ေခြၽရဦးမယ္
တကယ္ပါ စင္သီယာ
ငါမငိုဖူး ...
ပထမဆံုး မင္းအတြက္ငါ
ေသခဲ့တာၾကာၿပီ
မေႂကြနဲ႔စင္သီယာ
ငါ ...
သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္


... စင္သီယာ ၂ ...
ငါ့ကဗ်ာ ဘယ္မွာလဲ
မရဲတရဲ ေမးခြန္း
တိုးတိတ္လြန္းမွာသိတယ္
နယ္မခ်ဲ႕မီနဲ႔ ေ၀ဒနာ
ငါမေနတတ္ဖူး
အရူးတစ္ေယာက္ရဲ႕ လြမ္းခ်င္းကို
မင္းဘာေၾကာင့္ နားေထာင္ခ်င္တာလဲ
အသဲမွာစြဲတဲ့ ႁမွားခ်က္ဟာ
လူမသိဘဲ အသက္ေသေစတယ္
ေႏြမွာျဖစ္တဲ့ မိုးတိမ္ဟာ
မုတ္သုန္မလာခင္ အိပ္စက္ရဦးမယ္
မင္းရဲ႕ ေနာက္ဆံုးရယ္ေမာသံမွာ
ငါေသခဲ့ၿပီ စင္သီယာ
ငါ့ကဗ်ာဘယ္မွာလဲ။
သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္


... စင္သီယာ ၃ ...
ငါမေျပာေတာ့ဖူး
မင္းဦးေႏွာက္ႏြံအိုင္ေတာမွာ
ေဘာဂေဗဒဇယားခ်ပ္ေတြ
မ်က္ေတာင္ခတ္တဲ့ကိန္းဂဏန္းေတြ
“ေငြ .. ေငြ .. ေငြ ” (မင္းတို႔)
ဆိုေနက် သီခ်င္းတစ္စမို႔
ငါအလြတ္ရေနၿပီ
ဒီအမႈိက္ပံုထဲ၊ ငါ့ကိုမဆြဲနဲ႔စင္သီယာ ငါမလာႏိုင္ဖူး
စူးစူး၀ါး၀ါးေအာ္ဟစ္
ေခြၽးမိုးေအာက္နစ္ပါေစ
မင္းၿပံဳးေန စင္သီယာ
ငါမေျပာေတာ့ဖူး .. ။
သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္



... စင္သီယာ ၄ ...
မင္းမညာနဲ႔
ကြန္ပ်ဴတာႏွလံုးသားေရွ႕
အသံမဲ့ေနတဲ့ တိတ္တစ္ေခြ
မင္းငိုေနသလား .. အခ်စ္
အက္စစ္မ်က္ရည္ေတြပဲ
ငရဲဆန္လွတယ္
မင္းဘ၀ ... မင္းအသက္
မင္းဟာ စက္႐ုပ္ပဲ
မင္းလုပ္သမွ် ဆႏၵမဲ့တယ္
ယႏၲယားရဲ႕ လည္ပတ္မႈျဖစ္စဥ္မွာ
ေငြဟာ ေလာင္စာပဲ စင္သီယာ
မင္းမညာနဲ႔ ... ။
သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္



... စင္သီယာ ၅ ...
မင္းကို ငါခ်စ္တယ္
ရာစုႏွစ္ေပါင္မ်ားစြာမွာ
လူေတြဒါပဲ ေျပာၾကတယ္
ငါ့အတြက္စကား (၅) လံုး
မင္းအၿပံဳးက ၀ါးၿမိဳခဲ့
သေရာ္တဲ့ ႏႈတ္ခမ္းေတြ
“ခြၽင္” “ခြၽင္” ျမည္ေနတယ္
ေျမႀကီးသားဘ၀မွာ
အဇၩတၱိကမီးပံုေၾကာင့္
ငါ့ရင္အံုလူသတ္ကြင္းထဲ
သားရဲေတြအစာေတာင္းၿပီး
အသက္နဲ႔အညီအမွ် က်ိန္ဆို
မုိးၿပိဳတယ္ စင္သီယာ
မင္းကို ငါခ်စ္တယ္
သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္


... မႏွင္းျဖဴ ...
“ တစ္ ”
ခ်စ္သူ
သင့္ႏွလံုးသားသည္
ပ်ားသို႔ခ်ဳိ၏။
သို႔ၿပီးတကား
ဓားသြားမူ ထက္စြာ၏ .. ။

“ ႏွစ္ ”
ေဆာင္းဦးေပါက္ညမ်ားရဲ႕
ပြင့္ဦးႏွင္းဆီျဖဴဟာ၊ ငါ့သခင္မ
ငါ့ဘ၀ရဲ႕ ကိုယ္ပြားအသက္ပါ။
မင္းဘ၀နဲ႔ ငါရွင္သန္တယ္။
ပ်ဳိရြယ္ျခင္း၊ ခ်ဳိျမတဲ့အဆိပ္
အိပ္ရာ၀င္ပံုျပင္ထဲက
နတ္သမီးတစ္ပါးရဲ႕ အလွကို ငါမွတ္မိခဲ့ၿပီ။
ဒီဇင္ဘာမွာ ႏွင္းက်တယ္
တစ္လလံုးပါပဲ
ပထမဆံုးႏွင္းပြင့္ကေတာ့
သူေပါ့ကြယ္၊ ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴျဖဴ
ငန္းေမႊးေတာင္သြင္တူေသာ
ႏူးညံ့ေခ်ာႏုျခင္းနဲ႔ ငါ့ရဲ႕အသက္
အိပ္မက္အၿပံဳးရွင္ေပါ့ ၊ သူ ....
“ မႏွင္းျဖဴ ” ေလ။

“ သံုး ”
“ မႏွင္းျဖဴ ”
မင္းဘယ္သူလဲ ..
ငါကလြဲလို႔ ၊ မင္းေတာင္မွမသိ
ျမတ္ႏိုးမိသူပါ။ သူဟာ ...
ငါ့ဘ၀ရဲ႕ ပထမဦးဆံုး
ႏွင္းဖံုးေတာင္တန္းမ်ားရဲ႕ နတ္မိမယ္
သံေယာဇဥ္အႏြယ္မ်ားရဲ႕ မိခင္
ပြင့္ဦးသခင္ ဆိုႏိုင္ပါရဲ႕။
ႏြဲ႕လ်တဲ့ေျခလွမ္းမ်ား
ငါ့ႏွလံုးသားမွာ ..
ဒဏ္ရာထင္ေအာင္ ျပင္းထန္ခဲ့ ၊ ကဲ ...
ဒီလိုဘယ္သူသိမလဲကြယ္။

“ေလး”
ေဆာင္းညရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းအစြန္းမွာ
လမ္းမ်ားေပၚ “ငါ ” ေတးသီခဲ့တယ္
နားမလည္ႏိုင္တဲ့ ခံစားမႈဘ၀
ေတးခ်င္းမွာ စတည္ခဲ့ေပါ့။
ေဖ်ာ့ေတာ့တဲ့လေရာင္သြန္းခ်ိန္
မွိန္ျပာျပာ ႏွင္းစက္ေႂကြသံလို
ေကာင္းကင္ငိုေနရဲ႕ ၊ အို .. အလွ
မင္းကို တမ္းတလို႔ ..
“ကိုေစာၿငိမ္း” ရဲ႕ “ပြင့္ဦး”
ငါဆိုခဲ့ဖူးၿပီ .. ။

“ငါး”
ေဟာသည္မွာ အခ်စ္ ..
ကဗ်ာလိုလွတဲ့ ပန္းပြင့္၊ သစ္ရြက္
စက္နဲ႔လုပ္တာမဟုတ္။
မင္းအတြက္ပဲ သည္မွာ
ႏံုခ်ာေပမယ့္ လတ္ဆတ္တဲ့ႏွလံုးသား
ဥပကၡာမထားေစခ်င္
အရွင္ .. သခင္ ..
သစ္ခက္ပလႅင္မွာစံ၍
ေတးခ်င္းကို နာခံ
မိုးယံ၌ျပည့္ေသာ ပီတိႏွင့္
တင့္တယ္ေစပါမည္။

“ေျခာက္”
လံုမရဲ႕ အၾကည့္
ေနထိတဲ့ ပန္းပါပဲ၊
ညိဳးေလ်ာ္ဆဲအၿပံဳးဟာ
ျပည့္၀ပါေပရဲ႕
ေစာင့္စားသူ ေနပူမွာရပ္လို႔
မင္းကို ေစာင့္ဖို႔ ငါအသက္ရွင္တယ္။
သစ္ပင္ ၊ ေတာေတာင္ ၊ ေနေရာင္ ..
ငါ့သခင္ ေအာင္ႏုိင္တယ္။
ဘယ္သူျငင္းမလဲ အိုအခ်င္းတို႔
အို .. အမ်ဳိးေကာင္းသားတို႔
ငါ့အားခြင့္လြတ္ၾကပါေလ ..
အခ်စ္ေစကြၽန္ျဖစ္တယ္။
ဇာမဏီငွက္၏ တင့္တယ္ျခင္းျဖင့္
ၾကယ္ပြင့္တို႔ကို ႏြံ၌နစ္ေစသူ ..
ခ်စ္ျခင္း ၊ မုန္းျခင္း ၊ ဥပေကၡာႏွင့္ ခံယူမႈ
ပန္းႏုေက်ာက္ဆစ္အသြင္
ျမင္သူတိုင္းအား အၾကည့္ျဖင့္သိမ္းပိုက္သူ .. ။

“ ခုႏွစ္ ”
အို .. ခ်စ္သူလံုမ
ပထမဘ၀မွာ တြယ္ငင္ေသာ
သံေယာဇဥ္ပိုင္စိုးသူ
ႏွင္းျမဴသည္းပြတ္၊ ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴစင္၍
အိပ္မက္အေငြအသက္ပမာ
ငါျမတ္ႏိုးသူ .. ငါ့အား ..
သနားသျဖင့္ ဥပကၡာသစ္ရိပ္မွ
ဖဲက်ဥ္ခြင့္ရေစပါ။ ငါ့အား ..
၀ါမွ်င္ဂြမ္းစကဲ့သို႔ ခ်ီမ၍
သင့္အနမ္း၍ေႂကြေသာ ပန္းပြင့္ေရအိုင္ထက္
သက္ေစပါဘိ။
သက္ရြက္ေလာင္းေလွဦးတြင္
သခင္မစံပါ။
ကဗ်ာသစ္ခက္ျဖင့္ျပဳေသာ
ေလွာ္တက္ကို ငါကိုင္မည္။
ေအာင္ႏိုင္ျခင္းႏွင့္ ဒဏ္သင့္ေသာငါ့အား
အသာယာဆံုး တိတ္ဆိတ္ျခင္းျဖစ္သည့္
အခ်ဳိၿမိန္ဆံုးေတးခ်င္းကို
ဆိုခြင့္ျပဳပါ ၊ ထိုအခါ ..
ကမၻာေျမသည္ သခင္မအၿပံဳး၌ပြင့္ေသာ
ဆည္းဆာပန္းပြင့္သစ္၏
ႏွစ္ခ်ဳိ႕ စပ်စ္အရက္ပမာ
ငါမူးယစ္စြာ ေမြ႕ေပ်ာ္ေစလိမ့္မည္။

“ ရွစ္ ”
အားလံုးၿပီးဆံုးသြားခဲ့ၿပီ ..
“ မႏွင္းျဖဴ ”
အားလံုးၿပီးဆံုးသြားၿပီေလ၊
အခုေတာ့ ......

“ကိုး”
ျမစ္တစ္စင္းမွာ သူ .. ငါ ..
ႏွစ္ခါေရမခ်ဳိးႏိုင္
စီးဆင္းေနဆဲ အခ်ိန္စက္၀န္း
ပံုတူသြန္းလုပ္၊ အ႐ုပ္ဆင္းတု
ျပဳစုသူမဲ့ေပရဲ႕ .. ။
ပစၥဳပၸန္မဲ့ေသာအခါ
အနာဂတ္မတည္စြမ္းသာ
သည္သို႔ .. သံသရာရွိလွ်င္အဆံုး၊ ငါမို႔ျဖစ္ရင္း
ခ်စ္ျခင္းအပ ၿမဲေစ ..
က်ိန္စာဆိုခဲ့ေလသလား
အို .. နတ္ဘုရားတို႔ ။
အို .. ပိုင္ဆိုင္သူတို႔ ။
သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္


... အစ၏အဆံုး (သို႔မဟုတ္) အဆံုး၏အစ ...
ကမၻာဦးသူတို႔သည္ ရသပထ၀ီကိုစားကုန္၏။ အခ်ဳိ႕အဆင္းလွကုန္၏။
အခ်ဳိ႕အဆင္းမလွကုန္။
ထိုသူတို႔တြင္
အဆင္းလွသူတို႔သည္ အဆင္းမလွသူတို႔ကို
မထီမဲ့ျမင္ျပဳၾကကုန္၏။
ထိုသုိ႔ျပဳသည္ရွိေသာ္ .. ။
(ဦးကုလားရာဇ၀င္)
ႏွလံုးသားနဲ႔ဖတ္ဖို႔
(ရင္၌ျဖစ္ေသာ)
ခ်စ္ဇနီးသို႔။
သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္



... အသက္သည္ အိမ္မက္ ...
အိမ္မက္သည္သူ
သူသည္ အသက္ျဖစ္ေစ
ေဆာင္းေႏွာင္းလွ်င္ ေႏြဦး၏။
ေႏြဦး၌ ႏွင္းႂကြင္းသည္။
ႏွင္းႂကြင္းျပယ္ေသာ္လည္း
သစၥာႂကြင္းေစ။
ျမတ္ႏိုးျခင္း ႂကြင္းေစ။
သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္



သက္တံ

ညေနခင္းတခု
မုိးစဲလင္းပြင့္ေကာင္းကင္မွာ..
ဟာ…..
လွလုိက္တဲ့ သက္တံၾကီးတစင္း
စီးဆင္းေနတာေတြ႕တယ္။
ရုတ္တရက္ပဲ
ငါ… ေၾကကြဲခဲ့ရေပါ့
ဘ၀ဆုိတာ သက္တံလုိပါလား… ။
ရွိေတာ့ရွိပါရဲ႕
ဒါေပမဲ့
အရွိမဲ့ … ။ ၊
ထူးအိမ္သင္




ေခ်ာင္းၾကည့္ေပါက္မ်ား

သူ႕အလို...
အထက္အဆိုပါအေၾကာင္းမ်ားအရ
ေတြးဆခ်က္မ်ားမွာ

(၁)
"စကားလံုးမ်ား" ဟာ "အတု" ျဖစ္ၿပီး
"စိတ္" သည္ "အစစ္အမွန္" ျဖစ္တယ္...တဲ့။
(၂)
"ေျခေထာက္ေတြ" ဟာ "လမ္း" ျဖစ္ၿပီး
"ငါ" သည္ "ခရီးဆံုး" ျဖစ္တယ္...တဲ့။
(၃)
ဆိုေတာ့ကာ...
အဲဒီေျခေထာက္အတုေတြနဲ႔
အဲဒီစကားလံုး တင္းၾကမ္းျပည့္လမ္းကိုပဲ
စီးစီးၿပီး သြားေနရတာ... တဲ့
အဲဒီခရီးဆံုးမွ ေရာက္ပါ့မလား
အဲဒီအစစ္အမွန္ေရာ ဟုတ္ပါ့မလား
အဲဒီစိတ္ၾကီးကို ကုန္လြန္းလို႔
အဲဒီ ငါကျဖင့္...တဲ့
အင္း
ပ်င္းတယ္....ဆိုတာၾကီးပဲ
ၾကိတ္မႏိုင္ ခဲမရ...
.......။

ရဲသင္ရန္ (ထူးအိမ္သင္)
၂၀ဝ၂၊ ေအာက္တိုဘာ၊ ပန္မဂၢဇင္း

Peepholes

in his wishes...
after above-mentioned reasons
so are the thoughts
(1)
'words' are false and
'mind' is 'real' so said...
(2)
'feet' are 'paths' and
'self'' is 'the end journey' so said...
(3)
then so
with those very false feet
wearing those very words-filled paths
wearing and wearing and going that...
ever reach that very end journey?
ever might be that very real?
so tired of that very mind
'even that very self' said
yeah!
'boring' is the very burden
helplessly, unbearingly...
.........

icy (1-7-2009)

စံပါယ္ျဖဴအိပ္မက္


ကိုထူးအိမ္သင္ကုိယ္တိုင္ေရးကဗ်ာေလးပါ။ ၁၉၈၂ခုႏွစ္က ရွဳမ၀မဂၢဇင္းမွာ"လင္းထက္"ဆိုတဲ့ကေလာင္
နာမည္နဲ႔ေရးသားခဲ့ပါတယ္။

စံပါယ္ျဖဴအိပ္မက္

လွိဳင္းခတ္သံ ဂီတ...
ခ်ိဳျမ မပီျပင္၊သည္ရင္မွာ
ၾကယ္ျပာ..လျပာ..ေကာင္းကင္ျပာ...
ေရာင္လႊာ ျမဴးျပက္၊လွ်ပ္လက္သလို
အို.....လွလိုက္တာ။

သဲေသာင္ခံုလား၊ေရစြယ္လားေလ
ေျခသံဖြဖြ၊ၾကားေနရေပါ့
ေမႊးျမသန္႔စင္၊အာရံုျမင္ရနံ႔
သင္းပ်ံေနဆဲ၊ရင္ထဲမွာ...။

စကားတိုးတိုး၊ျမဴခိုးေ၀ေ၀
စံပယ္ေရ..စံပယ္ျဖဴ...
ဘယ္သူမ်ားလဲ၊ေမးလိုက္ဆဲမွာ
သဲသဲလွဳပ္လွဳပ္၊ငွက္တစ္အုပ္...
ရုတ္ျခည္းပ်ံေျပး၊ဟိုးအေ၀းကို။

သည္အိမ္မက္မွ၊ေမာင္ နိုးထလည္း
တမ္းတတပ္မက္၊ရုန္းမထြက္ခ်င္
သက္ဦးျမတ္မြန္၊ရြာလြန္ ရြက္တိုက္
ေျပးလိုက္ ရွာေဖြ..။
စံပယ္ေရ..စံပယ္ျဖဴ
ဘယ္သူမ်ားလဲ၊ဘယ္မွာလဲကြယ္
ရင္ထဲ ေမးမိဆဲပါေမ။

လင္းထက္




မမခင္ဦးစံပယ္သုိ႔ တမ္းခ်င္း (၂)

မမခင္ဦးစံပယ္ရယ္
ေျမၾကီးေအာက္မွာ ငွက္တေကာင္ရွိတယ္။

ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
ေတာင္ပံတဖက္တည္းနဲ ့ေျမၾကီးကိုယက္ျပီး
ေကာင္းကင္ေပၚတက္လာနိုင္တယ္။

ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
ေတာင္ပံမပါဘဲနဲ႔လည္း ေျမၾကီးထဲကထြက္ျပီး
မိုးေပၚကိုတက္လာနိုင္တယ္။

ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
ဂစ္တာတလက္နဲ႔လည္း ကမၻာေျမျငိမ္းခ်မ္းဖို ့
ေတးတို ့နိုင္တယ္။
ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
ဂစ္တာမပါဘဲနဲ႔လည္း ကမၻာေပၚကစစ္ပဲြေတြရပ္စဲဖို ့
ေတးညိႈ ႔နိုင္တယ္။

မမခင္ဦးစံပယ္ရဲ႕
ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
ေသာင္ရင္းျမစ္ကို ျဖတ္ျပီးေတာ့လည္း သြားခဲ့ဖူးတယ္
ေသာင္ရင္းျမစ္ကို ေက်ာ္ျပီးေတာ့လည္း ျပန္ခဲ့ဖူးတယ္။

မမခင္ဦးစံပယ္ရယ္
ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
ခ်စ္ျခင္းေမတၳာနဲ႔ဥာဏ္ပညာကိုယုံၾကည္သတဲ့။

ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
မမခင္ဦးစံပယ္ရဲ့ မိသားစုလူနာျဖစ္ခဲ့ဖူးသလို
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ လူငယ္လည္းျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္။

ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
သီခ်င္းနဲ႔မေတာင္းရမ္းခဲ့ဖူးဘူး။

ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
မာနမဲ့ ဒူးေထာက္အရွံးမေပးခဲ့ဖူးဘူး။

ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္-
သူဟာ “အတၱမဲ့အလင္း”
ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
ေပၚလစီသီခ်င္းေတြ မဆိုခဲ့သလို
ေပၚလစီသီခ်င္းေတြလည္း မေရးခဲ့ဘူး။

ေပၚလစီစတိတ္ရွိုးစင္ေပၚကိုလည္း
ဘယ္ေတာ့မွမတက္ခဲ့ဘူးေလ။

ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ကို
အာဏာ၊ ေငြေၾကး ၊ရမၼက္၊ ဂုဏ္ထူးေဆာင္လက္မွတ္ေတြနဲ ့
ျမွဴဆြယ္လို ့မရဘူးေလ။

ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
ကမၻာ့ဒုကၡနဲ႔အသည္းကြဲခဲ့ဖူးသလို
ျမန္မာ့ဒုကၡနဲ႔လည္း အသည္းကြဲခဲ့ဖူးသူ။

ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
အေတာင္ေညာင္းလို ့အိပ္စက္ရတဲ့အခါ
ဆရာၾကီးမင္းသုဝဏ္နဲ႔ ေဘးခ်င္းယွဥ္ျပီး အိပ္စက္ရတယ္။

ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
ေသနတ္မ်ားကိုလည္းခံုမင္ျပီး
နွင္းဆီပန္းမ်ားကိုလည္း စြဲလမ္းသူျဖစ္တယ္။

ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံကို ေကာင္းေကာင္းရင္ခုန္ခဲ့ဖူးတယ္။

အကယ္၍ အသက္ထင္ရွားရွိေနဦးမယ္ဆိုရင္
ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးကိုလည္း က်ိန္းေသ ရင္ခုန္ဦးမွာပဲ။

ရန္သူနဲ႔မိတ္ေဆြ မခဲြျခားနုိင္ဘဲနဲ ့
ေတာ္လွန္ေရးလုပ္လို ့မရဘူးဆိုရင္
မမခင္ဦးစံပယ္ရဲ့
ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
ေတာ္လွန္ေရးသမားစစ္စစ္ေပါ့။

တကယ္ေတာ့ မမခင္ဦးစံပယ္ရယ္
ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဆိုတာ
ေကာင္းကင္ကိုေတာင္ ငံု႔ၾကည့္နုိင္စြမ္းရွိသူေပပဲ။

ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ၾကီးက်ယ္သလဲဆိုရင္
ရာဇာဓိရာဇ္ အေရးေတာ္ပုံက်မ္းကိုေတာင္
ရုပ္ရွင္ရိုက္ျပဦးမတဲ့။

မမခင္ဦးစံပယ္ရဲ့
မယုံမရွိနဲ႔
ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဟာ
သီခ်င္းနဲ႔ပုန္ကန္သူ
အနုပညာသူပုန္စိတ္ၾကီးသူ။

မမခင္ဦးစံပယ္ရယ္
ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ကို
အနာဂတ္ကလည္း နွစ္လုိေပမယ္။

သူ႔ကိုဂုဏ္ျပဳဖို ့
ကၽြန္ေတာ္တို ့ဘဝ လုံျခဳံေအာင္လုပ္ရမယ္။

ဘဝလုံျခဳံဖုိ ့ဆိုရင္
(၁)စစ္အာဏာရွင္စနစ္ျပဳတ္က်မွျဖစ္မယ္
(၂)ဒီမိုကေရစီနဲ ့လူ႕အခြင့္အေရးရမွျဖစ္မယ္
(၃)ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အစိုးရ ေပၚထြန္းမွျဖစ္မယ္။

ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ကို
လြမ္းတဲ့အခါ
“ရာဇဝင္မ်ားရဲ့ သတို႔သမီး” သီခ်င္းနားေထာင္ပါ။

အခု ကြ်န္ေတာ္သူ႔ကိုလြမ္းေနတဲ့အေၾကာင္း
ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ဆီကို
အီးေမးလ္ပို႔လုိက္မယ္ မမခင္ဦးစံပယ္။

ျပီးေတာ့ သူ႔ကိုလြမ္းတဲ့အေၾကာင္းေရးထားတဲ့ဒီကဗ်ာ
သူ႔သမီး မိကြန္ေထာ ဖတ္ဖို ့
ဖက္စ္နဲ႔ ပို႔ရဦးမယ္။
သူ႔ဇနီး သြယ္သြယ္ေထြးကိုလည္း
က်ေနာ္သတိရေၾကာင္းေျပာျပေပးပါ။

မမခင္ဦးစံပယ္
ကၽြန္ေတာ္ျပန္လာတဲ့အခါ
ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္အမွတ္တရ
ကဗ်ာရြတ္ဆိုပဲြတခုလုပ္ၾကတာေပါ့
သူ႔သီခ်င္းေတြလည္းဆိုၾကတာေပါ့
တခ်ိန္ခ်ိန္ေပါ့။

တေန႔ေတာ့
က်ေနာ္တို ့လုပ္ကိုလုပ္နုိင္ရမယ္။

တေန႔
က်ေနာ္တို ့မုခ် နိုင္ရမယ္။

အခုေတာ့ မစ္ရွီဂန္မွာ
လြမ္းရုံပဲ လြမ္းနုိင္ေသးတာ။

ေျမၾကီးေအာက္ကငွက္ကို အားနာတယ္။
တုိင္းျပည္ကုိလည္း အားနာတယ္။

မမခင္ဦးစံပယ္ေရ
ေကာင္းကင္ေပၚမွာ ငွက္တေကာင္ရွိတယ္ေလ။ ။

ေအာင္ေဝး
(ထူးအိမ္သင္ ကြယ္လြန္ျခင္း ၄ နွစ္ျပည့္အမွတ္ရ၊ ၁၄ ဩဂုတ္ ၂၀၀၈)



ႏႈတ္ဆက္ေတး

ဂြတ္ဘိုင္ ကပၸတိန္ ထူးအိမ္သင္
ငါတို႔ အသက္ကယ္ေလွေပၚ ရွင္သန္ေနဆဲပါ
မင္း သေဘာၤၾကီးနဲ႔အတူ ပင္လယ္ထဲ နစ္ျမဳပ္ခဲ့ရာ
ဂြတ္ဘိုင္ ကပၸတိန္ ထူးအိမ္သင္
မင္း၀ိညာဥ္ ကမ္းၾကည့္ငွက္ကေလး ျပန္လာတဲ့အခါ
ငါတို႔တေန႔ ေအာင္ပြဲနဲ႔ ကုန္းေျမကို ေတြ႔ႏိုင္တာ။
ဂြတ္ဘိုင္ ကပၸတိန္ ထူးအိမ္သင္
ေနာင္တခ်ိန္ ငါတို႔ လြတ္လပ္စြာ ေမြးဖြားခြင့္ရွိရင္
ကေလးေတြကို မင္းနာမည္ေပးမွာ အေသအခ်ာ
ဂြတ္ဘိုင္ ကပၸတိန္ ထူးအိမ္သင္။
ဂြတ္ဘိုင္ ကပၸတိန္ ထူးအိမ္သင။္
ဂြတ္ဘိုင္ ကပၸတိန္ ထူးအိမ္သင္။ ။


ႏႈတ္ဆက္ေတး
ေအာင္ေ၀း
ၾသဂုတ္ ၁၄၊ ၂၀၀၈

http://sites.google.com/site/poetmyatwai/--18/--22
မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္

Tuesday, August 2, 2011

ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္

ဒီကဗ်ာေလးကို တစ္ေနရာရာမွာဖတ္မိခဲ့ျပီး သေဘာက်လို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကိုေတာင္ Forward mail အျဖစ္ပို႕မိခဲ့ပါေသးတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း ၾကာသြားေတာ့ ျပန္မရွာတတ္ေတာ့ျပန္ဘူးေပါ့။ ဒီေန႕လည္း ပ်င္းပ်င္း ရွိတာနဲ႕ ဘေလာ့ေလးေတြေလွ်ာက္သြားရင္း ဟန္းဂုရြာဘေလာ့ စာအုပ္စင္ က႑မွာ ကဗ်ာဆရာေနမ်ိဳးရဲ႕ ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ဥ္ဆိုတဲ့ကဗ်ာေလးကို အမွတ္တမဲ့ျပန္သြားေတြ႕မိလို႕ ၀မ္းသာအားရ ေနာက္တစ္ခါျပန္ဖတ္ရင္း ကိုယ့္ ဘေလာ့ဂ္ေလးမွာလည္း ျပန္လည္ေ၀မွ်ရင္းသိမ္းထားဖို႕ စိတ္ကူးမိလို႕ ကူးလာခဲ့လိုက္ပါတယ္။
မူရင္းကေတာ့ ဒီမွာရွိပါတယ္။

http://burmainfokorea.blogspot.com/search/label/%E1%80%85%E1%80%AC%E1%80%A1%E1%80%AF%E1%80%95%E1%80%B9%E1%80%85%E1%80%84%E1%80%B9

ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္

လိုက္မလား ခင္
ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္ကို
ပံုျပင္လိုလို တကယ္လိုလို
ေကာလာဟလလိုလို ျဖစ္ရပ္မွန္လိုလို
ငါတို႔သိခဲ့ၾကဖူးတဲ့ ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္ကိုေလ

ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္ဟာ နတၳိၿမဳိ႕မွာရွိသတဲ့
နတၳိၿမဳိ႕ဟာ ကမာၻ႔ေျမပံုရဲ႕ အေပၚမွာလား
နတၳိၿမဳိ႕ဟာ အေ၀းႀကီးမွာလား
နတၳိၿမဳိ႕ဟာ နီးနီးကေလးမွာလား

ငါတို႔ သြားၾကမယ္ ခင္
ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္ကို
ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္မွာ တံခါးလည္း မရွိဘူးတဲ့
ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္မွာ ဂိတ္ေပါက္အေစာင့္လည္း မရွိဘူးတဲ့
ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္မွာ မရွိပင္ေတြရွင္သန္ေပါက္ေရာက္သတဲ့
သိပ္လွတာပဲတဲ့ကြယ္
မရွိပင္ေတြက မျမင္ရတဲ့ပန္းေတြ ဖူးပြင့္ခ်ိန္ဆို
ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္ဟာ သိပ္ခမ္းနားလာေတာ့တယ္ တဲ့
ေလထဲမွာလည္း ေမႊးရနံ႔ေတြ ထံုအီေနလိမ့္မယ္လို႔ ထင္မိတယ္
ပန္းခ်ီဆရာ အဘိုးႀကီးတစ္ေယာက္ဟာ
မျမင္ရတဲ့ပန္းေတြ ဖူးပြင့္ခ်ိန္ဆို
ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္ကို မွန္မွန္ေရာက္လာတတ္သတဲ့
ျဒပ္မဲ့ပန္းခ်ီကားေတြဆြဲဖို႔ေလ
ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္ထဲမွာ
မေရးရေသးတဲ့ ၀တၳဳေတြထဲကဇာတ္ေကာင္ေတြ ေရာက္ေရာက္လာၿပီး
ဟိုဟိုဒီဒီ လွည့္လည္သြားလာက်က္စားၾကသတဲ့ကြယ္
ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္ထဲမွာ ငွက္ကေလးေတြ
လူးလာပ်ံသန္းလို႔ ငါတို႔ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ဖို႔မလြယ္ကူႏိုင္တဲ့ ငွက္ကေလးေတြေပါ့

ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္ထဲမွာ ငွက္ကေလးေတြ
ေအာ္ျမည္လို႔ ငါတို႔ၾကားႏိုင္ဖုိ႔မလြယ္ကူတဲ့အသံနဲ႔ေပါ့
ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္ရဲ႕ လွ်ဳိ႕၀ွက္တဲ့တစ္ေနရာမွာ
အဖိုးတန္ေသတၱာတစ္လံုးကို ဘယ္သူမွမသိေအာင္
ျမွဳပ္ႏွံထားသတဲ့ ဒါေပမယ့္
အဲဒီေသတၱာထဲမွာ ဘာမွမရွိပါဘူးကြယ္

ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္ဟာ ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက ရွိေနခဲ့တာလဲ
ဘယ္သူမွမသိၾကဘူးတဲ့
ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္ကို ဘယ္လိုတည္ေဆာက္ခဲ့တာလဲ
ဒါကိုလည္း ဘယ္သူမွသိပ္မသိၾကေသးဘူးကြဲ႔
ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္မွာ ရယ္စရာေတြမရွိဘူးတဲ့
ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္မွာ ငိုစရာေတြမရွိဘူးတဲ့

ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္မွာ
မရွိပင္ေတြက မျမင္ရတဲ့ပန္းေတြဖူးပြင့္ခ်ိန္ေရာက္ျပန္ေပါ့
လိုက္မလား ခင္
ဘာမွမရွိျခင္းဥယ်ာဥ္ကို။

ေနမ်ဳိး

Friday, April 1, 2011

ဆီးခ်ိဳေသြးခ်ိဳအေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ

ကိုရီးယားကို နံမည္ၾကီးဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါးၾကြလာမွာမို႕ ကိုရီးယားအစားအစာဘုန္းမေပးႏိုင္လို႕ ျမန္မာအစားအစာေလးေတြ ခ်က္ျပီးကပ္ေပးႏိုင္မလား ေမးလာတာနဲ႕ အပ်ံစားခ်က္တတ္လို႕ ေတာ့မဟုတ္ေပမယ့္ ကိုယ့္ဆီတည့္တည့္ေရာက္လာတဲ့ အခြင့္အေရးမို႕ လက္မလြတ္ရေအာင္ ေက်ာင္းဖြင့္ေနေပမယ့္ အတန္းေတြနဲ႕ မအားတဲ့ၾကားကပဲ တာ၀န္ယူလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္မွသိရတာက ဆရာေတာ္ၾကီးက သက္ေတာ္ ၇၀ ေက်ာ္ေနျပီး ဆီးခ်ိဳသမားမို႕ သတ္သတ္လြတ္ပဲဘုန္းေပးတယ္ဆိုေတာ့ က်န္းမာေရးနဲ႕ ညီညြတ္ေအာင္ ဘယ္လို ဆြမ္း ခဲဘြယ္ေတြ ခ်က္ကပ္ရပါ့မလည္း ေတာ္ေတာ္ဦးေဏွာက္ ေျခာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ ခ်က္တတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ စကၤာပူမွာေနတဲ့အစ္မေတြကို ေမးျပီး ကိုယ္တိုင္လည္း အင္တာနက္မွာ လိုက္ရွာဖတ္လိုက္တာ ဒီေရာဂါနဲ႕ပါတ္သက္ျပီး ေတာ္ေတာ္ ဗဟုသုတေလးေတြ ရသြားတာမို႕ တစ္ဆင့္ျပန္လည္ေ၀ငွလိုက္ရပါတယ္။

ဆီးခ်ိဳေရာဂါ ကုိ အဂၤလိပ္ ေဆးပညာ စကားလုံးႏွင့္ Diabetes mellitus ဟု ေခၚသည္။ ဆီးခ်ိဳေရာဂါ သည္ ခႏၶာကုိယ္အတြင္းရွိ ဂလူးကုိစ့္ဓာတ္(Glucose) မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ဇီ၀ဓာတုမက္တာဘုိးလစ္ျဖစ္စဥ္ (metabolism) တစ္ခု ကေမာက္ကမ ျဖစ္သည့္အတြက္ ျဖစ္ေပၚရေသာ ေ၀ဒနာစု တစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။ ဆီးခ်ိဳ ေရာဂါ ျဖစ္ေလ့ရွိေသာ အေၾကာင္းရင္းႏွစ္ခ်က္မွာ (၁)မ်ိဳးရုိးဗီဇ (Genetic )/မ်ိဳးရုိးလုိက္ျခင္း (hereditary) ႏွင့္ (၂)အေနအထုိင္ဘ၀ ပတ္၀န္းက်င္ တုိ႔ ျဖစ္ပါသည္။
ေသြးထဲက သၾကားဓာတ္ ပမာဏကုိ တက္ေစျခင္းျဖင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အဓိကေရာဂါ လကၡဏာေတြကေတာ့
  1. ဆီးသြားတာမ်ားျခင္း၊
  2. ဆီးသြားမ်ားလုိ႔ ေရငတ္ျခင္း ေရအမ်ားအျပားေသာက္ျခင္း၊
  3. အျမင္အာရုံ က်ဆင္းေ၀၀ါးျခင္း၊
  4. အေၾကာင္းမဲ့ ပိန္ျခင္း၊
  5. မအီမသာျဖစ္ျခင္း နဲ႔
  6. အျခားလကၡဏာေတြ ပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဆီးခ်ိဳ-ေသြးခ်ိဳေရာဂါ Diabetes mellitus (Diabetes) ဆိုတာ အၾကမ္းအားျဖင့္ ၃ မ်ိဳးရွိပါတယ္။

• အမ်ိဳးအစား (၁) ကိုယ္ခႏၶာကေန အခ်ိဳဓါတ္ကို ထိန္းညွိေပးတဲ့ သရက္ရြက္ကေန ထုတ္ေပးရမဲ့ Insulin ေဟာ္မုန္း မထုတ္ႏိုင္တာ။ ငယ္သူေတြမွာ ျဖစ္တယ္။
• အမ်ိဳးအစား (၂) (အင္စူလင္) ေဟာ္မုန္းကို ခံႏိုင္ရည္ျဖစ္ေနတာ။
• အမ်ိဳးအစား (၃) ကိုယ္၀န္ေဆာင္ေနတံုး ျဖစ္တာ။ ေမြးရာပါဆီးခ်ိဳ၊ Cystic fibrosis ေရာဂါနဲ႔တြဲတာ၊ Steroid ေဆးေၾကာင့္ျဖစ္တာ၊ စသျဖင့္ ရွိေသးတယ္။

(၁) နဲ႔ (၂) က နာတာရွည္ျဖစ္ျပီး၊ လံုး၀ေပ်ာက္တယ္ဆိုတာ မရွိပါ။ (၃) ကေတာ့ ေမြးျပီး ေကာင္းသြားတာ မ်ားတယ္။ ေနာက္မွာ အမ်ိဳးအစား (၂) ျဖစ္သြားတတ္တာလဲ ရွိတယ္။

ဆီးခ်ိဳကို မကုဘဲထားရင္ ရုတ္တရက္ သၾကားဓါတ္ နည္းလြန္းသြားတာ နဲ႔ သတိလစ္တာက ရုတ္တရက္ျဖစ္တာေတြပါ။ ေရရွည္ျဖစ္ႏိုင္တာေတြက ႏွလံုး-ေသြးေၾကာေရာဂါ၊ ေက်ာက္ကပ္ အလုပ္မလုပ္တာ၊ မ်က္စိထိခိုက္တာေတြ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။

ဆီးခ်ိဳကိုကုတာမွာ ေသြးတိုး (ေသြးဖိအားမ်ား) တာ၊ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ခ်တာ၊ ေဆးလိပ္ျဖတ္တာေတြနဲ႔ တြဲလုပ္ရမယ္။ ကုသရတာ ေရရွည္ပါ။ ေသြးထဲက အခ်ိဳဓါတ္ကို ပံုမွန္မွာ ရွိေနေအာင္ လုပ္ေပးေနရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

အစားအေသာက္ထိန္းတာ နဲ႔ ေဆးေပးတာက မလုပ္မေနလုပ္ရပါမယ္။ ေဆးမွာ အမ်ိဳးအစား (၁) ကို (အင္စူလင္) ထိုးေဆး၊ (၂) ကို စားေဆး နဲ႔ လိုေသးရင္ေတာ့ ထိုးေဆး ေပးရတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာ လူနာကို ဆီးခ်ိဳအေၾကာင္း သိေအာင္ ပညာေပးရပါမယ္။ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ဘို႔၊ (ကိုလက္စေထာ) ခ်ဘို႔ေတြပါ လုပ္ရမယ္။ ဒီလိုလုပ္တာ Lifestyle ေနထိုင္မႈဘ၀ကိုပါ ေျပာင္းေစရတာ ျဖစ္ပါတယ္။


အုပ္စု(၁) လံုး၀ေရွာင္ရမည္. အစားအစာမ်ား

သၾကားႏွင္. သၾကားပါ၀င္ေသာ အစားအေသာက္အားလံုးကို လံုး၀ေရွာင္ရမည္၊သၾကား၊ ၈လူးကို.စ္၊ၾကံသကာ ၊ထန္းလ်က ္၊ယိုအမိ်ဳးမ်ိဳး ၊ခ်ိဳခ်ဥ္၊ ေခ်ာက္လက္၊ အိုက္စ္ကရင္၊ လမုန္.၊ထိုးမုန္.၊ မလိုင္မုန္.၊ ကိတ္မုန္.
၊အေဖ်ာ္ယမကာ အမ်ိဳးမ်ိဳး ၊စည္သြပ္သီး အမ်ိဳးမ်ိဳး ၊အခ်ိဳလြန္ေသာ ဘီစကစ္၊ ေပါင္မုန္.၊ကိတ္မုန္.၊ ခ်ိဳေသာအသီးအႏွံမ်ား၊ ဥပမာ - ဖရဲသီး ၊နာနတ္သီး၊ သရက္သီး၊ သၾကား၊နို.ဆီ၊ နို.မႈန္.၊ေကာ္ဖီမစ္ တို.ႏွင္. ေဖ်ာ္ေသာ ေကာ္ဖီ၊လက္ဖက္ရည္။

အုပ္စု(၂) ကန္.သတ္ရန္မလိုေသာ အစားအစာမ်ား (ၾကိဳက္သေလာက္စား)

(က) စိမ္းစိုေသာ ဟင္းရြက္အမ်ိဳးမ်ိဳး
ဘူးရြက္၊ ကန္စြန္းရြက္၊ မန္က်ည္းရြက္၊ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္၊ ဆူးပုပ္ရြက္၊ ျမင္းခြာရြက္၊ ေဂၚဖီထုပ္၊ ေဂၚဖီပြင္.၊ ပန္းမုန္လာ၊ ကိုက္လန္ရြက္၊ မုန္ညွင္းရြက္။

(ခ) မခ်ိဳေသာ အသီးအျမစ္မ်ား
ခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ သံပုရာသီး၊ ေရွာက္သီး၊ ဆီးျဖဴသီး၊ မွ်စ္၊ မုန္လာဥျဖဴ၊ဘူးသီး၊ ေဂၚရခါးသီး၊ ခရမ္းသီး၊ ကင္းပံုသီး၊ခ၀ဲသီး၊ ရံုးပတီသီး ၊ ေဂြးခ်ိဳသီး၊ သလဲသီး။

(ဂ) သားငါးမ်ား
ၾကက္၊ဘဲ၊ ဆိတ္၊ အမဲ ၊၀က္၊ ငါး၊ ပုစြန္၊ ၾကက္ဥ၊ ဘဲဥ၊ ငံုးဥ။

(ဃ) ေကာ္ဖီ ၊လက္ဖက္ရည္
ႏြားနို.အစစ္နွင့္ ေဖ်ာ္ျပီး ဆက္ကရင္နွင့္ အခ်ိဳတုမ်ားႏွင္.ေဖ်ာ္ေသာ ေကာ္ဖီ၊ လက္ဖက္ရည္ တို.ကို ေသာက္သံုးနိုင္ပါသည္။
သၾကား၊ နို.ဆီ ၊ န္ို.မႈန္. လံုး၀(လံုး၀)မသံုးရ။

အုပ္စု(၃) သင္.တင္.ေသာ အတိုင္းအတာအထိသာ စားသင္.ေသာ အစားအစာမ်ား (ေလ်ာ.စား)
အုပ္စု (၃) အစားအေသာက္မ်ားသည္ ကစီဓတ္ (ေခၚ) ကာဘို
ဟိုက္ျဒိတ္ ဓတ္ အမ်ားဆံုးပါရွိသည္။ မိမိႏွင္. သင္.တင္ေသာ တစ္ေန.အတြက္ ကစီဓာတ္
ယူနစ္ပမာဏ ကို ဆရာ၀န္ႏွင့္ တိုင္ပင္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။

(က) ဆန္ႏွင့္ ျပဳလုပ္ေသာအစားအစာမ်ား
ထမင္း၊ ဆန္ျပဳတ္ ၊ မုန္.တီ ၊ မုန္.ဟင္းခါး၊ ဆန္ေခါက္ဆြဲ ၊ေကာက္ညွင္း။
(ခ) ဂ်ဳံနွင့္ ျပဳလုပ္ေသာ အစားအစာမ်ား
မခ်ိဳေသာေပါင္မုန္. ႏွင္. ဘီစကစ္၊ ေခါက္ဆြဲ ၊နံျပား၊ဂ်ပါတီ၊ ပူရီ ။အီၾကာေကြး၊ ထပ္တရာ၊ ပလာတာ။

(ဂ) ကစီဓာတ္မ်ားေသာ အသီးနွင္.ဥမ်ား
အာလူး၊ ေရႊဖရံု၊ ကန္စြန္းဥ၊ ပိန္းဥ၊ ခါၾကက္ဥ၊ ပဲအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ လိေမာ္သီး၊ ငွက္ေပ်ာသီး၊ မလကာသီး၊ စိမ္းစားဥ ။

အျခားေသာမွတ္သားဖြယ္ရာေတြကေတာ့ နံနက္ေစာစာကို ေကြကာအုပ္နဲ႕ ေန႕လည္စာနဲ႕ ညစာကို ဆန္လံုးညိဳကိုခ်က္စားသင့္ေၾကာင္း၊ သစ္ၾကပိုးေခါက္ကလည္း ေသြးတြင္း သၾကားဓါတ္ကိုေလ်ာ့ေစႏိုင္လို႕ သစ္ဂ်ပိုးေခါက္ကို ဟင္းအတြင္းထည့္ခ်က္လို႕ျဖစ္ေစ၊ cinnamon tea အျဖစ္ျဖစ္ေစ ေသာက္သံုးသင့္ေၾကာင္း၊ အစပ္အရသာကလည္း ေသြးတြင္းသၾကားဓါတ္ကို 29% အထိေလွ်ာ့ခ်ေပးႏိုင္လို႕ အစပ္အရသာမ်ား စားသံုးေပးသင့္ေၾကာင္း၊ ႏြားႏို႕ လိေမၼာ္ရည္စတာေတြကလည္း Vitamin D ၾကြယ္၀တဲ့အျပင္ အင္ဆူလင္ ထုတ္လုပ္ မႈကိုအားေပးတာမို႕ ေသာက္သံုးေပးသင့္ေၾကာင္း၊ Almon (အခြံမာသီးအေစ့)ကိုပံုမွန္သင့္တင့္ရံု ေန႕စဥ္စားသံုးေပးပါက ဆီးခ်ိဳႏွင့္ ႏွလံုးေရာဂါကို ကာကြယ္ေပးႏိုင္ေၾကာင္း၊ ကဖင္းဓါတ္ထုတ္ထားတဲ့ Decaf လို႕လည္းေခၚတဲ့ Decafenated coffee ကိုတစ္ေန႕ တစ္ခြက္ခန္႕ သၾကားမပါပဲ ေသာက္သံုးပါက ဆီးခ်ိဳကို ထိန္းထားေပးႏိုင္တာ ေကာ္ဖီခ်စ္သူတို႕အတြက္သတင္းေကာင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ စသည္ စသည္ျဖင့္ ေတာ္ေတာ္ ျပည့္ျပည့္စံုစံုေလး မွတ္သားျဖစ္သြားတာမို႕ ဆရာေတာ္ၾကီးကို ဆြမ္းလုပ္ေၾကြးခြင့္မရမီကပင္ ပုဗၺေစတနာေတြ လည္း တိုးပြားေနတဲ့အျပင္ လက္ေတြ႕ ဗဟုသုတေတြလည္း တိုးပြားခဲ့ရတာမို႕ အီဟြာသူရဲ႕ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ မ်ားကို ၀မ္းေျမာက္စြာ ထပ္ဆင့္ေ၀ငွေပးလိုက္ရပါတယ္။

ဆီးခ်ိဳေ၀ဒနာရွင္မ်ားလည္း အသက္ဥာဏ္ေစာင့္ျပီး အသက္ရာေက်ာ္ရွည္ႏိုင္ၾကပါေစလို႕ ...
အီဟြာသူ
April 1, 2011
11:30 pm

(ကိုးကားဘေလာ့မ်ား -- အလင္းေစတမန္၊ စိုးမိုးေက်ာ္၊ wikimyanmar, http://www.myanmar-ccg.org/)

Wednesday, March 23, 2011

ဓုတင္ဆရာေတာ္၏ ၾသ၀ါဒကထာ

ဒီေန႕ေရာက္လာတဲ့ forward mail ေလးထဲက အရမ္းကိုအဖိုးတန္တဲ့စာသားေလးမို႕ ဘေလာ့မွာ ျပန္မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္။ စကားအေျပာအဆို ဆင္ျခင္ၾကရတာေပါ့...

==================
တစ္ေန႔သ၌ စာေရးသူသည္ ေနာင္ေတာ္ၾကီး ဓုတင္ဆရာေတာ္ထံ သြားေရာက္ဖူးျမင္ခဲ့ရာ ေမတၱာဂရုဏာတရား ၾကီးမားလွေသာ ေနာင္ေတာ္မေထရ္ျမတ္မွ လြန္စြာမွတ္သားဖြယ္ေကာင္း၍ ေလးနက္လွေသာ ၾသ၀ါဒေတာ္ကို ဤသို႔ မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့ပါသည္ ။
"အလိမၼာၾကီး -သႏၱကာေယာ , သႏၱ၀ါေစာ , သႏၱမေနာ - တဲ့ " ကိုယ္ကိုေအးေအာင္ထား ၊ ႏႈတ္ကိုေအးေအာင္ထား ၊ စိတ္ကိုေအးေအာင္ထား ။ အလုပ္မေလာနဲ႔ ၊ အေျပာမေလာနဲ႔ ၊ စိတ္မျမန္နဲ႔ ၊ကိုယ္ႏႈတ္စိတ္ သိမ္ေမြ႔ပါေစ ။ မ်က္စိနဲ႔စူးစမ္း ၊ နားနဲ႔စနည္းနာ ၊ စိတ္နဲ႔ဆင္ျခင္ျပီး အရာရာကို သတိရွိပါ ။ ဘာလုပ္လုပ္ သံုးသပ္ခ်က္မွန္မွ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မွန္မယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ဆင္ျခင္တံုတရား ရွိပါ ။ စကားေျပာေလာမၾကီးနဲ႔ ၊ ငါ့စကားႏြားရမလုပ္ေလနဲ႔ ၊ ဒဏ္သင့္တတ္တယ္ ။ စကားေျပာမယ္ဆိုရင္ ေျပာထံုး ၊ လုပ္ထံုး ဆယ္လံုးႏွစ္လံုးစီသံုးပါ ။ ျမဲျမဲမွတ္သားထား ။

ဖန္ ၊ ေျမ ၊ ေၾကြ ၊ ေကာ္ ၊ ေၾကာက္ ၊ ဘုန္းမေတာက္ ၊
သံ ၊ သြပ္ ၊ ဒါန္ ၊ ခဲ ၊ ၾကီး ၊ ဘုန္းမၾကီးတဲ့ ။

ဖန္ - ဆိုတာက ဖန္တီးလုပ္ၾကံျပီး ေျပာတဲ့စကားမ်ိဳး ၊
ေျမ - ဆိုတာက ေျမခံရေလာက္ေအာင္ က်ိန္တြယ္ေျပာတဲ့ စကားမ်ိဳး ၊
ေၾကြ - ဆိုတာက အထိမခံ ေၾကြပန္းကန္ဆိုသလို ဆက္ဆက္ထိမခံ ႏႈတ္ခမ္းတလန္ ပန္းတလန္စကားမ်ိဳး ၊
ေကာ္ - ဆိုတာက ေကာ္ကပ္ျပီး ငါ့စကားႏြားရေျပာတဲ့စကားမ်ိဳး ၊
ေၾကာက္ - ဆိုတာက ေၾကာက္ကန္ကန္ျပီး ႏႈတ္လွန္ထိုးေျပာစကားမ်ိဳးေတြကို မေျပာမိေစနဲ႔ ။ ဘယ္ေတာ့မွ ဘုန္းမၾကီး ကံမေကာင္းဘူး ။

ေနာက္ သံ ၊ သြပ္ ၊ ဒါန္ ၊ ခဲ ၊ ၾကီး ဆိုတာက -
သံ - ဆိုတာ တစ္ယူသန္ ၊ တေဇာက္ကန္း ၊ ကပ္တီးကပ္ဖဲ့ေျပာတာမ်ိဳး ၊
သြပ္ - ဆိုတာက ေပါ့သြပ္သြပ္ ရူးႏွမ္းႏွမ္း ေပါက္ပန္းေလးဆယ္ေျပာတဲ့စကားမ်ိဳး ၊
ဒါန္ - ဆိုတာက ေမာက္ေမာက္မာမာ ခက္ခက္ထန္ထန္ ရိုင္းရိုင္းပ်ပ်နဲ႔ ဒဏ္သင့္ေလာက္တဲ့စကားမ်ိဳး ၊
ခဲ - ဆိုတာက ေစာင္မဲနရြဲ အံခဲျပီး မထီမဲ့ျမင္ေျပာတဲ့စကားမ်ိဳး ၊
ၾကီး - ဆိုတာက ဘ၀င္ျမင့္ မာန္မာနေထာင္လႊားျပီး ေလၾကီးမိုးၾကီးေျပာတဲ့စကားမ်ိဳးေတြကို ေရွာင္ၾကရမယ္ ။

မွတ္သား လိုက္နာ ေဆာင္ထားရမွာက ေဘာ္သာခြာ ေငြဆင္ျဖဴစင္ အဖိုးမွန္ သိဂၤီနိက္ေရႊစင္သန္႔စင္ အဖိုးတန္သတဲ့ ။ အျပစ္အနာအဆာ အညစ္အေၾကးကင္းတဲ့ ေဘာ္သာခြာ ေငြစင္ဟာ အဖိုးမွန္ တန္ဖိုးရွိသလို သန္႔စင္တဲ့ သိဂၤီနိက္ေရႊစင္ဟာလည္း အဖိုးထိုက္တန္တယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ေကာင္းျမတ္မွန္ကန္တဲ့စကားမ်ိဳး ၊ သန္႔စင္ ဟုတ္မွန္ အက်ိဳးျဖစ္ေစတဲ့စကားမ်ိဳးေျပာ ။ စကားေျပာတဲ့အခါ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာေျပာ ၊ ေလးေလးနက္နက္ ေျပာ ၊ မွန္မွန္ကန္ကန္ေျပာ ။ ဒါမွ အဖိုးတန္မယ္ အလိမၼာၾကီးေရ ။

ျပီးေတာ့ စကားေၾကာမရွည္နဲ႔ ၊ စကားႏိုင္မလုနဲ႔ ၊ အျငင္းမသန္နဲ႔ ။ အျငင္းပြားလြန္းရင္ အမွန္တရားကြယ္ တတ္တယ္ ။ လူခ်င္းအလဲမခံရေစနဲ႔ ၊ ဘ၀ခ်င္းအလဲမခံရေစနဲ႔ ၊ ဒုကၡခ်င္းအလဲမခံရေစနဲ႔ ။ မာနက လူခ်င္း လဲတယ္ ၊ တဏွာက ဘ၀ခ်င္းလဲတယ္ ၊ ဒိ႒ိက ဒုကၡခ်င္းလဲတယ္ ၊ ၾကပ္ၾကပ္သတိထား ။

ဒီေတာ့ သိ , ရဲ , ေျပ တည္ေထာင္ၾကရမယ္ ။
သိ - ဆိုတာ အေၾကာင္းအက်ိဳး ၊ အေကာင္း အဆိုးကို ႏွိဳင္းခ်ိန္သိရွိရမယ္ ။
ရဲ - ဆိုတာက မွန္ကန္အက်ိဳးရွိတဲ့စကားမ်ိဳးကို ရဲရဲ၀ံ့၀ံံ့ ေျပာဆိုရမယ္ ။
ေျပ - ဆိုတာက ေျပေျပျပစ္ျပစ္ ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ သူတစ္ပါး နား၀င္ေအာင္ ေျပာဆိုရမယ္ ။

ျပီးေတာ့ ဘုရားရွင္အလိုေတာ္က် ယထ၀ါဒီတထကာရီ ေျပာတဲ့အတိုင္းလုပ္ ၊ လုပ္တဲ့အတိုင္းေျပာ ၊ မၾကြားနဲ႔ ။ ဌာနာဌာနေကာသလႅၠဉာဏ္ရွိရမယ္ ။ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ အံ၀င္ခြင္က်ေျပာတတ္ေနတတ္္ရမယ္ ။ ေထ့ , ေငါက္ , ေထာက္ , ကပ္ ျပီးမေျပာရဘူး ။ အျငင္းအခုန္မ်ားရင္ အမွန္တရားနဲ႔ကြာျပီး ေခ်ာ္သြားတက္တယ္ ။ အမွားၾကာရင္လည္း အမွန္ထင္သြားတတ္တယ္ ။

ေလာက၀စနံ သစၥံ နသစၥံ -တဲ့ ။ ေလာကစကားဟာ မွန္တာလည္းရွိတယ္ ၊ မွားတာလည္းရွိတယ္ ။ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ျပီးမွေျပာ ။ အက်ိဳးမရွိတဲ့ စကားကို ေျပာတာထက္ ဆိတ္ဆိတ္ေနတာေကာင္းတယ္ ။ လုေျပာတာ ၊ ေလာၾကီးေျပာတာ ၊အစြန္းမလြတ္မ်ိဳး မေျပာရဘူး ။

ဒိျပင္ -
ေလာကညဴ - ေလာကအေၾကာင္းသိရမယ္ ။
ေခတၱညဴ - ေခတ္ကာလအေၾကာင္းသိရမယ္ ။
ေဒသညဴ - ေနရာေဒသအေၾကာင္းသိရမယ္ ။
ကာလညဴ - အခ်ိန္အခါကိုသိရမယ္ ။
ဌာနညဴ - ေနရာဌာနအေၾကာင္းသိရမယ္ ။
ဓမၼညဴ - တရားနည္းလမ္းက်သိရမယ္ ။
ပုဂၢလညဴ - ပုဂၢိဳလ္အေၾကာင္းသိရမယ္ ။

ဒါကို ထပ္မွတ္လိုက္ဦး ။ ဇမၺဴဒိပ္ကၽြန္းမွာ ေျပာဆိုၾကတဲ့စကား ( ၆ ) ခြန္းမွာ အမာ၀သိ လကြယ္သလို အေမွာင္ဖုံးတဲ့ စကားမ်ိဳးကို မေျပာမိေစဘဲ ပုဏၰမစႏၵရ လျပည့္သဖြယ္ ျပည့္ျဖိဳးတင့္တယ္တဲ့ စကားမ်ိဳး ေျပာဆိုရမယ္ ။ မဟုတ္မမွန္ အက်ိဳးမရွိ ၊ သူမႏွစ္သက္တဲ့ စကားမ်ိဳး ။ ဟုတ္မွန္ အက်ိဳးမရွိ ၊ သူမႏွစ္သက္တဲ့ စကားမ်ိဳး ။ မဟုတ္ မမွန္ အက်ိဳးမရွိ ၊ သူႏွစ္သက္တဲ့ စကားမ်ိဳး ။ ဟုတ္မွန္ အက်ိဳးမရွိ ၊ သူႏွစ္သက္တဲ့ စကားမ်ိဳး အဲဒီေလးမ်ိဳးကို ေရွာင္ၾကဥ္ျပီး - ဟုတ္မွန္အက်ိဳးရွိ ၊ သူမႏွစ္သက္တဲ့ စကားမ်ိဳး ။ ဟုတ္မွန္အက်ိဳးရွိ ၊ သူႏွစ္သက္တဲ့ စကားမ်ိဳး ။ ဒီ ( ၂ ) မ်ိဳးကိုေျပာရမယ္ ။

ျပီးေတာ့ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး မသင့္ျမတ္တဲ့အေၾကာင္းကို မေျပာနဲ႔ ။ ကိုယ္ပါအကုသိုလ္ ကူးစက္တတ္တယ္ ။ သူတစ္ပါး ဒုကၡေရာက္ေနတာကို ကိုယ္နဲ႔မသင့္တင့္သူလို႔ ၀မ္းမသာနဲ႔ ။ မၾကာမွီ မိမိကိုယ္တိုင္ ဒုကၡေတြ႔ရတတ္ တယ္ ။ သီလ , သမာဓိ , ပညာ ရွိသူတို႔ရဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို ဟုတ္မွန္အတိုင္း ေျပာဆိုပါက မိမိဂုဏ္အလိုလိုျပည့္ လာတတ္တယ္ ။ ကတိတည္ပါ ၊ ျပတ္သားပါ ၊ မူမွန္ပါ ။ မူပ်က္လွ်င္ လူပ်က္တတ္တယ္ ။ မူေကာင္းလွ်င္ လူေကာင္းတယ္ ။ ေဒါသဟာ ဂုဏ္ပ်က္တယ္ ၊ ခႏၱီဟာ ဂုဏ္တက္တယ္ ။ သည္းခံျခင္းတရားနဲ႔ ကိုယ္ခ်င္းစာ စိတ္ထား ။

ျပီးေတာ့ ေဒါသ , မာန္မာန ေထာင္လႊားျပီး လွဴျခင္း ၊ ဂုဏ္တုဂုဏ္ျပိဳင္ မလုပ္ေလနဲ႔ ။ မျပိဳင္ထိုက္တဲ့ ကိုယ့္ထက္သာတဲ့ပုဂၢိဳလ္နဲ႔ ျပိဳင္မိရင္ ဘ၀ေန၀င္တတ္တယ္ ။ ကိုယ္နဲ႔ တန္းတူခ်င္း ျပိဳင္မိရင္လည္း ဥသွ်စ္သီးႏွစ္လံုးဆိုင္ထုသလို ေၾကမြသြားတတ္တယ္ ။ ကိုယ့္ထက္နိမ့္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္နဲ႔ျပိဳင္မိရင္လည္း လူကို ေခြးသတ္သလို ခံစားရတတ္တယ္ ။ သူမ်ားအျပစ္ကိုမရႈနဲ႔ ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေကာင္းေအာင္လုပ္ ။ သ႔ူအျပစ္ကိုရႈျခင္းမွာ မ်က္စိမရွိသလို က်င့္ရမယ္ ။ သူ႔အျပစ္ကိုဆိုျခင္းမွာ လွ်ာမရွိသလို က်င့္ရမယ္ ။ သူ႔ကိုျပစ္မွားျခင္းမွာ စိတ္မရွိသလို က်င့္ရမယ္ ။ အလိမၼာၾကီးေရ ကိုယ္ , ႏႈတ္ , စိတ္ ကိုသတိအျမဲထားပါ ။ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ကိုယ္အမူအရာဟာ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ေနရာကို ရမယ္ ။ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ႏႈတ္အမူအရာဟာ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ အသံကို ၾကားရမယ္ ။ ၾကမ္းတမ္းတဲ့စိတ္မိုက္ဟာ ၾကမ္းတမ္းတဲ့တရားကို ေတြ႔ရမယ္ ။ ၾကမ္းတမ္းတဲ့တရား ဆိုတာက ဘ၀ပ်က္မယ္ ၊ မီးေလာင္ျပာက်သလို ေလာင္ကၽြမ္းခံရမယ္ ။ အစိတ္စိတ္အျမြာျမြာဆံုးရႈံးမယ္ ။ ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်မယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ , ႏႈတ္မၾကမ္းနဲ႔ ။ သိမ္ေမြ႔တဲ့ ကိုယ္အမူအရာဟာ သိမ္ေမြ႔တဲ့ ေနရာကိုရမယ္ ။ သိမ္ေမြ႔တဲ့ႏႈတ္အမူအရာဟာ သိမ္ေမြ႔တဲ့အသံကို ၾကားရမယ္ ။ သိမ္ေမြ႔တဲ့ စိတ္ေကာင္း စိတ္ျမတ္က သိမ္ေမြ႔တဲ့တရားကို ေတြ႔ရတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ သိမ္ေမြ႔ပါေစ ။

ဒါေၾကာင့္ အခ်ဳပ္ၾသ၀ါဒဆိုရရင္ အေခ်ာင္လိုက္တာ ၊ အခြင့္အေရးယူတာ ၊ မသင့္မတင့္ႏွလံုးသြင္းတာေတြ ဟာ အကုသိုလ္ျဖစ္ဖို႔နီးလို႔ သတိထား ေရွာင္ၾကဥ္ရမယ္ ။ အလိမၼာၾကီးေရ - ဒီၾသ၀ါဒေတြကို ရိုရိုေသေသ ေလးေလးနက္နက္ လိုက္နာမွတ္သား က်င့္ၾကံေနထိုင္ေပေတာ့ ။

ဤကား စာေရသူ၏ေနာင္ေတာ္ၾကီးျဖစ္ေသာ ဓုတင္ဆရာေတာ္မွ စာေရးသူအား ဆံုးမ သြန္သင္ေတာ ္မူခဲ့ေသာ ၾသ၀ါဒမ်ားျဖစ္ပါသည္ ။ ထိုၾသ၀ါဒတို႔ကို စာေရးသူ အလံုးစံုျပည့္စံုေအာင္ မလိုက္နာႏိုင္ျငားေသာ္လည္း တတ္ႏိုင္သမွ် သတိထားလိုက္နာမိျခင္းျဖင့္ပင္ ၾကီးၾကီးမားမား ျပႆနာကင္း အမွားရွင္း၍ လူခ်င္းတူတူ သူခ်င္းမွ်မွ် ဘ၀အေျခလွ၍ လူမူဆက္ဆံေရးနယ္ပယ္၌ ခြသမားဘ၀မွလြတ္ေျမာက္ကာ ေျပျပစ္သူအျဖစ္ ေျပာင္းလဲခဲရပါေၾကာင္း ေမတၱာ ဂရုဏာ ၾကီးမားစြာ ဆံုးမသြန္သင္ ၾသ၀ါဒေပးေတာ္မူခဲ့ေသာ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ေနာင္ေတာ္ၾကီး ဓုတင္ဆရာေတာ္၏ ၾသ၀ါဒေတာ္တို႔ကို ဦးထိပ္ပန္ဆင္ ပူေဇာ္ တင္ျပအပ္ပါသည္ ။
( သစၥာ၀ါဒီ - ဦးျမင့္ေအာင္ )
- မွ်ေ၀ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ .. ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ ၊

Friday, March 18, 2011

Supermoon Day အမွတ္တရ

အခုတေလာ သတင္းေတြမွာ Supermoon အမည္ရ လႏွင့္ ကမၻာ နီးကပ္မႈသည္ ၂၀၁၁ မတ္လ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ ျဖစ္ေပၚသည့္အခါ ျမန္မာအပါအဝင္ ကမၻာ့ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ေရႀကီးျခင္း၊ ငလ်င္လႈပ္ျခင္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္ဆိုျပီး မိုးေလဝသႏွင့္ ဇလေဗဒပညာရွင္အခ်ိဳ႕ကခန္႕မွန္းေျပာဆိုသံေတြၾကားေနရပါတယ္။ လဆိုတာ သူ႕ပတ္လမ္းမွာ ဘဲဥပံုနဲ႕ ပတ္ေနတာမို႕ ကမာၻနဲ႕ အနီးဆံုးတစ္ခါ အေ၀းဆံုးတစ္ခါေတာ့ ၂ႏွစ္ ၃ႏွစ္မွာ တစ္ၾကိမ္ေလာက္ ျဖစ္တတ္တယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ ၂၀၀၅ ဇန္န၀ါရီလလယ္ေလာက္တုန္းကလည္း Supermoon Phenomenon ဆိုျပီးျဖစ္ခဲ့ဘူးတာနဲ႕ တိုက္ဆိုင္စြာပဲ အဲဒီျဖစ္စဥ္မတိုင္မီွက Asia Tsunami လို႕ေခၚရေလာက္ေအာင္ၾကီး က်ယ္တဲ့ ဆူနာမီေရလိႈင္းလံုးၾကီးေတြရဲ႕ဖ်က္ဆီးမႈကို ၂၀၀၄ ဒီဇင္ဘာ ၂၆ရက္ေန႕မွာ ထိုင္း အင္ဒိုနီးရွားစတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာခံစားခဲ့ၾကရတဲ့နည္းတူ ယေန႕ ၂၀၁၁ မတ္လ ၁၉ရက္ေန႕ Supermoon Day မတိုင္မွီ လြန္ခဲ့တဲ့ ၈ရက္ ၂၀၁၁ မတ္လ ၁၁ ရက္ေန႕ ဂ်ပန္ျပည္မွာ အင္အား 9.0 Ritchter scale ရွိတဲ့ ကမာၻမွာ ပဥၥမေျမာက္ အင္အားအၾကီးဆံုးျဖစ္တဲ့ ငလ်င္ၾကီးလႈပ္အျပီး ခ်က္ျခင္းဆိုသလို ၁၀ မီတာ ၁၁ မီတာ (ျမင္သာ ေအာင္ေျပာရရင္ ေပ ၃၀-၃၃ ေပ) ေက်ာ္ျမင့္တဲ့လိႈင္းလံုးၾကီး ေတြ တရိပ္ရိပ္တက္လာျပီး လူေနျမိဳ႕ရြာေတြ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကို ဖ်က္ဆီးျပစ္လိုက္တာ အားလံုး အျမင္ပါပဲ။

ဒီသတင္းေတြနဲ႕ဆက္စပ္စြာပဲ ယံုခ်င္ယံု မယံုခ်င္ေနဆိုျပီးေျပာေနၾကတာကေတာ့ ကမာၻမွာ အလြန္ေရွးက်တဲ့ မိုင္ယာလူမ်ိဳးစုေတြရဲ႕ ျပကၡဒိန္ကိစၥပါပဲ။ အဲဒီျပကၡဒိန္ဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀၀၀ ေက်ာ္ၾကာခဲ့ျပီး ၂၀၁၂ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ရက္ေန႕အထိပဲေရးဆြဲခဲ့တဲ့အေၾကာင္းပါပဲ အဲဒါကိုၾကည့္ျပီး ပညာရွင္အခ်ိဳ႕က အဲဒီရက္စြဲက ကမာၻေျမအတြက္ ေနာက္ဆံုးေန႕ျဖစ္ေလမလား တခ်ိဳ႕ကလည္း ေမယာလူမ်ိဳးပညာရွင္ေတြက ျပကၡဒိန္ကို update မလုပ္ခဲ့တာနဲ႕ အဲဒီေန႕က ကမာၻေျမအတြက္ ေနာက္ဆံုးေန႕ ျဖစ္ရေတာ့မွာလားဆိုျပီး ရယ္သြမ္းေသြးေနၾကပါတယ္။ စာေရးသူတို႕ကေတာ့ အဲဒီဘက္မွာ ပညာရွင္ေတြမဟုတ္တာမို႕ မွားတယ္ မွန္တယ္ ေ၀ဘန္ႏိုင္ဖို႕ မတတ္ႏိုင္ ေတာ့လည္း ေရးသားေျပာဆိုေနၾက တာေတြကို ဘက္ေပါင္းစံုက လိုက္ဖတ္ လိုက္နားေထာင္ၾကရတာအျပင္ ဘာမွသိပ္မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။

သို႔ပါေသာ္လည္း - အဲ - ဆိုသလိုေပါ့ ကမာၻမွာ ရာသီဥတုေတြေဖာက္ျပန္ျပီး သဘာ၀ေဘးအႏာၱရယ္ေတြ လူေတြ ကာကြယ္ႏိုင္တာထက္ပိုၾကီးတဲ့ အႏာၱရယ္ၾကီးေတြလစဥ္ဆက္တိုက္ဆိုသလို ကမာၻအႏွံ႕မွာ ျဖစ္ေနတာေတြက အားလံုး မ်က္ျမင္ပါပဲ။ ပါကစၥတန္ေရၾကီးမႈေတြ၊ ေဟတီငလ်င္ၾကီး၊ အေမရိကန္မွာ ႏွင္းမုန္တိုင္းေတြ၊ ၾသစေၾတးလ်မွာ ေရေတြၾကီးမႈေတြ မုန္တိုင္းၾကီးေတြ (Yasi Cyclone)၊ နယူးဇီလန္မွာ ငလ်င္ၾကီး (ျပင္းအား ၇.၂)ေတြ လႈပ္သြားတာမွ ေျပာလို႕ မဆံုးေသးခင္ ယခုဂ်ပန္မွာ ျပင္းအား ၈.၉ သို႕ ၉.၀ လို႕ေျပာေနၾကတဲ့ ငလ်င္ၾကီးနဲ႕အတူ ဆူနာမီလိႈင္းလံုးၾကီးေတြ က ဖ်က္ဆီးသြားလိုက္တာ ေၾကာက္ခမန္းလိလိပါပဲ။

ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အျဖစ္အပ်က္ေတြကိုၾကည့္ျပီး ရတနာသံုးပါးကို မေမ့မေလ်ာ့ၾကဖို႕ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ေတြ တိုးလုပ္ ၾကဖို႕ကိုပဲ ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း သတိေပးတဲ့နည္းတူ စပ္မိစပ္ရာမိတ္ေဆြမွန္သမွ်ကို သတိေပးေနမိပါတယ္။ ဒီေန႕လည္း ေက်ာင္းလည္းပိတ္လို႕ ဆူပါမြန္းလို႕ေခၚရမယ့္ တေပါင္းလျပည့္ေန႕လည္းျဖစ္ေနလို႕ ဥပုသ္ေစာင့္ဖို႕ ၾကံစည္လိုက္မိေပမယ့္ ၁၂နာရီမထိုးခင္ မနက္စာစားဖို႕ မစီစဥ္လိုက္ႏိုင္လို႕ ဥပုသ္မေစာင့္ႏိုင္တဲ့အတူတူ အမွတ္တရဆိုျပီး ဒီေဆာင္းပါးေလးကို ထိုင္ေရးေနမိပါတယ္။

ေဆာင္းပါးေလးကို Natural Disaster ေတြ ကမာၻပ်က္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့နိမိတ္ေတြနဲ႕ စလိုက္ရေပမယ့္ နဲနဲျဖစ္ ျဖစ္ေတာ့ေမာသြားမယ့္ စိတ္ေလးကို ျပန္အေမာေျပသြားေစဖို႕ ျမန္မာ စာဆိုပညာရွိၾကီးေတြဖြဲ႕ဆိုခဲ့တဲ့ ရြတ္ဆိုခံစားၾကည့္ရတာ အလြန္အရသာရွိလွတဲ့ ကဗ်ာေလး ႏွစ္ပုဒ္ကိုျပန္လည္ ကူးယူေဖာ္ျပလိုက္ရပါတယ္ ။

အင္းဝေခတ္ ရဟန္းစာဆို ရွင္ဥတၱမေက်ာ္က သူ၏ ေတာလား ကဗ်ာႀကီးမွာ တေပါင္းလရဲ႕ တင့္တယ္သာယာ ပုံကို - 'ေလခ ေၿမ သက္၊ စ်ာန္ဝိတက္သို႔၊ သစ္ရြက္ေယာ္ယီ၊ ဣႏၵနီဝယ္၊ သိဂႌတ ဝက္၊ ဖက္၍ေဆးစုံ၊ ျခယ္ေသာပုံသို႔၊ ရဂုံၿမိဳင္တြင္း၊ ေတာလုံး လင္းသား'ဟု ခ်ီးက်ဴးဖြဲ႕ဆိုခဲ့တဲ့နည္းတူ

ကုန္ေဘာင္ေခတ္ ျပဇာတ္ဆရာႀကီးဦးၾကင္ဥ ကလည္း - 'ရွစ္ခြင္တိုင္း၊ မွုန္မွိုင္းတဲ့ပတ္လည္။ ။သဇင္ႂကြင္းငယ္ ႏွင့္၊ အင္ၾကင္းသႏၲာညြန႔္ငယ္တို႔၊ ဖူးကြန႔္ကိုက္စည္။ ။ဘမရာ ေရႊပိတုန္းငယ္တို႔၊ ေခၽြသုံးၾကဝတ္ရည္၊ ဆြတ္ၾကည္ဘြဲ႕ ေဖာ္ကြဲ။ ။ယင္းသည့္ေန႔ဆိုင္၊ ရေသ့သူေတာ္တိုင္မွ၊ ဉာဏ္မခိုင္ စ်ာန္ယိုင္ေလၽွာရတယ္၊ ရာသီတြင္ခါညီေျပာေပပ၊ ေၾကာ၍သာ ျမဲ။' လို႕ တေပါင္းလရဲ႕သာယာပံု စာပန္းခ်ီကို ေလးေတြကို ရြတ္ဆိုခံစားၾကည့္ရင္း ေခတၱခနစိတ္အပန္းေျဖႏိုင္ၾကပါေစလို႕ဆုမြန္ေျခြရင္း ဒီေဆာင္းပါးေလးကို အဆံုးသတ္ လိုက္ရပါတယ္။

အပမာေဒန သမၸာေဒထ
ဘုရားစကားလိုက္နာပြားတရားလက္မလြတ္ၾကပါေစႏွင့္

အီဟြာသူ
၁၉-၀၃-၂၀၁၁
တေပါင္းလျပည့္ေန႕ (ဆူပါမြန္းေန႔)
ေန႕လည္ ၃း၂၀

(တေပါင္းလဘြဲ႕ကဗ်ာမ်ားကို wikimyanmar ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္း၊ အတြဲ(၄) မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)

Thursday, February 24, 2011

မဂၤလာတရားေတာ္နဲ႕အညီ ေနထိုင္ၾကပါစို႕

ခုတစ္ေလာ မဂၤလာ တရားေတာ္ေတြအေၾကာင္းကို ထဲထဲ၀င္၀င္ သိခ်င္စိတ္ေတြျဖစ္ေနမိပါ တယ္။ အာေသ၀နာစဗာလနံ လူမိုက္ကို မေပါင္းနဲ႕ ပ႑ိတာနစၥေသ၀နာ ပညာရွိကို ဆည္းကပ္ပါ စသည္ျဖင့္ ငယ္စဥ္ကတည္းက သိထားတဲ့ အေပၚယံေတြထက္ပိုမိုနက္နဲတဲ့ အရာေတြကို သိခ်င္ေနမိပါတယ္။ ဘယ္လိုလူကို လူမိုက္လို႕ ေခၚရမွာလဲ ဗုဒၶေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ေတြထဲမွာ လူမိုက္ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ (What is the definition of Barla?) ေတြ မ်ားရွိေနမလား စသည္ျဖင့္ လက္လွမ္းမွီရာဆရာေတာ္ေတြေမးၾကည့္ စာအုပ္ေတြရွာဖတ္ လုပ္ေနမိပါတယ္။ စိတ္က မဂၤလာတရားေတာ္ ေတြမွာ ညႊတ္ေနမိတုန္းမွာပဲ ဖတ္မိတဲ့စာေတြက စာေရးသူကို သိခ်င္စိတ္ပိုသထက္ ပိုလာေစခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ ဆရာၾကီး ဦးဂိုအင္ကာရဲ႕ အတၳဳပတၱိဖတ္မိတဲ့အခါ ဆရာၾကီးနဲ႕ သူ႕မိသားစုက ေန႕စဥ္ ဘုရား၀တ္တက္ၾကရင္ မဂၤလသုတ္ကို ပါဠိအသံထြက္ ပီပီသသနဲ႕ အျမဲရြတ္ဆို ပူေဇာ္ၾကတယ္လို႕ေရးထားျပီး ဆရာေတာ္ ရွင္ေဆကိႏၵ ၂၀၁၀ ဒီဇင္ဘာလတုန္းက ကိုရီးယားကိုၾကြလာေတာ့ ေပးခဲ့တဲ့ The Meditation Practice based on the Blessing Discourse (Mangala Sutta) ဆိုတဲ့ စာအုပ္ငယ္ေလးကလည္း စာေရးသူကို သိခ်င္စိတ္ပိုႏိႈးဆြေပးခဲ့ျပန္ပါတယ္။ အစက ထင္ထားတာက မဂၤလသုတ္နဲ႕ မဂၤလာတရားေတာ္ ေတြဟာ ေလာကမွာ မဂၤလာရွိေအာင္ ေနနည္း ထိုင္နည္းေတြလို႕ပဲ ထင္ထား ခဲ့ရာကေန ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ ဓမၼခႏၶာေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ေသာတရားေတြ အကုန္လံုးဟာ နိဗၺာန္ကို ေဆာင္ၾကဥ္းႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့အတိုင္း မဂၤလသုတ္ထဲက လမ္းညႊန္ခ်က္ေတြ အတိုင္း က်င့္ၾကံအားထုတ္ရင္ ေလာကီအက်ိဳးစီးပြားေတြသာမက နိဗၺာန္ခ်မ္းသာတိုင္ေအာင္ ပို႕ေဆာင္ႏိုင္တယ္ဆိုတာ သိရလို႕ အလြန္အားတက္ခဲ့ရျပန္ပါတယ္။ စာအုပ္ေလး ေခါင္းစဥ္ကကို စာေရးသူကို ဆြဲေဆာင္ခဲ့ရံုသာမက အထဲကရွင္းလင္းခ်က္ေတြ ဖတ္ၾကည့္ လိုက္ျပန္ေတာ့ ႏိႈက္ႏိႈက္ႏွဲႏွဲ ထပ္သိသင့္တာေတြပါ ေပၚလာျပန္ပါေရာ။ ငယ္ငယ္က အဂၤလိပ္စာ စေလ့လာေတာ့ စာေရးသူရဲ႕ အေဖက English-English Dictionary ကိုၾကည့္မွ ပိုတိုးတက္မယ္ဆိုလို႕ အေဖ့ရဲ႕ ဦးထြန္းျငိမ္း English-Myanmar Dictionary ၾကီးကို မကိုင္မိေအာင္ၾကိဳးစားရင္း Oxford E-E အဘိဓာန္ၾကည့္မွ ကိုယ္သိခ်င္တဲ့စာလံုးကိုရွင္းျပထားတဲ့ ထဲမွာ မသိတာကပါေန အဲဒီစာလံုးဘာလဲ ထပ္ရွာေတာ့ မသိတာကထပ္ပါေနေတာ့ ထပ္ရွာရင္းနဲ႕ ေရွ႕မတက္လာေတာ့ပဲ ေနာက္ကိုျပန္သြားေနလိုက္တာ တခါတေလ မူလရွာေနတဲ့စာလံုးေတာင္ ငါဘာရွာေနတာပါလိမ့္ ေမ့လုကာနီးျဖစ္ခဲ့ ဖူးသလိုေပါ့ အခုလည္း ၀မ္းသာအားရ ဖတ္မယ္ဆိုမွ ဆရာေတာ္က အတိုခ်ဳပ္ ရွင္းျပထားတာျဖစ္ေနေတာ့ ေနာက္ျပီး ကိုယ့္ အဂၤလိပ္စာကလည္း ဗုဒၶတရားေတာ္ေတြကို အဂၤလိပ္လို ဘာသာျပန္ေရးသားတာေတြ အကုန္နာလည္ေလာက္ေအာင္ မျပည့္၀ေလေတာ့ ထပ္အခက္အခဲေတြ႕ရျပန္ပါတယ္။ တစ္ခါ နားလည္တဲ့ စာသားေတြ (ဥပမာ "To practise developing the four bases of success, the five spiritual faculties and the five spiritual powers, is the highest blessing, the cause of happiness". p28-29) က်ျပန္ေတာ့လည္း ေရးထားတာေတြနားလည္ျပီး the four bases of success ဆိုတာ ဘာလဲ၊ the five spiritual faculties ဆိုတာကေရာဘာပါလိမ့္ the five spiritual powers ဆိုတာလည္း မသိျပန္ဘူး စသည္ျဖင့္ တကယ့္ကို E-E Dictionary ၾကည့္ေနမိသလို ျဖစ္ရပါေတာ့တယ္။ ဘူေဖ်ာင္းက ဓမၼဒူတ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းေရာက္ေတာ့မွ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာနႏၵက ကိုေမးေလွ်ာက္မိေတာ့ Four bases of success ဆိုတာ ေစးနဲသူကို ေပးကမ္းျခင္းျဖင့္ေအာင္ႏိုင္ျခင္း၊ အမ်က္ထြက္သူကို သီးခံျခင္းျဖင့္ ေအာင္ႏိုင္ျခင္း၊ လိမ္ညာလွည့္ျဖားတတ္သူကို မွန္ကန္စြာေျပာ ဆိုျခင္းျဖင့္ေအာင္ႏိုင္ ျခင္း နဲ႕အဓမၼကို ဓမၼျဖင့္ (သူေတာ္ေကာင္းတ ရားျဖင့္) ေအာင္ႏိုင္ျခင္း ေတြျဖစ္တယ္ ဆိုတာ သိလာရပါတယ္။ The Five Spiritual Faculties ဆိုတာကေတာ့ အိေျႏၵငါးပါးျဖစ္ျပီး သဒိၶေျႏၵ၊ ၀ိရိယိေျႏၵ၊ သတိေျႏၵ၊ သမာဓိေျႏၵ ႏွင့္ ပညိေျႏၵ တို႕ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ The Five Spiritual Powers ဆိုတာကေတာ့ ဗိုလ္ငါးပါးကို ဆိုလိုပံုရတယ္လို႕ေျပာပါတယ္။ ဗိုလ္ငါးပါးဆိုတာေတြကေတာ့ သဒၶါဗိုလ္၊ ၀ီရိယဗိုလ္၊ သတိဗိုလ္၊ သမာဓိဗိုလ္ နဲ႕ ပညာဗိုလ္တို႕ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ ဒီလိုနဲ႕ ေမးစရာ သိစရာေတြ အလြန္မ်ားေနစဥ္မွာပဲ ဆရာေတာ္ အရွင္ေဆကိႏၵ ေဖေဖာ္၀ါရီလမွာ ၾကြလာတုန္းက စာေရးသူက ဒယ္ဂူးမွာ ေရာက္ေနလို႕ မရလိုက္ေသးတဲ့ မဂၤလသုတၱန္တရားေတာ္အရ တရားအားထုတ္နည္း ဆိုတဲ့စာအုပ္ေလး ဖတ္လိုက္ရေတာ့မွ သိခ်င္ေနတာေတြ အကုန္ရွင္းလင္းသြားျပီး ေရငတ္ေနတုန္းေရတြင္းထဲက် ဆိုသလို စိတ္ထဲဆာေနတာေတြ ျပည့္သြားပါေတာ့တယ္။ စာအုပ္ေလးက ဓမၼဒူတ ေဇတ၀န္ ေတာရ စာစဥ္ေလး ျဖစ္ျပီး ဆုျပည့္စံုထြန္းစာေပက ၂၀၁၁ ဇန္နာ၀ါရီလကမွ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀လိုက္တာေလးမို႕ အားလံုး အလြယ္တကူ၀ယ္ထားျပီး အထပ္ထပ္ဖတ္ၾကရံုသာမက လက္ေတြ႕က်င့္ၾကံၾကျခင္း ျဖင့္ ေလာကီ ေလာကုတ္ ႏွစ္ျဖာလံုး အက်ိဳးရွိမယ့္ စာအုပ္ေလးျဖစ္ေၾကာင္း စာအုပ္ေလးကို ရည္ညႊန္းရင္းနဲ႕ပဲ ကေလးေတြအတြက္ ရည္ရြယ္ဖြဲ႕ဆို ခဲ့ပံုရတဲ့ ၃၈ ျဖာ မဂၤလာဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးက ကေလးေတြအတြက္သာမက အရြယ္သံုးပါးလံုးကို နိဗၺာန္တိုင္ေအာင္ ေဆာင္ၾကဥ္းပို႕ေဆာင္ေပးမယ့္ ကဗ်ာေလးျဖစ္တာမို႕ ကဗ်ာေလးကို တစ္ပိုဒ္ပဲ ရေတာ့လို႕ လိုခ်င္ေနတာ ဆရာေတာ္က Google မွာရွာၾကည့္လိုက္ပါဆိုတဲ့အတိုင္း လို-တ-ရ Google search ကေနတစ္ပါတည္း ရွာေဖြေဖာ္ျပလိုက္ရပါတယ္။

စာဖတ္သူအားလံုး မဂၤလာအေပါင္းနဲ႕ျပည့္စံုေအာင္ က်င့္ၾကံပြားမ်ား အားထုတ္ႏိုင္ၾကပါေစ။ အီဟြာသူ (၂၅-၂-၂၀၁၁)

၃၈ ျဖာ မဂၤလာတရားကဗ်ာမ်ား

(က) မဂၤလာနိဒါန္း
သံုးဆယ့္ရွစ္ျဖာ မဂၤလာတရားကို
နတ္လူအမ်ား ၾကံစည္ေပ။
ဘယ္သင္း ဘယ္ဟာ မဂၤလာစစ္ဟု
ေသခ်ာဇစ္ျမစ္ မသိေပ။
ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္တိုင္ ႏႈတ္ျပိဳင္ျငင္းလို႔၊
မဂၤလာအခင္း မျပီးေပ။
မဂၤလာတရား၊ ၀ါဒမ်ား၊ ကြဲျပား နတ္လူေတြ။
အဲဒါေၾကာင့္ ၾကံၾက စည္ၾက ကမၻာမဂၤေတြ။

(ခ) သာ၀တၳိျပည္မြန္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၀ယ္
ကိန္းေအာင္းေပ်ာ္ေမြ႔ ျမတ္စိေႏၱ။
သန္းေခါင္ယံခါ မထင္ရွားသည့္၊
နတ္သားတစ္ေယာက္ ခ်ဥ္းကပ္ေလ။
ခ်ဥ္းကပ္ျပီးေသာ္ မဂၤလာသေဘာက၊ို
ထင္ရွားေဟာဖို႔ ေလွ်ာက္ပန္ေခၽြ။
အေသ၀နာ တရား၊ အစထား၊ ေဟာၾကား မိန္႔ခဲ့ေပ။
အဲဒါေၾကာင့္ နာရ ၾကားရ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၁။ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး မဂၤလာ ၃ ပါး
အေသ၀နာ စ ဂါထာ
လူမိုက္ဆိုလွ်င္ ေရွာင္ေသြလႊဲလို႔
မမွီ၀ဲနဲ႔ ကင္းေအာင္ေန။
ပညာရွိကို အရွည္တြဲလို႔
မွီ၀ဲဆည္းကပ္ နည္းယူေစ။
သံုးပါးရတနာ မိဘမ်ားႏွင့္၊
ဆရာသမားကို ပူေဇာ္ေလ။
ခ်မ္းသာကိုေပး၊ ဆက္ဆံေရး၊ ေမွ်ာ္ေတြး၊ သံုးခ်က္ေပ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ႔မဂၤလာေတြ။

၂။ ေနထို္င္ေရး မဂၤလာ ၃ ပါး
ပတိရူပ ဂါထာ
ကုသိုလ္ပညာ ဥစၥာရဖို႔၊
သင့္ရာေဒသ အျမဲေန။
ေရွးက တင္ၾကိဳ ျပဳခဲ့ဖူးသည့္၊
ေကာင္းမႈအထူး ရွိပါေစ။
မိမိကိုယ္ကို ေကာင္းေအာင္ထိန္းလို႔၊
မတိမ္းေစနဲ႕ ေဆာက္တည္ေလ။
ဥစၥာကိုေပး၊ ေနထိုင္ေရး၊ ေမွ်ာ္ေတြး သံုးခ်က္ေပ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၃။ သင္ၾကားေရး မဂၤလာ ၄ ပါး
ဗာဟုသစၥၪၥ ဂါထာ
တတ္ေကာင္း တတ္ရာ ဟူသမွ်ကို၊
ၾကားျမင္သုတ ရွိပါေစ။
အိုးအိမ္တည္ေထာင္ ၀မ္းစာေရးနဲ႔၊
အသက္ေမြးဖို႔ အတတ္သင္ေလ။
လူနွင့္ဆိုင္ရာ က်င့္၀တ္မ်ားကို၊
ေကာင္းစြာသင္ၾကား နားလည္ေစ။
မွန္ကန္ယဥ္ေက်း၊ ခ်ိဳသာေအး၊ ဆိုေရး တတ္ပါေစ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၄။ ျပဳစုေရး မဂၤလာ ၃ ပါး
မာတာပိတု ဂါထာ
ျမင္းမိုရ္ေရႊေတာင္ မိဘေၾကြးကို၊
ေကာင္းစြာဆပ္ေပး ၀တ္ေက်ေက်။
ေၾကြးသစ္ခ်ကာ သားႏွင့္မယား၊
ေျမႇာက္စားခ်ီးျမႇင့္ ၀တ္ကုန္ေစ။
အလုပ္တာ၀န္ မလစ္ဟင္းနဲ႔၊
အျပစ္ကင္းေအာင္ လုပ္ပါေလ။
စည္းစိမ္ကိုေပး၊ ျပဳစုေရး၊ ေမွ်ာ္ေတြး သံုးခ်က္ေပ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၅။ လိုက္နာက်င့္သံုးေရး မဂၤလာ ၄ ပါး
ဒါနၪၥ ဂါထာ
သံုးတန္ေစတနာ ျဖဳစင္လန္းလို႔၊
ေပးကမ္းေ၀မွ် လွႈနိုင္ေစ။
ကိုယ္ႏႈတ္စိတ္ၾကံ မမိုက္မွားနဲ႔၊
သုစရိုက္တရားကို က်င့္ပါေလ။
ေဆြမ်ိဳးေတြကို ျပင္ပမထားနဲ႕၊
သဂၤဟတရားႏွင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ေလ။
သန္႔စင္ျပစ္မ်ိဳး၊ လူထုက်ိဳး၊ သယ္ပိုး ေဆာင္ရြက္ေစ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၆။ ေရွာင္ၾကဥ္ေရး မဂၤလာ ၄ ပါး
အာရတီ ၀ိရတီ ဂါထာ
မေကာင္းမႈေတြ ဟူသမွ်ကို၊
မေတြ႔ခင္က ေရွာင္ၾကဥ္ေလ။
ေတြ႔ၾကံဳလာလွ်င္ မလြန္က်ဴးနဲ႔
အထူးသျဖင့္ ေစာင့္စည္းေန။
အရက္ေသစာ မေသာက္စားနဲ႔
ေမွာက္မွားတတ္တဲ့ အရာေပ။
လုပ္ကိုင္ေျပာၾကား၊ သတိထား၊ တရား မေမ့ေစ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၇။ စိတ္ထားေရး မဂၤလာ ၅ ပါး
ဂါရေ၀ါ စ ဂါထာ
အသက္ဂုဏ္၀ါ ကိုယ့္ထက္ၾကီးက၊
ဆည္းကပ္ ခစား ရိုေသေလ။
မာနတံခြန္ ဂုဏ္မၾကြနဲ႔၊
ကိုယ့္ကိုယ္နွိမ့္ခ် အျမဲေန။
ေလာဘအပို လိုမလိုက္နဲ႔၊
ကိုယ္ထိုက္တာနဲ႔ ေက်နပ္ေလ။
ကိုယ့္ေပၚျပဳဖူး၊ သူ႔ေက်းဇူး၊ အထူးသိတတ္ေစ။
ေကာင္းက်ိဳးဆင့္ပြား၊ ျမတ္တရား၊ နာၾကား မျပတ္ေပ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၈။ သည္းခံေရး မဂၤလာ ၄ ပါး
ခႏၱီစ ဂါထာ
၀တ္စား ေနထိုင္ ရန္ခပ္သိမ္း၊
စိတ္ကို ခ်ဳပ္ထိန္း သည္းခံေလ။
က်ိဳးေၾကာင္းျပညႊန္ ဆံုးမစကား၊
ေျပာၾကားလာက နာလြယ္ေစ။
သူျမတ္ပုဂၢိဳလ္ ဟူသမွ်ကို၊
မၾကာခဏ ေတြ႔ဆံုေလ။
သဘာ၀ေတြး၊ မွန္ကန္ေရး၊ ေဆြးေႏြး မျပတ္ေပ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၉။ ၿခိဳးၿခံေရး မဂၤလာ ၄ ပါး
တေပါ စ ဂါထာ
ေလာကီအာရံု ဇိမ္ယစ္မူးလို႔၊
ေပ်ာ္မၾကဴးနဲ႔ ျခိဳးျခံေလ။
ေမတၱာျဗဟၶစိုရ္ လက္ကိုင္သံုးလို႔၊
သူျမတ္က်င့္ထံုး ယြင္းမေသြ။
ေလးပါးသစၥာ ဉာဏ္ျမင္ၾကည့္လို႔၊
အမွန္သိေအာင္ ၾကိဳးစားေလ။
ဒုကၡလြတ္ကင္း၊ နိဗၺာန္ခ်ဥ္း၊ အလင္း ေပါက္ႏိုင္ေစ။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၁၀။ စိတ္ဓာတ္ခိုင္ခံ့ေရး မဂၤလာ ၄ ပါး
ဖု႒ႆ ဂါထာ
ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ သဘာ၀၊
ေတြ႔ၾကံဳေနၾက လူတိုင္းေပ။
ေကာင္းဆိုးနွစ္တန္ အစံုတြဲလို႔၊
တလဲစီလွည့္ အျမဲေန။
ေလာကဓံၾကံဳ မျဖံဳတမ္းေပါ့၊
မတုန္စမ္းနဲ႔ စိတ္ခိုင္ေစ။
ေသာကကိုထိန္း၊ ရမၼက္သိမ္း၊ ေအးျငိမ္း ခ်မ္းသာေန။
အဲဒါမွ ဗုဒၶ၀ါဒ ကမၻာ့မဂၤလာေတြ။

၁၁။ မဂၤလာ၏အက်ိဳး
သံုးဆယ့္ရွစ္ျဖာ မဂၤလာကံုးကို၊
လိုက္နာက်င့္သံုး ပန္သူေတြ။
စီးပြားခ်မ္းသာ က်က္သေရတိုးလို႔၊
ေကာင္းက်ိဳးစည္ပြင့္ တေ၀ေ၀။
ေဘးကင္းရန္ကြာ ခ်စ္သူေပါလို႔၊
စိတ္ေရာ ကိုယ္ေရာ ခ်မ္းသာမေလ။
ေျပာဆိုၾကံဆ၊ ေဆာင္သမွ်၊ ေအာင္ရမည္ ကိန္းေသ။
အဲဒါေၾကာင့္ ပန္ၾက ဆင္ၾက မဂၤလာ့ပန္းခိုင္ေတြ။


(ကဗ်ာေလးကို http://kyawkyawoo81.blogspot.com/2008/07/blog-post_22.html
မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္)